My Deepest Apology, Dear Retiree

Chapter 27 – Learning how to Forgive

Napatayo ako sa inuupuan ko nung nakita ko siya. Yung tibok ng puso ko kala mo parang isang kabayong nakikipagkarera sa sobrang bilis. Parang nung una ko lang siyang nakita dati.

Lahat ng galit na meron ako nung nawala siya at lahat ng sakit na dinanas ko dati, nawala ng isang iglap nung nakita ko yung ngiti niya. Ngumiti din lang ako pabalik tapos linipat ko na yung tingin ko sa ibang bagay.

Sumandal ako sa may pader tapos tumayo naman si Alex sa tapat ko kaso medyo malayo siya. Mukhang dumidistansya nga siya sakin ngayon.

Silence.

Iniwan na din kami nila Ge, Charm, Dave at Yani dito sa porch para kahit papano naman daw may privacy kaming dalawa. Di ko na din alam kung san sila pumunta pagkatapos. Siguro nasa guest room lang sila.

Etong katamikan na to yung sobrang nakakabingi sa lahat ng katahimikan na naramdaman ko sa buong buhay ko. Oo, alam kung may mali pero hindi ko alam kung dapat ko na tong ayusin ngayon.

Nakakailang pala kapag katapat mo na yung Ex mo. Parang pakiramdam ko pag ngumiti siya ulit sakin, mahuhulog ulit ako sa kanya ng walang kahirap hirap.

Huminga ako ng malalim tapos tumingin ako sa kanya. Siguro eto na din yung panahon na binigay samin para makapagusap kami ng maayos ni Alex.

“Kamusta naman ang buhay single?”

Tumingin siya sakin tapos yinuko niya yung ulo niya. Parang alam ko na kung anong ibig sabihin nun. Hula ko lang naman.

“May bago ka na?”
“May girlfriend ako ngayon…”

Aray. Ang bilis naman. Wala pang isang buwan may bago na ulit siya. Sev, tibayan mo yung loob mo. Wag mo ipapakita sa kanyang nasaktan ka sa sinabi niya – na nasaktan ka na naman niya. Paulit ulit nalang.

“Pakilala… mo naman ako…”

Gusto kong ipakita sa kanya na masaya ako na nakahanap na siya ng ibang karamay niya. Mas okay na yun kesa saw ala siyang pagsasabihan ng mga nararamdaman niya. Haaay.

Kahit ayaw kong sabihin yun, kailangan eh. Para hindi niya isiping bitter ako.

“Bakit pa?”

Napatingin ako sa kanya. Pero tumingin din ako sa ibang lugar. Gusto kong ibato sa kanya yung mug ko kung hawak ko lang yun ngayon. Kaso ayoko namang gumawa ng eksena dito at baka mapagalitan pa ako kapag nagbasag ako ng wala sa oras.

“Kung sabagay… Di ko din naman siguro siya kila…”

Nageemo emohan ako nung bigla akong siningitan ni Alex sa dapat kong sabihin.

“Eh kung nasa harap ko naman na ngayon yung tinutukoy kong girlfriend ko.”

Muli akong napatingin sa kanya sa sinabi niya. Napapikit ako nung nakita kong nakatingin din siya sakin, pinagmamasdan niya ako gaya nung pagtingin niya sakin nung prom namin. Nahuhulog na naman ako.

““Nakipaghiwalay na ako diba?”

Natawa si Alex ng konti sa sinabi ko. Hindi ko alam kung nangaasar to o ano eh. Para sa kanya siguro joke na naman tong lahat.

“Sino bang nagsabing pumayag ako sa hiwalayang hinihiling mo?”

Sunod sunod akong nagugulat sa mga sinasabi sakin ni Alex. Wala akong inasahan sa mga sinabi niya. Akala ko nandito siya para magpaliwanag o kaya naman makipagkwentohan lang. Hindi ito yung mga inasahan kong sasabihin niya.

“Binabaan mo ako bigla nung sinabi mong makikipaghiwalay ka na ng hindi man lang ako nakakapagsalita.”

Hindi ko alam kung ano ba dapat yung maramdaman ko ngayon, kung dapat ba akong matawa sa sarili ko dahil sa mga katangahan na pinagagawa ko o dahil dapat akong matuwa kasi kami pa din sa isip ni Alex. Haay. Ano ba talaga?

Sa ngayon gulong gulo na ako at hindi na din ako masyadong nagsasalita. Baka kung ano pa masabi ko.

Andito na si Alex eh, eto na dapat yung tsansa kong sabihin sa kanya yung mga sakit na binigay niya sakin nung umalis siya pero sobrang torete ako ngayon.

“May tanong ako sayo…”

Tumingin ako sa kanya. Nakita ko yung pagkunot ng noo niya, mukhang eto na ata yung hinihintay kong usapan na hindi ko masimulan simulan.

“Bakit mo naisip na makipaghiwalay?”

Sobrang baba ng boses ni Alex na rinig ko sa boses niya ang hindi niya nagustohan yung sinabi ko sa kanyang makikipaghiwalay na ako dahil umalis na siya sa tabi ko. Ngayon, parang nagsisisi akong ginawa ko yun sa kanya.

Hindi ako sumagot dahil sa dalawang rason, una dahil hindi ko talaga alam kung anong pumasok sa isip ko at pangalawa dahil wala talaga akong masabi ngayon dahil sa gulat ko sa pagdating niya ng walang pasabi.

“Kung di mo yun kayang sagutin, may isa pa akong tanong sa’yo.”

Hindi na ako tumingin sa kanya, alam ko naman na kahit sabihin kong ayokong marinig yung tanong na yun sa kanya, tatanungin parin niya kahit anong sabihin ko. Mapilit kasi si Alex kung sa mapilit kaya no choice.

“Kung hiwalay na talaga tayo…”

Naramdaman ko yung paglapit niya sakin. Mas lalong lumakas yung tibok na puso ko. Rinig na rinig ko na nga sa katunayan.

“Papayag ka ba kung manliligaw ulit ako sayo?”

Kung gulat na gulat ako sa mga sinasabi ni Alex kanina, eto na yung bumuo sa gulat ko ngayong gabing to. Pinagmasdan ko lang siya habang naglalakad siya dahan dahan papunta sakin. At alam kong dapat akong makaisip ng isasagot ko sa kanya.

Sinusubukan kong basahin yung reaksyon niya, pero sobrang blanko kaya mas lalo tuloy akong naguluhan.

“Bakit ka bumalik dito?”

Tama bang sagot yung para sa tanong niya? Bahala na.

Gusto ko kasi tong itanong nung bigla siyang lumitaw kanina kaso hindi ako makapagsalita dahil siya yung daldal ng daldal ng mga bagay na nakapagpapatahimik sakin ng bongga.

“Dahil sayo…”
“Sinungaling…”

Kung ano man yung susunod na masasabi ko kay Alex, siguro dala na yun ng galit ko sa kanya.

“Alam ko namang galit ka sakin eh… May karapatan kang magalit sakin Sev. May karapatan ka ding bugbugin ako o saktan ako sa kahit anong paraan mo gusto.”
“Hindi ako bayolente…”

Oo hindi nga ako bayolente pero pakiramdam ko gusto ko siyang patayin ngayon.

““Alam mo ba kung gano ako nasaktan nung nalaman kong lumipat ka na? Alam mo ba kung gano ako umiyak? Na gabi gabi bago ako matutulog umiiyak ako kapag naaalala kita? Alam mo ba na kahit alam kong wala na ka sa tabi ko, hinihiling ko parin sa fountain na yun na sana nandito ka nalang ulit? Alam mo ba…”

Ewan ko kung ano ng nangyari. Bigla nalang tumulo yung luha ng ng biglaan. Yinakap nalang ako ni Alex nung umiiyak ako tapos sinusuntok suntok ko siya kahit wala akong lakas para gawin yun.

Yakap yakap lang niya ako ng mahigpit at mas lalo bumubuhos yung luha ko sa tuwing naalala ko yung gabi na umiiyak ako dati.

““Bakit ba sobrang daya mo?”

Pinilit ko parin magsalita kahit hindi ko na kayang huminga masyado. Si Alex naman tahimik lang, hinihintay akong matapos umiyak.

““Hindi ko ba napakita sayong mahal kita kaya mo ako biglang iniwan nalang?”

Alam kong pamilya yung rason kung bakit umalis si Alex. At hindi ko din alam kung anong pumasok sa isip ko nung tinanong ko siya ng walang kwentang tanong na yun. Hindi ko na din kasi makontrol yung sarili ko ngayon.

Umiyak lang ako ng umiyak sa kanya. Pero hindi naman masyadong nagtagal yung iyak ko dahil nakaramdam ako ng security kay Alex na hindi ko maramdaman sa iba. Pakiramdam ko sobrang ligtas na ako ngayong andito na ulit si Alex.

Pero ang hirap kasing kalimutan yung sakit na dala ni Alex. Ang hirap. Sobrang hirap.

Yun, binitawan na ako ni Alex nung tumigil na ako sa kaiiyak tapos nakakahinga na ako ng maayos. Nung tumingin ako sa mga mata niya, nalungkot ako nung nakita kong sobrang lungkot ng reaksyon niya.

“Sana pala hindi na ako bumalik para hindi ka na umiyak ulit ng ganito.”

Tumalikod siya sakin tapos naglakad siya papaloob ng bahay. Sigurado akong aalis na siya.

“Iiwan mo ba ako ulit?”
“Mukha namang mas masaya ka nung wala ako Sev eh.”
“Mali ka.”
“Kung tatanungin ba kita kung pwede pa ba natin ibalik yung dati may magbabago ba?”

Natahimik ako sa sinabi ni Alex.

“Sabi na eh…”

Napabuntong hininga ako dahil naramdaman ko yung kirot ng puso niya sa sinabi niya.

“Let’s… start over.”

Lumingon siya sakin tapos pinagmasdan lang niya ako – yung pagmamasid na super favorite ko kasi nakakainlove siya mas lalo. Unti unti na din siyang lumapit ulit nung medyo tumagal.

“Gaya ng dati?”
“Hindi, ayoko nun…”
“Eh ano?”
“Gusto ko mas maganda kesa sa dati.”
“Baliw ka talaga.”

Tapos yinakap ko siya. Ang sarap talaga ng pakiramdam kapag bati na ulit kami. Mamatay ako mas lalo pag pinakawalan ko siya ngayon.

Oo, alam ko wala talagang forever na salita, pero hanggat kaya naming dalawa na magsama, kahit subukin kami ng panahon ng ilang ulit, siguro naman malalagpasan din namin yung mga yun basta magkasama kaming dalawa.

Ilang beses na din kaming nag-away ni Alex pero naayos naman namin yun kahit papano.

Galit ako sa kanya kanina pero isang matinong usapan lang yung nakapagpalimot sakin nung galit na dinadama ko kanina para kay Alex.

Inaamin ko, may pagkakamali din ako nung nakipaghiwalay ako sa kanya kasi iniisip ko lang yung sarili ko. Kaya siguro ngayon, babaguhin ko na yung ugali ko, babawasan ko na din yung pagiging selfish ko. Haaaay.

Matutunan ko din lumunok ng pride, gaya ng natutunan ni Alex nung naging kami. Alam kong mapride si Alex, halata naman sa kanya eh. Ewan ko ba kung pano niya naturuan yung sarili niya na babaan yung pride niya.

Hindi ko na alam kung anong nangyari. Basta nagkatitigan kami ni Alex, yung kamay ko nakabalot sa leeg niya tapos kung kanya naman nasa bewang ko.

Yun, dahan dahan niyang nilapit yung labi niya sa labi ko tapos napapikit nalang ako.

Hindi ko na masyadong idedescribe yung halik, kayo nalang magimagine kung pano. Nyay. Ahahahaha!

Nagulat nalang kaming dalawa nung minulat namin yung mga mata namin. Nagawa na namin yung unang halik namin sa isa’t-isa – pagkalipas ng isang taon naming pagsasama ni Alex. Sa wakas eto na yun.

Nagtawanan kami ni Alex tapos hinalikan niya ulit ako sa lips pero smack lang ata yung tawag dun.

“Gumaganda ka ata?”
“Inlove eh…”
“Ang gwapo ko kasi kamo.”

Tumawa ako tapos nakitawa na din siya. Ang kulit kasi parang kanina umiiyak iyak lang ako tapos ngayon sobrang saya ko na naman. Bipolar much ko lang talaga.

“Ang confident mo din magsabi niyan no?”
“Bakit hindi ba?”
““Wala din naman akong sinabing hindi…”
“Bolera ka talaga!”
“Mana sayo uy.”
“Ay, may nakalimutan pala akong sabihin sayo.”
“Ano yun?”

Lumapit siya mas lalo sakin kahit nasa balikat niya yung mga kamay ko.

“Happy Anniversary…”

Ang kulit kasi binulong pa talaga niya sakin. Ano to? Secret relationship? Uso bulungan? Hahaha. Natawa nalang ako sa paraan niya para igreet ako ng happy anniversary kahit lumipas na.

“Belated pala. Tara celebrate tayo.”
“Anong trip mo? Gabi na kaya!”
“Eh di bukas! Bakit wala na bang bukas?”
“Sorry na.”

Bakit ganun? Kinikilig ako sa aming dalawa? Parang bagong couple lang kami sa kakulitan naming dalawa.

Parang dati lang, ang sarap kapag ganito yung relasyon, yung masaya lang kayong dalawa. Pero yung mga away na malaki’t maliit yung kumukumpleto ng isang maganda at matibay na relasyon.

Umupo kaming dalawa tapos nagkwentohan nalang kaming dalawa tungkol sa mga buhay buhay namin. Kwinento ko din sa kanya na mas lalo kong tinuunan yung pansin yung org ko para kahit papano busy ako tapos wala akong iniisip na iba.

Sinabi ko din sa kanya na kung pwede nga lang, wala akong oras na papalampasin na walang ginagawa kasi si Alex agad yung naiisip ko pag wala akong ginagawa tapos pag magisa lang ako. Emo much lang ako masyado.

“Eh pinagod mo pala yung sarili mo nung wala ako eh…”
“Hindi naman. Busy busihan lang hindi naman pinagod.”
“Ganun na din yun. Hindi ka nga ata nagpapahinga nun eh.”
“Nagpapahinga naman ako. Pag matutulog nga lang.”
“Kita mo! Sira ka talaga. Sabi ko sayo dati ipahinga mo yung sarili mo eh.”
“Sorry na. Di na mauulit yun Lex.”

Ang kulit kasi sobrang sweet ni Alex sakin. Eto yung ang tagal tagal kong hinanap sa iba pero hindi nila mabigay sakin. Hindi sa ang sama sama kong kaibigan, ewan ko.

Siguro attached – oo yun yung tamang word dun, attached lang ako masyado kay Alex kaya lagi kong hinahanap yung prescence niya sa tuwing di ko yun maramdaman o di ko yun makita. Haaay.

“May isa pa pala akong nakalimutan na sabihin sayo.”
“Ano?”
“Dito na ulit ako magaaral.”
“Di nga? Weh! Imbentooooooooo!”

Naniniwala ako sa kanya kasi andito na nga siya eh. Kaso ewan ko, gusto ko lang makasigurado tapos yun na din yung paraan ko para masabi na masaya ako. Wirdo ko lang masyado.

“Eto ayaw maniwala… Inenrol ako ni ate nung isang araw.”
“Ate? Akala ko ba sa Manila ka na nagaaral?”
“Oo dun na nga kaso pinilit pilit ko si Mama kung pwede dito nalang ako.”
“Mama? Alin?”
“Yung tunay kong Mama.”
“O tapos? Anong sabi niya?”
“Naghanap siya ng paraan kasi dun lang talaga ako humingi ng pabor sa kanya kaya pinagbigyan na niya ako. Sakto, yung totoo kong Ate, yung panganay namin, nagtratrabaho na tapos dito siya nanirahan.”

Grabe, sobrang mirakulo yung pagdating ng Ate niya bigla. Parang sakin lang tsaka yung kay Tita, andun na eh, pero swerte ko dumating si Tita.

Pero mukhang hindi kami parehas ng dinaanan ni Alex. Kasi ako swinerte lang talaga samantalang siya, pinilit niyang makabalik dito para lang magkasama ulit kami. Ang sweet niya talaga. Lord! Super thank you po sa mga blessings.

“Naghahanap din kasi si Ate ng kasama niya sa bahay kaya tinanong ko kung pwedeng ako nalang yung kasama niya. Medyo close kasi kami nung ate kong yun, di ko lang masyadong nakwekwento sayo.”

Pinapakinggan ko lang siya magkwento. Bihira kasi siya magkwento ng ganito kahahaba kaya sinusulit ko na kapag dumating yung mga bihira na tinutukoy ko.

“Yun, kinuha na ulit ako ng tunay kong Mama sa pamilya nila. Medyo mahabang proseso yung nangyari at hanggang ngayon in process pa din yung mga papeles. Ewan ko, ang gulo ng buhay ko. Pero ayos lang, kasi kasama na din kita ulit.”

Ngumiti ako kasi ang sweet ng ginawa niya para sakin. Isang paraan ng paglunok ng pride na naman, para makabalik lang siya dito.

Alam ko kasing ayaw talaga niyang kausapin yung tunay niyang pamilya at minsan napipilitan lang talaga siya dahil sakin pero ngayon mukhang nagiging komportable na din siya tapos napapatawad na din niya unti unti yung Mama niya.

Pumasok sa isip ko yung sinabi sakin ni Ge dati na kaya kong bumago ng tao basta bat gugustohin ko.

Ito na ba yung tinutukoy ko ni Ge na proseso ko para magbago yung isang tao? Haaay. Para kasing nag pakialamera ko masyado kapag ganun ako.

“Eh pano naman na yung bago mong pamilya dapat ngayon?”
“Ayos naman sila, sobrang bait nila pero rinespeto nila yung desisyon ng Mama ko na kunin ulit ako. Naintidihan naman nila yung sitwasyon ko tapos sabi nila sakin kapag may kailangan daw ako, bukas daw yung pintuan nila sakin.”
“Aray ko naman!!!”

Napatingin kaming dalawa ni Alex sa may pintuan tapos nakita namin si Charm tsaka si Ge na nakasilip sa may bintana kasi sinarado nila yung pintuan nung binigyan nila kami ni Alex ng konting privacy na mukhang binabawi na nila ngayon.

Nung napansin ata nilang alam na namin na nandun sila dalawa, binatukan ni Ge si Charm.

“Ang OA mo naman kasing mag-aray!”
“Sorry naman. Eh kasi masakit talaga!”
“Uy, tuloy niyo lang usapan niyo. Napadaan lang kaming dalawa nito.”
“Ideya to ni Ge kung tatanungin niyo…”

Natawa nalang kaming dalawa ni Alex tapos pumasok nalang din kami kasi medyo nilalamig na din ako. Mukhang uulan kasi ata kaya malamig yung simoy ng hangin.

Pinalo ni Charm si Ge nung napadaan kami sa kanilang dalawa. Ginamit ni Charm na pampalo yung pitcher na hawak niya kay Ge. Mas lalo lang akong natawa sa kanila kasi ang cute nilang dalawa. Kung nakikita lang nila siguro yun.

Heto na naman ako sa mga linilink kong mga tao. Hahaha.

“Wala kaming narinig ni Ge pramis!”
“Oo, maniwala ka diyan. Bababa kasi kami para irefill yung pitcher ng juice.
“Tsaka kumuha ng pagkain…”
“Tapos nakita namin kayong dalawa…”
“Kaya naisip namin na sumilip.”
“Tapos eto naman ang ingay ingay kaya yun.”
“Eh tama ba naman kasing daganan mo ako!!!”
“Di naman ako mabigat eh!”
“Anong hindi?!”
“Hindi naman talaga!!!”
“Ano ba kayo okay lang samin yun.”

Nagthumbs up si Alex sa kanila tapos umakyat na din kaming dalawa papunta sa guest room, na magkahawak yung kamay. Si Ge at Charm dumeretso nalang sila sa kitchen para gawin yung dapat na gagawin talaga nila.

Pagpasok namin, ang gulo gulo nung kwarto. Unan dito, kumot doon. May balak ata silang gawing bed yung lapag.

“Anong nangyari dito Dave?”
“Aba yung kambal ko na naman yung may gaya niyan tsaka yung best friend mo.”
“Nagkapikonan ulit?”
“Oo nagsimula sa batuhan ng pieces of paper hanggang sa pati kumot tsaka unan pinanghahampas na din nilang dalawa.”
“Yung dalawang yun talaga.”
“Hulaan ko, okay na kayong dalawa?”
“Halata ba Pare?”
“Sa malamang naman diba?”
>“Baliw ka talaga Dave.”
“Mabuti nga yun eh… Awang awa na ako sa kaiiyak mo dati Sev.”

Tapos tumawa siya ng pabiro pero ayos lang naman sakin kasi alam ko namang sobrang inalagaan ako ni Dave nung mga panahong yun. Siya talaga yung nagsilbing kuya kuyahan ko habang wala yung mga kapatid ko.

“Inalagaan niyo ba to nung wala ako?”
“Aba oo naman! Tanong mo pa kay Yani.”
“Grabe! Nanahimik ako dito Dave ah.”
“Oo o hindi lang naman yung sagot mo eh. Arte nito!”
“Pag si Yani nagsabi maniniwala ako.”
“Mukha ba akong hindi kapanipaniwala?”

Hindi sumagot si Alex, pangasar lang. Ako naman tawa ng tawa habang pinapakinggan ko yung usapan nila. Kinuha ko kasi yung isang unan na hinagis nung dalawa sa may gilid ng kwarto.

“Ay grabe ka talaga!!! Bespren pa kita sa lagay na to ah.”
“Joke lang! Grabe ka.”

Pagpakuha ko nung unan sa gilid, umupo ako sa harap ng kama sa tapat ng TV sa tabi ni Yani. Medyo malayo naman ng konti yung TV kaya ayos lang tapos may kutsyon naman na inuupan si Yani kaya hindi masyadong malamig sa lapag. Kumuha din si Alex ng unan tapos tumabi siya sakin.

“At ayaw niyo talagang tumabi sakin ha.”
“Diyan na si Charm at Ge mamaya. Paakyat na din yun.”
“Good luck, siguradong damay ka sa hampasan na naman nila mamaya.”
“Grabe oo nga! Patabi naman ako.”

Nagtawanan kaming tatlo nila Yani tsaka ni Alex nung tumabi si Dave samin tapos nanood nalang kami ng action movie kasi may dalang DVD si Yani.

Pagkatapos ng ilang minuto, bumalik na din si Ge at si Charm at pagkapasok na pagkapasok palang nilang dalawa sa kwarto, nagbabangayan na naman silang dalawa na parang magasawa na sila. Hahaha.

“Ang gentleman mo din eh no?”

Napatingin naman kaming apat sa kanila siyempre. Ang kulit din kasi nilang panoorin, wala kasing nagpapatalo sa kanilang dalawa. Pinause na din namin yung pinapanood namin kasi wala din kaming maiintindihan.

“Okay lang yan. Braso mo palang ulam na eh.”
“Hoy grabe! Salamat sa puri!!!”
“Ano ba yan!!! Kakadating niyo palang.”
“Sorry naman.”

Sabay lapag ng dala dala nilang pagkain sa lamesa na katabi ng kama.

“Aba, at talagang sa lapag na kayo umupo…”
“Wag kayong mahiya, may kama naman eh.”
“Feel at home lang tayo masyado eh no?”
“SHHHHHHHHHHH!”
“Eh sorry na.”

Tapos yun plinay na nila ulit yung movie tapos nanood nalang kami. Pagkatapos naman ng movie kumain muna kami tapos naglaro na kami ng board games.

“Huy Lex, makakauwi ka pa ba?”

Gabi na, so no choice si Alex, dito na siya matutulog kasama namin. Nawili kasi kami masyado sa movie kaya hindi na din namin namalayan yung oras at mukhang ayaw pa talagang umuwi ni Alex.

“Di ko alam eh. Nagpaalam naman ako kay Mama kaya ayos lang.”
“Pero makakatulog ka bang nakapants?”
“Bakit? May suggestion ka ba kung ano susuotin ko?”
“May extra shorts kasi akong dala! Kung ano ano na naman iniisip mo! Beki!!!”
“Asa naman! Peram ako.”
“Pano sa pantaas?”
“May inner shirt ako.”
“May CR dun. Hanapin mo nalang.”
“O pwede naman akong magpalit dito…”

Binato ko siya ng unan tapos tumawa lang si Alex.

“Kadiri ka talaga!!!”

Yun, dumeretso si Alex sa may CR tapos kami naman naglaro nalang kami ng GG habang naghihintay kay Alex. Ako naman hindi naglaro kasi hindi naman talaga ako marunong ng larong yun. Basta ang alam ko, strategy game yun.

Pagbalik ni Alex na nakabihis na, natawa ako kasi halatang hindi sa kanya yung shorts kasi medyo malaki. Nagmukha tuloy siyang damulag sa itsura niya. Ang kulit.

Hobby ko na din ang pagtawa at ngumiti ngayon eh no? Hindi din halata.

Naglaro nalang sila. Ako naman nakahiga lang na nanonood sa kanila kasi hindi ko talaga naiintindihan yung larong yun.

Inusog nalang nung mga lalake yung kutsyon kasi dun sila matutulog tapos kaming tatlo naman sa kama. Dalawa naman yun kaya kasyang kasya sila. Kahit magsipaan sila dun sila din naman yung masasaktan. Hahaha.

Sa gilid ako umupo kasi hindi ako nakakatulog pag nasa gitna ako. Si Yani nalang yung ginitnaan namin kasi isa din magulo si Charm kung matulog. Ayos lang naman daw kay Yani. Buddy buddy na din namin siya.

Hinila hila nila yung isang kutsyon sa kaliwang parte ng kama, kung san ako nakahiga tapos dun humiga si Alex sa kabila naman si Dave tsaka si Ge. Mas malaki kasi yung isa kaya yun yung pinili nila.

“Twin dito ka sa tabi ko…”
“Eh! Si Ge nalang!”
“Kaya nga kita pinapapunta dito eh. Kasi ayokong siya yung makita ko pagising ko.”
“Swerte mo nga eh! Pagmulat mo palang ng mata mo ang gwapo na agad ng makikita mo.”
“Pwede na ba akong sumuka ngayon?”
“Bahala ka. Dito ako matutulog para masira agad araw mo bukas.”
“Tse!!!”
“Eh kamusta naman yung dalawa na lovebirds na hindi na mapaghiwalay?”

Binato ni Alex si Ge ng maliit na unan binato nalang ulit ni Ge pabalik.

“Namiss ko lang, masama?”
“Eh di kami na ang inggit sa inyong dalawa.”
“Baliw ka talaga Yani.”

Konting asaran, nagkapikonan na naman yung dalawa pero itinawa din nila nung napagod na din sila tapos natulog na din kami.

“Patayin ilaw ha.”
“Grabe wag naman!”
“Beki mo. Si Sev nga na takot sa dilim di nagreact eh.”
“Eh kasama naman niya yung labidabs niya eh.”
“Grabe ka naman Ge!!!”
“Buksan niyo ilaw sige na. May multo sa tabi ko eh.”

Ayan na naman yung asaran nila na walang katapusan.

“Pag kayong dalawa talaga nagkatuluyan ewan ko na.”
“Nagsimula sa asaran, baka bukas iba na ang usapan.”
“Isa pa tong si Yani.”

Yun, nakatulog na din yung dalawa nung medyo tumagal. Si Dave kumakanta lang tapos si Yani ata tulog na din. Kami naman ni Alex, ayun, nagngingitian ng walang dahilan. Pano ba naman ako makakatulog nito kung kinikilig na naman ako.

“Tulog na. Konting pahinga din birthday girl.”
“Good night…”
“Nagbubulungan kayo rinig na rinig naman hanggang dito.”
“Good night Dave.”
“Kanta pa…”
“Ang kulit kasi eh. Tignan niyo yung pwesto ng kambal ko tsaka ni Ge, parang sila. Talo pa nila kayong dalawa.”

Dahan dahan naman kaming pumunta sa pwesto ni Charm at Ge, baka kasi magising pa sila. Tapos yun, natuwa kami sa nakita namin kasi parang nakatulog silang dalawa na naguusap lang.

Magkaharap silang dalawa tapos yung kamay ni Charm, nahulog na sa gilid ng kama tapos yung kamay naman ni Ge, malapit ng mahawakan yung kay Charm. Sa angulong to, mukhang mas bagay nga si Ge at si Charm.

“Sabi sa inyo eh. Nagkatamaan na ata tong dalawang to.”
“Ito OA kung magconclude.”
“Siguro. Malay natin diba?”

Yun, bumalik na kami sa dating pwesto namin tapos natulog na din kaming tatlo nila Dave.

Nagising nalang ako sa sigaw nila Charm. Nanonood ata kasi sila ng horror kaya nagtitilian sila. Pagkagising ko, amoy na amoy ko na si Alex. Nung medyo nadilat ko na yung mga mata ko, si Alex pala yung unan ko.

Siguro tumabi siya sakin nung nagising na yung dalawa. Ako lang talaga ata yung antukin samin na mahirap gisingin.

Gising na din pala siya tapos nanonood din siya nung movie pero ang daming unan na nakapatong sa likod ng ulo niya. Ang gandang umpisa ng araw ko kasi pagising ko palang, yakap yakap na ako ng pinakamamahal kong lalake sa buong mundo.

“Kaya pala ang himbing ng tulog ko eh.”

Kinamot ni Alex yung ulo ko tapos bumangon na din ako.

“Kumain na kayo?”
“Hindi pa, hinihintay ka namin magising.”
“Ay grabe dapat nauna na kayo.”
“Hindi ayos lang…”
“Wala pa namang isang oras yung nakalilipas eh.”
“Baliw. Tara sa baba, kain na tayo.”

Bumaba kami tapos nagbreakfast. Konting kwentuhan ulit tapos bumalik na kami sa room na tinulugan namin para ayusin kasi sobrang gulo. Parang mga bata yung mga natulog dun.

Nung mga alas dyis na ng umaga, nagsiuwian na din sila sa mga bahay bahay nila tapos ako naman, inayos ko na yung mga regalo na bigay nila sakin gawa ng binuksan ko naman na yun nung mismong pagkabigay nila.

Hindi ko alam kung anong saya yung nararamdaman ko ngayon. Basta sobrang saya ko ngayon dahil sa sobrang daming rason. Una kasi kaarawan ko tapos pangalawa dahil nandito na din ulit si Alex – kasama ko na ulit siya. Tapos yung ibang rason tinatamad na akong sabihin.

Basta yung dalawang yun yung nangingibabaw sa mga rason ko.

Ilang beses ko na din sinabi ko, bumilis yung takbo ng araw pagkatapos nun. Kaklase nga pala namin si Alex, hinayaan kasi siyang pumili ng sarili niyang section gawa ng late enrollee siya kaya pinili niya yung amin.

Tinuloy pa din namin yung count namin ni Alex sa buwan na magkasama kami kasi yun nga, hindi pumayag si Alex sa hiwalayan dati kaya tuloy parin.

13 months and running na.

Konting celebration lang naman, lumabas kami para kumain tapos nagkwentuhan lang kami ng sagad sagad.

NCAE nun, uso kasi tong ganitong mga exams kapag fourth year ka na kasi kailangan daw to sa college. Sakin naman hindi ko yun masyadong sineryoso, una kasi sobrang haba tapos sabi nila kuya hindi naman daw kailangan yun sa ibang universities.

Sumakit din yung puson ko sa araw na yun, kainis. Buti nalang nakapagexam pa ko tapos natiis ko pa yung sakit ng puson ko.

Sinamahan nalang ako ni Charm sa clinic tapos binigyan ako ng pain reliever tapos umuwi na daw ako para makapagpahinga. Pero since hindi naman ako masunuring bata, hindi pa ako umuwi kahit sobrang sakit na talaga.

Nagaayos kasi yung org nila Dave kasi may event daw na concerned sila kaya sila yung nagdedesign sa stage kung pano nila gusto. Pinanood ko na sila pero natatawa din ako habang nanonood ako. Kasama ko din pala si Charm na nanonood sa kanila.

Ang kulit kasi ni Dave at Ge. Pinaglalaruan nila yung isang yard ng see through na tela tapos binabalot nila sa katawan nila na parang dress type na lingerie. Basta ang pangit kasi tingin sa mga lalake, ang sagwa.

Tapos pinaglalaruan nila yung kawayan na ginagamit nilang pandesign. Kung mapagalitan tong dalawang to alam ko na kung ano yung rason.

Si Alex hinanap ko kasi hindi ko siya makita. KaOrg din kasi nila si Alex pero ewan ko ba kung bakit wala siya dito.

“Hinahanap mo ko?”

Napatingin ako kung san galing yung tunog. Nakita ko si Alex na may suot na headband na accessory kapag fairy ka. Ang kulit.

““Pacute ka naman masyado…”
“Gusto mo lang nito eh.”
““Tse!”
“Okay ka na?”
““Medyo… sa kakatawa ko siguro kaya nabawasan.”

Ngumiti siya tapos umakyat siya ng stage para magbuhat ng mga instruments para gamitin sa event. Pinapanood ko lang sila siyempre tapos tinatawanan ko na din yung kapilyahan ni Ge at ni Dave paminsan minsan.

Umupo si Alex sa upuan na katapat ko pero medyo malayo siya, pagod na din siya siguro. Si Dave at Ge naman, nagfafashion show na gawa ng patapos naman na yung ginagawa nilang pagaayos ng stage.

Siyempre ako tawa na naman ako ng tawa, sobrang babaw ng kaligayahan ko eh. Tsaka nakakawala talaga ng sakit ng puson ko yung pagtawa tawa ko.

Nung nasa ginta ako ng pagtawa ko, napatingin ako kay Alex. Wala lang gusto ko lang siya tignan. Nalaglag yung puso ko nung nakita ko siyang nakatingin ulit sakin, na pinagmamasdan ulit niya ako.

Yung favorite stare ko.

Nagbelat lang ako sa kanya tapos tumawa lang siya sa reaksyon ko.

Nung medyo hapon na, natapos na din sila tapos kumain kami ng konti – yung mga nagayos lang pala. Ayoko kasing kumain. Tapos umuwi na din kami.

Kasabay ko si Ge at Alex sa paguwi gaya ng dati. Yun nga lang, ngayon hindi ko na alam kung san nakatira si Alex gawa ng ate na niya yung kasama niya sa bahay at hindi na yung dati kong nakilalang pamilya niya.

So yun, konting usap usap lang tapos pumasok na ako kasi kailangan ko daw talaga ng pahinga. Makulit kasi ako masyado.

Tinawagan naman ako ni Alex pagkauwi niya ng bahay nila tapos dun nalang kami nagkwentohan. Kahit siguro gano katagal kami magusap ni Alex hindi kami nauubusan ng paguusapan. Parang isang oras pa lang kami hindi nagkikita may kwento na agad siya.

Isang beses dati, break time nun tapos kami ni Ge yung nagbantay ng table namin. Kitang kita namin yung loob ng canteen tapos nakikita din namin sila Charm at Alex na bumibili ng pagkain.

Bakit kaya pag iba yung kasama ni Charm sobrang mahinahon siya pero kapag sila na ni Ge yung naguusap hindi na humihina yung mga boses nila. Kala mo nakalulon sila pareha ng megaphone.

Gwapo talaga ni Alex kahit anong angulo at kahit anong panahon.

May hawak hawak akong notebook kasi nagaaral na din lang ako habang naghihintay, may quiz na naman daw kasi. Si Ge naman nakikiaral na din sa notes ko. Nababasa naman kasi kaya ayos lang.

“Sev…”
““Ano?”
“Wala lang…”
““Ano nga?”
“Pano kaya kung…”

Tinitigan ko lang siya habang hinihintay ko yung susunod niyang sasabihin.

““Kung ligawan ko si Charm?”

My Deepest Apology, Dear Retiree

Chapter 26 – Recipe for a Misery

Pakiramdam ko bumagsak yung mundo ko, parang mas matindi pa sa end of the world na sinabi nila. Huminto din yung pagtibok ng puso ko sa sinabi ni Dave – hindi kasi yun yung inaasahan kong sasabihin niya sakin. Akala ko iba.

Akala ko sasabihin lang ni Dave na late enrollee lang si Alex kaya wala pa yung pangalan niya sa listahan. Sana yun nalang yung rason kung bakit.

Kaso, hindi marunong magbiro si Dave – sa mga ganitong bagay seryoso siya. Hindi din siya marunong magsinungaling. Para sa kanya mas mabuti nang masaktan ka sa katotohanan kesa naman sa masaya ka sa isang kasinungalingan.

Napaupo ako dahil sobrang nanghina ako sa narinig ko. Iniwan na ako ng lalakeng pinakamamahal ko. Ang pinakakatakutan kong araw, dumating na.

Bumaba si Charm sa lebel ko tapos inalalayan ako nila Ge at Dave para piliting itayo. Kaso ayaw ng katawan kong tumayo ngayon.

Tulala lang ako, hindi ko alam kung tama bang umiyak ako ngayon. Siguro tama pero walang luha na tumutulo sa ngayon – sa ngayon.

Pero mapilit lang talaga si Ge kasi pinilit niya akong ilipat ng pwesto mula sa lapag papunta sa isang maayos na upuan. Binuhat niya ako kahit nagpupumilit ako na ayaw ko, na gusto ko ganito nalang ako habang buhay.

Umupo si Dave sa harap ko ng paluhod. Halata sa mga reaksyon nila na awang awa sila sa reaksyon ko at sa itsura ko ngayon.

“Kailan niyo pa alam?”
“Sinabi sakin ni Alex nung may pasok pa…”
“Bakit sakin di niya sinabi?”

Yinuko ko yung ulo ko kasi pakiramdam ko eto na yung oras na maiiyak ako kasi naaabsorb ko na yung katotohanan. Hinawakan lang ni Dave yung kamay ko tapos si Charm pinapat yung likod ko. Si Ge nakaupo lang sa tabi ko, sobrang tahimik.

“Kasi ayaw niyang makitang masaktan ka niya ng harapan. Sinabi niya yun sakin kaya pinili nalang niyang itago sa’yo.”
“Ang daya naman niya ehhhh.”
“Sev… Sa tingin ko kailangan niyong magusap ni Alex.”
“Oo tama si Charm. Wag ka munang magagalit kay Alex. Sigurado naman akong sinabi na niya sayo kung ano yung mga issues niya sa pamilya eh.”

Lumipas na pala ang dalawang taon. Ibig sabihin iba na naman yung pamilya ni Alex sa ngayon. Hindi ko ba alam kung pano natitiis ni Alex tong ganitong buhay. Kaya din siguro ayaw niyang mapamahal sa pamilya na pinupuntahan niya kasi alam niyang sa huli magbabago din ang lahat.

Gusto kong intindihin yun, gusto ko siyang yakapin kasi alam kong masakit sa kanya to kahit papano. Pero ewan ko ba kung bakit pero mas naiisip ko yung sarili ko ngayon.

Siguro nga selfish ako, kasi gusto ko ako lang yung hindi nasasaktan ngayon. Pero masama bang ayoko lang talaga ng iniiwan ako ng walang paalam? Siguro naman pwede ko ng sabihin at aminin sa sarili ko na oo, nasasaktan ako ngayon.

Sinira ni Alex yung prinsipyo ko na wala talaga sakit sa mundong to, puro saya.

Pero kung puro saya nga talaga, ano tong nararamdaman ko ngayon?

Para akong binagsakan ng langit at lupa sa nalaman ko. Unti unti na din nadudurog yung puso ko na pakiramdam ko kinukulam ako dahil parang may tumutusok sakin ng paunti unti hanggang sa mamatay ako.

Oo alam ko medyo may pagkaOA na naman yung sinabi ko pero pagbigyan niyo na ako. Kasi ngayon lang talaga ako nasaktan ng ganito katindi.

“Ganito na ba talaga ako kasama kaya ako iniwan ni Alex ng walang paalam?”
“Hindi ka naman niya iniwan eh.”
“Eh anong tawag mo sa ginawa niya ngayon?”
“Hindi ko alam.”
“Sev… huminga ka naman.”

Sinubukan kong sundin yung sinabi ni Charm. Sinubukan kong maging mahinahon tapos kausapin nalang si Alex para siya na mismo yung magsabi sakin kung ano yung mga rason niya sa kabila nito.

Kaso, hindi ko kaya. Ni minsan hindi ako natutong magkunwari. Kahit anong pilit kong matutunan yun, ayaw ng puso ko.

Ngunit sa tingin ko ngayon, kailangan ko ng matutunan ang salitang pagkukunwari. Haaay.

Wala naman na kaming magagawa sa listahan kaya umuwi nalang kaming apat pagkatapos naming kumain.

At sa buong panahon na magkasama kaming apat, hindi ako kumibo, tulala lang ako tapos minsan wala na din ako sa sarili. Ngumingiti nalang sakin si Charm at Dave kapag napapansin nila na medyo tahimik ako.

Si Ge naman, kapareha ko din na hindi kumikibo pagdating sa ginawa sakin ni Alex.

Hindi ko sinisisi si Alex sa nangyari kasi alam ko naman na magbabago na ulit yung pamilya ni Alex. Kaso kasi, hindi ko naman inasahan na ganito kablis na darating yung araw na yun.

Ang hirap lang kasi talaga intindihin. Ang hirap din na tanggapin na wala na siya.

At ngayon ko pa nalaman, kung kailan magcecelebrate na kami ng isang taong pagsasama namin. Hindi ko nga alam kung dapat bang magcelebrate kami at kung makakapagkita pa kami eh. Bahala na din siguro.

Yun, kasama kong umuwi si Ge tapos sa bahay na muna siya tumambay kasi wala pa si Tita. Naglakwatsa ata ulit kaya hindi pa umuuwi pero may pagkain naman sa kitchen kaya ayos lang naman.

Pinagtimpla na din ako ni Ge ng juice na parang sa kanya tong bahay.

Dun kami sa living room ni Ge. Binuksan niya yung TV tapos umupo kami sa may Sofa. Hindi ko na din matandaan kung anong palabas yung pinapanood naming dalawa kasi hindi naman talaga ako nanonood, nakatulala lang ako sa screen ng TV.

Inabot ni Ge sakin yung juice tapos ngumiti siya.

“Alam kong hindi kita mapipilit na ibalik yung sigla mo ngayon. Pero ngumiti ka naman.”

Ngumiti ako sa kanya, isang pekeng ngiti. Wala akong lakas para ngumiti ng totoo.

“Hoy wag ka ngang ganyan. Naapektuhan ako eh…”
“Ge hindi mo naman to dapat gawin eh.”
“Responsibilidad parin kita Sev. Best friend kaya kita kung nakakalimutan mo.”
“Salamat ha…”

SILENCE.

Ang nagpapaingay lang siguro ng bahay ay yung TV na nakabukas. Habang nanonood si Ge, iniisip ko kung ano ng gagawin ko pagkatapos ng araw na to.

Nadurog yung puso ko, inaamin ko. At ito na din siguro yung oras na moving on ika nga nila. Kahit hindi pa naman kami hiwalay ni Alex, sa tingin ko kailangan ko na din tanggapin na malayo na si Alex sakin.

Napabuntong hininga ako ng wala sa oras. Napatingin sakin si Ge tapos kinuha niya yun baso sa kamay ko saka niya linapag sa lamesa.

Mukhhang maiiyak na nga talawa ako ngayon.

“Kung gusto mong ilabas yan ayos lang sakin. Para mabawasan naman kahit papano.”

Tumingin ako kay Ge. Bakit ba sobrang fragile ko ngayon. Pakiramdam ko kapag sinigawan o inagawan ako ng pagkain ngayon, iiyak nalang ako bigla na parang bata.

“Ge bat ang daya daya ni Alex?”

Ayun, naluha na ako at hindi ko na mapigilan yung luha galing sa mata ko. Sinandal nalang ako ni Ge sa kanya tapos yinakap niya ako na parang batang umiiyak.

Tuloy tuloy lang yung mga luha ko at hindi kumikibo si Ge.

“Ge, sobrang sakit maiwan.”

Sa tuwing sumasagi sa isip ko yung mga panahon kung saan sobrang saya at sweet naming dalawa ni Alex, mas lalo akong napapaiyak kahit hindi naman talaga dapat. Ayoko sa ganito pero mukhang wala akong choice.

Tandang tanda ko pa nung mga panahon kung saan magkasama lang kami ni Alex na nanood ng mga movie kapag wala kaming magawa. Andun yung mga kwentohan naming walang katapusan, yung asaran. Lahat lahat.

Eh ngayon kayang umalis na siya, ngayong lumipat na siya ng tirahan, ano na kayang mangyayari? Ganun parin kaya gaya ng dati? Siguro hindi na…

Kung ngayong kami pa tapos iniwan niya ako, ganito na ako kung umasta, pano na kaya kung naghiwalay na kami ng tuluyan. Haaaay.

Hindi ko kakayanin ang long distance relationship, alam ko yun noon pa nung umalis ako kaya pinilit kong bumalik.

“Bakit gumaganti si Alex?”

Hagulgol ulit.

Hindi ko naman sinadyang dapat aalis na ako nung isang taon eh. Bakit ngayon binabalik na niya sakin yung sakit sa binigay ko sa kanya nung sinabi kong aalis na ko? Ganito pala yung nabigay kong sakit sa kanya dati.

Eto na ba yung tamang ganti sakin ng tadhana?

Sa buong isa’t kalahating oras na nasa bahay si Ge, umiiyak lang ako. At siya, talagang pinipili lang niya ang manahimik nalang at samahan ako sa panahong wasak na wasak ako sa lahat ng aspeto.

Hindi ko na din namalayan na nakatulog na din ako. Siguro sa sobrang pagod na din tsaka sobrang sakit na ng mata ko sa kaiiyak.

Basta pagising ko nalang, nasa kama ko na ako. At wala na si Ge. Umuwi na din siguro kasi gabi na din.

Ayokong tignan yung sarili ko sa salamin kasi alam kong yung pinakamasagwang itsura ko yung makikita ko. Tapos sobrang pangit ng mga mata ko dahil sa kaiiyak at kahahagulgol ko kanina lang.

Pero kahit ganung katagal yung panahon na umiyak ako, alam kong hindi pa tapos to.

Bumungon ako tapos una kong nakita yung kulay green na card sa may drawer ko. Tumayo ako tapos kinuha ko yung card.

Napangiti naman ako kahit papano sa nabasa ko.

Sev,

Hoy! Isang tawag mo lang tatakbo ako papunta dito para samahan ka sa pag-iyak mo. Kaya mo yan! Maayos niyo din yan. Kain na tapos ipahinga mo na din yang sarili mo Sev. Sige ka, magagalit sayo si Mamuy kapag nagpagutom ka.

Alam ko namang hindi kita mapipilit ngumiti at maging masaya pero parang awa mo na, tulongan mo din yung sarili mo.

Gerard

Sobrang swerte ko na meron parin si Ge sa tabi ko kahit anong gawin ko para paalisin siya at itaboy siya. Matira matibay nga naman pagdating sa mga kaibigan at mga taong kakilala mo sa mundong to.

Bumaba ako tapos kumain, tulog na din ata si tita nung bumaba ako o kaya naman nasa kwarto na niya siya.

Bumalik ako sa kwarto ko at naghugas na din at lahat lahat tapos humiga ulit ako. Ngayon lang ako nakaramdam ng sobrang pagod gaya nito. Pakiramdam ko kasi binugbog ako, both physically tsaka emotionally.

Naluha ulit ako nung nakita ko yung mga rosas na bigay ni Alex na linagay ko sa isang parte ng kwarto ko kung saan nakikita ko siya lagi.

Namimiss ko na si Alex. Sana pala sinulit ko na yung mga panahonh kasama ko siya dati.

Kung alam ko lang sana…

Napabuntong hininga ako tapos ayan na naman yung mga luha na hindi ko mapigilan. Yakap yakap ko nalang yung unan ko na parang isang tao, na parang si Ge kapag umiiyak ako sa kanya.

Mugtong mugto na yung mata ko at ramdam na ramdam ko na yung kahapdian pero ayaw parin tumigil nung pagdaloy ng luha ko. Haaay.

Hindi niyo naman siguro ako masisisi kung sobrang nasasaktan talaga ako ngayon diba?

Yun, hindi muna ako natulog para sa susunod na mga araw, maayos na din yung mata ko kahit papano. Nanood na muna ako ng TV sa kwarto ko nung mga hating gabi na. May mga shows pa naman sa ganung oras.

Pinili ko yung Disney Channel. Kadalasan kasi sa ganitong oras nila linalabas yung mga comedy shows. Baka makagaan sa loob ko kapag napanood ko yung mga yun.

Oo nga nanonood ako, pero minsan nagigising nalang ako sa katotohanan na nakatulala na naman ako sa TV. Blankong isip, manhid na puso, mugtong mga mata at mundong binagsakan ng langit at lupa.

Ito na yung una kong pagkakataon kung saan ako yung iniwan.

Hindi ko kasi ugali ang mangiwan kaya hindi din ako iniwan. Hindi ko alam kung san ba ako nagkamali, kung san ba ako nagkulang at bakit ito yung ganti sakin.

Nagulantang ako nung biglang may tumawag sakin sa gitna ng gabi, akala ko naman kung sino. Si Charm pala.

“Hello?”
“Sev… Wala lang. Kinutuban lang ako na umiiyak ka na naman.”

Sumisinghot parin ako kahit halos isang oras na yung lumipas simula nung natapos akong umiyak na naman.

“At mukhang tama nga ako. Kamusta ka naman na?”

Sobrang hinahon ng boses ni Charm, gusto kong pakinggan yung boses niya buong gabi. Pakiramdam ko kasi yung pinakamaingay at pinakamalakas na mga sigaw na meron sa mundo yung naririnig ko ngayon kahit sobrang tahimik naman.

“Eto, ayos lang naman… Sana.”
“Di parin nagpaparamdam si Alex sa’yo?”
“Hindi pa eh…”
“Samin din.”

Nadurog mas lalo yung puso ko nung narinig ko yung pangalan niya ulit.

“Gabing gabi na ah. Tulog ka na Charm.”
“Sira ulo ka ba? Pano kaya ako makakatulog kung yung kaibigan ko halos ilabas na niya yung mga mata niya sa kaiiyak?”
“Eh maayos din ako… Matatanggap ko din to.”
“Hindi ka naman namin iiwan sa laban mo Sev eh.”
“Charm, sa tingin mo ba nagsayang ako ng isang taon kay Alex?”
“Hindi naman. Ano ba mga iniisip mo? Nababaliw ka na ba?”
“Wala lang. Sumagi kasi sa isip ko yung ideya na makipaghiwalay.”

Natahimik si Charm sa kabilang linya tapos napapikit din ako sa nasabi ko. Hindi kasi ako sigurado sa naiisip ko at mukhang hindi ko kayang panindigan tong magiging desisyon ko man kapag nagkataon.

“Madami naman ang nagtatagal kahit long distance Sev eh.”
“Hindi naman yun Charm eh…”
“Eh kung hindi ang issue sa LDR, ano?”
“Kung ngayon hindi na niya masabi sakin yung mga plano niya, ano pa kaya pag tumagal na?”

Narinig ko yung pag buntong hininga ni Charm. Napasunod tuloy ako sa buntong hininga niya.

“Sev totoo yung sinabi ni Dave sayo. Kaya ayaw sabihin ni Alex sayo ng harapan kasi baka mapatay niya yung sarili niya pag nasaktan ka niya ng harapan.”

Nagsimula ulit tumulo yung luha ako. Ano ba to, wala ng tigil tong mga luha na to.

“Isang taon ng sobrang loyal si Alex sa’yo. Hindi mo lang alam pero nung prom pag hindi niya tayong kasayaw na tatlo nila Yani sa dance floor, nakaupo lang siya sa table natin o kaya naman nasa buffet table na kumakain.”

Hindi ko alam yung tungkol sa sinasabi ni Charm ngayon. Kasi nung prom halos lahat ng songs may kasayaw ako at bihira din akong umupo.

“Ayaw kasi niyang makita mo siyang may kasamang ibang babae. Ayaw din niyang makakuha siya ng loob ng iba kasi alam naman niyang hindi niya titignan yung babaeng yun kasi nasayo naman na lahat ng hinahanap niya.”

Tinakpan ko nalang yung bibig ko para hindi rinig ni Charm yung pagiyak ko habang sinasabihan niya ako ng mga bagay na ngayon ko lang talaga nalaman.

“Nung umalis ka nun, nung muntik mo na kaming iwan, araw araw tinatanong samin ni Alex kung ano ng balita sayo kasi hindi ka daw nagpaparamdam sa kanya.”

Sinabi na sakin yun ni Ge dati pero mukhang mas malakas yung impact sakin nun nung si Charm na yung nagsabi.

“Alam mo ba kung gano siya nabaliw nung mga panahon na yun? Mahal ka niya Sev. Kung alam mo lang kung gano ka kaswerte na ikaw yung napili ni Alex na mahalin niya.”
“Charm, sorry. Pero ayaw ko talagang masaktan pa ako.”
“Bakit ba sobrang selfish mo?!?!”

Ouch! Hindi ko inakalang masasabi to sakin ng isa kong matalik na kaibigan. Hindi ako selfish, ngayon ko lang kasi talaga pinahalagahan yung sarili ko ng ganito. Kasalanan ko ba kung gusto kong protektahan yung sarili ko ngayon?”

“Kung selfish ang tawag dito Charm, bahala na…”
“Sev kung gagawa ka ng isang desisyon, siguraduhin mong kaya mong panindigan.”
“Kakayanin ko…”
“Nasa tabi mo lang ako lagi. Basta, sundin mo yung puso mo. Tapos minsan gumamit ka din ng utak.”

Tumutungo ako sa sarili ko na parang nakikita naman ni Charm yung ginagawa ko.

“Alam kong mahal mo si Alex, Sev. Kung sa pakikipaghiwalay mo sa kanya, mas lalo ka lang masasaktan, wag mo ng gawin.”
“Salamat sa payo Charm ha. Salamat din sa tawag. Matulog ka na.”
“Wala yun. Ikaw din ipahinga mo na yang sarili mo. Boses mo palang halatang para kang nabugbog.”

Natawa ako ng konti kahit hindi naman talaga yun yung nararamdaman ko ngayon.

“Sira ka talaga. Sige, goodnight.”

Tapos binaba ko na yung phone ko.

Sa ngayon nagaaway yung isip at puso ko kung ano ba talaga ang dapat kong gawin.

Naisip ko din, bakit kaya ako lagi yung unang sumusuko? Gaya din to nung dati, ako yung lumalayo para hindi makulong sakin si Alex tapos ngayon, sumasagi sa isip ko na makipaghiwalay nalang kay Alex.

Siguro tama nga yung sinabi ni Charm na selfish nga ako, na yung sarili ko lang yung iniisip ko.

Ang sama sama na tuloy ng tingin ko sa sarili ko pero minsan sa tingin ko kailangan ko din gumamit ng isip para malaman ko kung san talaga ako dapat pumunta.

Sobrang mahal ko sa Alex, at sobrang minamahal ko parin siya hanggang ngayon. Hindi ko na nga ata to matatanggal sa akin kahit anong mangyari eh. Haaaay.

Yun, natulog nalang ako baka tama nga silang lahat, kailangan ko din ng pahinga kahit papano.

Linggo, isang araw nalang pasukan na ulit. Isang taon nalang kolehiyo na kami at heto ako ngayon nagiisip kung ano nga ba talaga yung dapat kong gawin sa sitwasyon naming dalawa ni Alex ngayon.

Naisip ko na maghintay muna ng isang lingo para sa paliwanag ni Alex.

Oo tama. Kasi sabi sakin ni tita nung nagtatanong ako sa kanya kung ano nga dapat yung kaya kong gawin, dapat hindi daw ako gagawa ng mga desisyon na magbabago ng lahat lahat kapag ako ay sobrang nasasaktan at kapag ako ay galit.

Siguro nga tama sila na dapat magpalamig muna ako kahit papano. Magenjoy na muna ako.

Sumasagi parin sa isip ko yung anniversary naming dalawa kahit alam kong binabalak ko ng makipaghiwalay sa kanya.

Sobra sobrang miss ko na si Alex kahit hindi ko sabihin sa iba. Halata naman siguro na nangungulila ako sa pagmamahal niya sa itsura ko ngayon. Sinusubukan ko din ngumiti.

Masama daw kasi kapag nakasimangot ka sa unang araw ng eskwela.

Nung sumunod na araw, medyo late akong pumasok. Late kasi ako nagising, akala ko kasi summer parin hanggang ngayon. Nakakatamad lang kasi bumangon kasi alam kong wala naman akong dahilan para pumasok ng maaga.

Hindi ko na makikita si Alex sa school. Haaaay.

Yun, pagpasok ko binatukan agad ako ni Charm nung nakita niya ako.

“Aray! Para san naman yun?!”
“Pang hello. Kamusta ka naman na? Gumaganda ka ata?”
“Tumigil ka nga Charm. Binobola mo na naman ako eh.”
“O, bakit totoo naman diba Ge?”

Sabay tingin kay Ge kung ano man yung sagot niya tapos kung sino man yung kakampihan niya saming dalawa.

“Wag mo nga akong idamay diyang Charm. Tanong mo nalang si Dave.”
“Da…”
“Wag ako baliw.”
“Ah basta. Gumaganda ka.”

Tapos nagtawanan kaming apat. APAT, hindi na lima. Wala na si Alex eh.

“Pag tatagal ng isang minuto yang simangot mo na yan babatukan din kita…”
“Eh sorry naman. Nagiisip lang.”
“Wag ka dito mag-isip. Mamaya nalang. Libre kitang ice cream.”
“Weh?!?!”
“Oo naman!”

Nagthumbs up siya sakin tapos ngumiti ng pacute kahit hindi naman cute na ngiti. Natuwa naman ako sa effort nilang pasiyahin ako.

“Eh bat siya lang may ice cream? Pano na ko?”
“Palibre ka nalang sa iba.”
“Gusto ko galing sayo yung libre Ge!”
“Wala akong pera!”
“Sus! Pero pag si Yani meron? Ganun? Namimili ka?”

Simula nung sinimulan naming ilink si Yani at Ge, nawala na sa isip ni Charm na ako yung linilink niya kay Ge. Naiilang kasi kami pareho ni Ge kapag inaasar kaming dalawa kasi alam naman naming dalawa na umamin na sakin si Ge.

“Dinamay mo na naman si Yani!!!”
“Ay oo nga, kamusta ang dance school niyo ni Yani?”

Lumapit kaming dalawa kay Ge para pakwentohin siya tungkol dun. Alam ko kasing meron at merong nangyari sa kanilang dalawa. Assumera kasi talaga ako masyado eh. Hahaha.

Tinitigan lang kami ni Ge tapos tumawa siya.

“O, anong nakakatawa?”
“Kinikilig yan sa mga experiences niya sa dance school. Halata naman eh.”
“Hoy hindi ah. Natatawa lang kasi talaga ako itsura niyong dalawa eh. Intrigera niyo lang kasi masyado.”
“Eh kasi nga bagay kayo!”
“Diba tao kami?”

Pinalo naming dalawa ni Charm si Ge ng sabay sa magkabilaang braso.

“Grabe! Child abuse!”
“Ang korni mo kasi masyado Ge eh!”
“Diba tao kami, amp. Ano ba yan!”
“Okay na yun, at least napatawa kita.”
“Hulol mo! Ano na nga?!”

Napangiti ako ni Ge sa sinabi niya. Nakikita ko kasi yung effort nila para maibalik lang yung kasiyahan ko eh. Ang swerte ko ng sobra sobra.

“Wala nga kasing nangyari! Ano ba yan!”
“Walang nangyari o tinorpe ka na naman?”
“Grabe naman Charm! Wala nga kasi talaga akong gusto kay Yani!”
“Ayaw mo lang magkwento eh!”
“Gustohin ko man wala naman talaga akong sasabihin.”
“Sus!”

Ang hirap naman pilitin ni Ge na magsabi ng kahit isang pangyayari man lang nung dance school nila. Kung wala yung sinasabi niya, papanindigan niya yun hanggang sa huli kahit meron naman talaga.

“O kamusta nalang yung dance school. Yun nalang.”
“Oo, siguro naman yun masasagot mo na?”
“Pwede. Yun, masaya naman. Ang daming new members. Ang daming babies.”
“Seryosong babies yun?!”

Tumawa ako ng sobrang lakas sa reaksyon ni Charm. Mukhang mabagal lang talaga yung response ngayon ni Charm sa mga jokes at expression.

“Hindi baliw! Bakit? Marunong na bang sumayaw ang mga baby?!”
“Eh malay ko ba diba? Ang dami ng kababalaghan ang nangyayari sa mundo ngayon.”
“Sus! Mga palusot mo talaga.”

Yun, hanggang sa nagbangayan na naman yung dalawa sa kung ano anong bagay. Kung siguro hindi ko inaasar tong lalakeng to kay Yani, sobrang bagay sila ni Charm.

Ano ba yan! Heto na naman ako sa mga pairings at mga linilink ko eh.

Pero seryoso kasi. Para silang aso’t pusa lagi tapos pag nagkasundo naman wagas kung makapangtrip.

So yun, pinadaan ko yung araw na parang normal lang. Parang gaya lang ng dati. Katabi ko si Ge gawa ng wala pa talaga kaming seating arrangement. Namiss ko tuloy siyang katabi kasi puro daldal lang kami minsan kahit may teacher na.

Ayos lang naman sa kanila yun kasi wala pa naman talagang ginagawa kaya kahit magingay ka sa room hindi ka nila papansinin.

Kung ano ano na naman pinaguusapan namin ni Ge. Minsan pati yung mga sobrang tagal ng pangyayari pinapakialaman parin namin. Mga halatang walang magawa.

Nagset na din ako ng sarili kong schedule at to do list na gagawin ko araw araw para kahit papano maooccupy ko naman yung mind ko para mawala sa isip ko yung pagkawala ni Alex sa paningin ko.

Tinutulungan naman ako ng mga kaibigan ko kahit papano at malaking tulong din yung pagpapatawa nila sakin kahit ayaw ko naman talagang tumawa.

Napapadalas na din yung pagbisita nung kambal sa bahay para magpaturo o kaya naman makipaglaro lang sa aso ko o kaya naman jamming lang tsaka kwentuhan. Wala din naman daw silang magawa sa mga bahay nila kaya ganun.

Sa sobrang daming oras ko para sa aking sarili, natuto na din akong magluto ng kung ano ano. Minsan nga sinasamahan ko pa si Tita maggrocery para alam ko yung mga okay at hindi pagdating sa pagkain.

Patapos na akong magaral nung mga panahon na yun, biglang tumunog yung cellphone ko. Siyempre ako naman, tungkulin kong sagutin yun kahit sino man yung tumatawag na yun.

Nung nakita ko yung pangalan ni Alex sa phone ko, nagdalawang isip ako kung sasagutin ko ba yung tawag niya o wag nalang. Hindi parin kasi ako nakakapagdesisyon kung ano yung gagawin ko na ngayon.

Pero sige na nga, baka oras na marinig ko yung boses niya mabubuo na yung desisyon ko.

Yun, sinagot ko yung tawag pero hinintay ko muna siyang magsalita muna bago ako kumibo o magsalita man lang.

“Sev…”
“O, napatawag ka ata?”
“Nangangamusta lang.”
“Ayos lang naman ako.”
“Kausapin mo naman ako Sev.”
“Ano ba sa tingin mo tong ginagawa ko sayo ngayon?”

Tamang taray lang ang drama ko ngayon, hindi halata.

“Sev naman…”
“May kailangan ka bang sabihin sakin ngayon? May ginagawa kasi ako eh.”

Kahit wala naman talaga.

“Pakinggan mo ko. Sorry kung hindi ko sinabi sa’yo. Baka kasi mabaliw ako pag nakita kong umiyak ka sa harapan ko kasi nasaktan kita oras na nalaman mong aalis na ako.”

Oo, pangatlong beses ko na yang narinig sa tatlong magkaibang tao.

“Hindi ko to plinano. Hindi ko din alam na sobrang layo pala yung susunod na pamilya na pupuntahan ko. Gusto ko lang ng taong makakaintindi sakin ngayon.”
“Alex…”
“Sorry… Sorry kung nagtago ako sayo Sev. Pero pramis hindi na yun mauulit.”

Napapikit ako ng wala sa oras at dun na ako nagdedesisyon kung ano ba yung dapat kong gawin ngayon.

Bahala na…

“Lex, mas mabuti nalang siguro kung maghiwalay na tayo…”

Binaba ko na yung telepono, mas madudurog lang yung puso ko sa kung ano mang sasabihin niya sakin pabalik pagkatapos ng sinabi ko. Baka magpakamatay ako ngayong gabi pag sinabi niyang pumapayag siya sa hiwalayan.

Kung tatanungin niyo kung umiyak ba ako pagkababa ko nung phone ko, sa malamang oo. Hindi ko alam kung tama ba yung ginawa ko o hindi.

Yinakap ko nalang yung stuff toy na bigay ni Alex tapos hindi ko na pinansin yung phone ko kung may tumawag o magtext man ulit sakin. Gusto ko lang ngayon ng oras para sa sarili ko.

Sinabi ko nalang kila Ge, Charm at Dave na wala na kaming dalawa ni Alex nung lumipas ang dalawang araw.

Yun, matapos ng isang linggo pagkatapos naming magusap ni Alex sa telepono, kaarawan ko na. Hindi ko nga alam kung dapat ba akong maging masaya ngayon araw na to o kaya naman kung ano ba dapat yung maramdaman ko.

Normal lang naman yung araw namin, may pasok kasi. May mga bumati, may mga nagbigay din ng mga regalo tsaka mga notes sakin. Yung mga kaorg ko pinuno ng notes yung table ko sa org room tapos sinurpresa din nila ako.

Ang saya ko ngayong araw kahit papano. Hindi din sumagi sa isip ko si Alex.

Mukhang unti unti ko na nga siyang nakakalimutan. Sana tama yung akala ko.

Ang dami dami kong kaibigan na nakakapagpasaya sakin, ang dami kong pamilya na nakakaalala at umaagapay sakin pagdating sa mga pinakamadilim kong araw. Haaay. Ang sarap nga naman kapag nakakaramdam ka ng sobrang daming pagmamahal.

Pero minsan hindi ko din maitatanggi na kahit sobrang daming puso ang nagmamahal sakin bilang kaibigan at kapamilya, hinahanap ko parin yung pagmamahal na bigay ni Alex.

Bipolar ko lang masyado eh no?

Akala ko paguwi ko tapos na yung araw ko, yung mga masasayang oras na araw ko. Akala ko babalik na naman ako sa malungkot na mundo ko pagdating ko ng bahay, hindi pa pala.

Siguro naman may karapatan akong masaktan at umiyak ngayon kasi wala na talaga kami ni Alex diba? Hindi ko din itatanggi na gabi gabi pagkatapos kong makipaghiwalay kay Alex, umiiyak parin ako. Masakit parin eh.

Kung baga pagdating sa gamit, ako yung pinakamabilis mabasag sa mga araw na to.

So yun, akala ko magiging malungkot ulit ako, pero nagkakamali ako. Kasi pagpasok ko palang ng bahay at pagbukas ko palang nung mga ilaw, naluha ako nung nakita ko yung pinakamamahal kong mga tao sa harap ko na may hawak hawak na poppers tapos party hats.

Andun yung dalawa kong kapatid pati na din yung mommy at daddy ko nandito ngayon. Kasama din sa celebration sila Ge, Charm, Dave at Yani. At bago niyo pala hanapin si Layla, wala na sila ni Dave.

Hindi daw kasi talaga sila nagworkout nung summer kaya nagdesisyon nalang din silang maghiwalay. Sa ngayon naman naguusap parin si Dave at Layla na parang walang nangyari. Pero minsan nakikita ko si Dave na sising sisi sa paghihiwalay nila.

Buti pa siya marunong magkunwari na okay lang siya kahit hindi, eh ako? Halatang halata na peke lahat ng ginagawa ko.

Hawak hawak ni Ge yung cake tapos sabay sabay silang sumigaw ng Happy Birthday saka nila ako kinantahan ng napakalakas na pati ako napapatalon na din.

Sobrang blessed ako ngayon. Super thank you po Lord!

Yun, kumain kaming lahat pagkatapos nilang ibigay sakin yung mga regalo nila na parang debut ko na kahit malayo pa naman. At talagang may explanation pa kung bakit yun yung regalo nila sakin. Ang kulit lang. Panigurado ideya to nung kambal. Sila yung mahilig sa mga ganito eh.

Hindi ko masabi kung anong saya ang nararamdaman ko ngayon araw. Kasi walang nakalimot sa kaarawan ko. Meron man pero wala naman akong pakialam sa mga yun eh. Ang sama ko lang ba.

May konting mga games din silang hinanda tapos nagdance dance revo na din lang kami. Nakakatuwa kasi bumili pa talaga yung dalawa kong kapatid ng dalawa pang dance pad para apat yung pwedeng maglaro.

“Tara! Dance dance Revo tayo!”
“O sige! Game ako diyan.”
“Sama ka samin Yani!”
“Sige masaya to…”
“Nahiya naman ako sa mga paa niyong tatlo. Ako lang ata yung hindi dancer satin eh.”
“Pero ikaw yung humamon? Ang labo mo ah.”

Tumawa ng malakas si Dave tapos humiyaw hiyaw siya.

“Hooooo! Team Sev ako! Talunin mo silang tatlo!”
“Ikaw dapat yung andito eh!!!”
“Okay lang yan. Parehas naman tayong di marunong eh.”
“O ano naman?”
“Mukhang ikaw na din yung representative ko.”
“Ang sama mo talaga!!!”

Binato ko si Dave ng tissue pero tawa parin siya ng tawa.

So yun, naglaro na kami, expert mode pa. At siyempre sa huli, talo parin ako. Hindi ko naman kasi aakalain na sobrang hirap pala ng song na napili namin.

“At ang nagwagi ayyyyy…”
“AKOOOOOO!!!”

Tapos nagtawanan kami. Ang kulit kasi ng mga itsura naman. Para kaming mga hayop na nakawala sa hawla namin.

Yun nung medyo lumalim na yung gabi, tumambay nalang kami sa porch namin habang umiinom kami ng hot choco na gawa ni Mommy. Biyernes naman nun kaya okay lang na magovernight sila sa bahay.

“Sev?”
“Mmn?”
“May huli pa kaming surpresa para sayo…”
“Ano yun?”

Kinuha ni Ge yung mug ko tapos linapag niya sa lamesa sa gilid.

“Sana magustohan mo…”

Nung una akala ko naman isang bagay na sobrang gustong gusto ko talagang matanggap yung binigay nila ngayon. Pero nagkamali ulit ako, hindi bagay yung sinasabi nila, tao. Oo, TAO yung regalo nila sakin.

Lumaki yung mata ko tapos bumilis yung pagtibok ng puso ko nung nakita ko siya. Lumapit siya sakin tapos ngumiti.

“Happy Birthday Summer.”

My Deepest Apology, Dear Retiree

Chapter 25 – Upside Down Fortune

“Nahihibang ka na ba talaga?”
“Hindi naman… Baliw sayo pwede pa.”

Kinurot ko yung ilong niya tapos hinila hila ko siya para tumayo sa pwesto niya.

“Lex, alam mo naman siguro kung ano yung sagot ko diyan diba?”
“Oo? Pumapayag ka?”

Sabay ngiti na pacute. Natawa lang ako istura niya. Hindi ko kasi talaga alam kung anong pumasok sa isip ng lalakeng to at sinasabi niya sakin tong mga salitang to ngayon.

“Sira! Ang bata pa natin para magpakasal.”
“Alam ko yun…”
“Eh bakit pumasok yan sa isip mo?”
“Wala lang, gusto ko lang kasi ako yung unang lalakeng magaaya sayong magpakasal.”

Yinakap niya ako ng mahigpit, yinakap ko din naman siya ng pabalik.

“Para kung hindi man ako yung lalakeng papakasalan mo, maalala mo na ako yung una na nagsabi sayo nung mga salitang yun.”

Sabay halik sa ulo ko. Nakasandal lang ako sa balikat niya.

“Kung siguro nasa edad bente sais na tayong dalawa ngayon, papayag ako sa kasal.”
“Makakapaghintay pa naman ako ng ganun katagal.”
“Ikaw talaga kung ano ano yung pumapasok sa isip mo!”
“Sev naman kasi parang kakainin mo na si CM eh. Kaibigan ko lang naman talaga yun.”
“Sorry selosa lang…”

Inayos ayos niya yung buhok ko sa katahimikan na meron kami ngayong dalawa. Ewan ko ba, ayoko kasi talaga nung pakiramdam na nagseselos ako sa isang tao. Parang pakiramdam ko kasi makakapatay ako ng wala sa oras eh.

At hindi ko alam kung normal na yun yung maramdaman ko bilang girlfriend ni Alex.

“Ikaw naman yung mahal ko eh.”
“Bolero!”
“Totoo naman. Sobrang mahal kaya kita Sev!”
“Oo alam ko yun. Kasi iba yung pakiramdam ko kapag kasama mo si Ina eh.”

Bumitaw ako sa yakap niya tapos sumadal lang ako sa poste na katapat ng sinasandalan ni Alex ngayon. Tumingin ako kay Alex, halatang hinihintay niya yung katuloy sa mga mata niya.

“Hayaan mo na nga yun.”
“Teka teka, tapusin mo yung sinasabi mo. Anong pakiramdam?”
“Wala, pakiramdam ko kasi mawawala ka sakin pag lagi mo siyang kasama.”

Lumapit sakin si Alex tapos ginulo gulo niya ulit yung buhok ko. Nagpout lang ako, pacute lang.

“Ikaw kung magselos kung ano anong naiisip mo eh no?”
“Masama bang magassume?”
“Naghintay ako ng labing apat na taon para makahanap ng isang tulad mo tapos isa’t kalahating taon palang kitang nakakasama papakawalan na kita kaagad? Hindi ba’t parang ang tanga ko naman ata masyado?”

Yinuko ko yung ulo ko. Bakit ba ako nagiging ganito na naman? Hindi naman kasi dapat talaga ito yung nararamdaman ko eh. Haaaay.

Tinaas ni Alex yung pagkakayuko ko sa ulo ko sa lebel niya. Hinawakan niya yung pisngi ko tapos ngumiti siya sakin. Ngumiti lang din ako pabalik habang pinagmamasdan ko yung mukha niyang sobrang perpekto.

“Kung di ka lang sobrang lungkot ngayon, eto na siguro yung pinakaperpektong panahon at lugar para halikan kita – sa unang pagkakataon.”

Kinurot ko siya tapos tumawa ako bigla. Natawa lang talaga ako sa sinabi niya.

“Sira ka talaga kahit kailan.”

Ngumiti lang siya sa sinabi ko.

“Isa’t kalahating linggo nalang summer na ulit.”
“Oo nga eh. Ang bilis ng mga pangyayari.”
“Magbabakasyon ka ba sa Maynila?”
“Hindi ko alam eh, siguro. Bakit?”
“Wala lang, gusto kasi kitang makasama sa buong dalawang buwan na yun.”

Ako na talaga ang kinilig sa sinabi sakin ni Alex. Ni minsan talaga hindi siya nawalan ng mga charm na nagpapakilig sakin lagi.

“Siguro dito na muna ako. Depende.”
“Eh kung sa Maynila ka magsusummer, di susunod nalang ako dun sayo.”
“Tapos dun nalang tayo magkita?”
“Pwede naman siguro yun diba?”

Tumungo ako.

Nung medyo lumalim na yun gabi, hinatid na ako ni Alex sa bahay namin. Pero bago nun, bumalik muna kaming kwarto niya kasi magpapalit daw siya.

Ako naman pinakialaman ko yung mga notebooks at books niya tapos nagdrawing ako ng cup of coffee tapos sinulatan ko ng “study well” with hugs and kisses pa. Sana nalang talaga makita niya yung mga yun.

Umabot naman ako sa 8:30 na curfew ni tita sa bahay kaya hindi ako napagalitan.

Nung pagdating ko ng bahay sinabi sakin ni Tita na napadaan daw sa bahay si Ge nung mga alas sais. Eh nakila Alex ako nun kaya umalis nalang daw siya tapos nagpapasabi na dumalaw daw siya.

So yun, tinext ko siya pagktapos kung malaman tapos tinanong ko kung anong sadya niya sa pagpunta. Tumawag siya tapos sinagot ko naman.

“Yung aso kasi namin…”
“O, bakit? Anong meron kay potchi? Or kay mamuy?”

Wag na kayong magtanong kung bakit ganun yung pangalan ng mga aso nila Ge. Kaming dalawa kasi yung nagpangalan sa dalawang yun nung mga bata pa kami. Ako kasi talaga yung nagbigay nun mamuy.

Medyo bulol kasi ako nung bata ako kaya hindi ko mapronounce yung baboy ng maayos kaya mamuy nalang. Ang kulit ko lang talaga.

“Wala, nanganak kasi si Mamuy kaninang umaga ng tatlong baby dogs.”
“Gusto kong makita yung mga babies nila Ge!!!”

Ang laki laki ng ngiti ko nung nalaman kong nanganak na pala yung aso nila. Ewan ko ba, dog person kasi talaga ako tapos sobrang cute din kasi ng mga aso nila Ge gawa ng shih tzu yung breed. Parang mga stuffed toy lang.

“Yun nga yung sinadya ko kanina eh. Susunduin sana kita para ikaw yung mamimili kung sakali mang gusto mo ng aso.”
“Gusto ko!!! Reserve mo ko ng isa Ge!”
“Pumunta ka kasi dito para makita mo sila.”
“Sorry naman kung wala ako sa bahay kanina.”
“Alam ko namang magkasama kayo ni Alex eh.”
“Nanood kami ng movie. Kayo ni Yani?”
“Anong kami ni Yani?”

Simula nung napansin na din ni Ge si Yani, medyo naging komportable na ako tuwing kwekwentohan ko si Ge tungkol sa amin ni Alex. Hindi naman sa tinataboy ko si Ge, yun nga lang, gusto ko kasi maging masaya siya.

“Di ka pa ba nanliligaw?”
“Siraulo ka talaga. Wala naman akong gusto dun eh.”
“Ikaw talaga… Ang sweet sweet niyo nga eh.”
“Grabe ka Sev! Lakas mo kung gumawa ng isyu.”
“Ayaw mo ba kasi talagang subukan? Baka magworkout kayo.”

Humiga ako sa kama gawa ng sobrang pagod.

“Ayoko namang magpaasa ng tao Sev eh. Malay mo hindi matuturuan tong puso kong mahalin siya.”
“Haaay. Single ka nalang habang buhay?”
“Ang OA mo naman. Ang haba haba pa ng buhay ko eh.”
“Eh kasi naman ang gwapo gwapo mo. Malay mo eto na yung chance mo sa pag-ibig. Malay mo si Yani na yung pinakahihintay mong babae?”

Tumawa si Ge sa kabilang linya.

“Sweet na pala ngayon ang magpahiram ng lapis.”

Ang tanga ko nga naman. Maipasok ko lang si Yani sa usapan mali mali na yung mga sinasabi ko. Mga walang koneksyon halos lahat.

“Oo, sweet yun. Dun nagsisimula lahat eh.”
“Ikaw may mailink ka lang sakin eh!”
“Bagay nga kasi kayong dalawa!!!”
“Eh bat ka galit?”
“Di ako galit baliw.”
“Basta wala akong gusto kay Yani. Maliwanag yun.”
“Di ba pwedeng turuan ang puso?”
“Ganyan na ganyan yung sinabi sakin ni Dave nun pa.”

Narinig ko yung pagbuntong hininga niya sa kabilang linya. Hindi nalang ako nagsalita kasi pakiramdam ko alam ko kung bakit sinabi yun ni Dave sa kanya dati pa. Ayoko ka din kasing isipin kasi baka mailing ulit ako.

“Mag-aral ka na nga! Periodicals pa bukas.”
“Eh bakit ikaw?”
“Stock knowledge nalang!”
“Yabang mo!!! Out-of-stock lang kasi ako eh.”
“Hindi ka kaya out of stock…”
“Ha?”
“Genuine ka. Iisa ka lang sa mundong ito.”

Ahhhh. Yun yung ibig niyang sabihin. Napaisip pa tuloy ako kung ano yung sinasabi na naman ni Ge.

“Bakit? Sigurado ka bang wala akong kambal?”
“Kahit naman may kambal ka hindi naman kayo parehas na parehas eh. May diperensya parin kayong dalawa.”
“Binabara mo na naman ako!”
“Ikaw naman kasi! Bobolahin sana kita kung ano ano naman na pinagsasabihan mo.”
“Ehhhh. Sorry naman!”
“O sige na mag-aral ka na!”
“Mamaya na…”

Kasi tinatamad pa talaga ako magaral at pagod pa ako. Siguro konting pahinga muna bago ulit ako magbuklad ng mga notebooks tsaka libro ko na sobrang bago parin yung itsura hanggang ngayon.

“Isang linggo nalang fourth na tayo.”
“Ang bilis lang ng oras.”
“Sobra. Dati iyakin ka lang ngayon iyakin ka parin.”

Sabay tawa ni Ge sa kabilang linya.

“Ang sama mo Ge! Hindi ako iyakin!”
“Joke lang kasi.”
“Tse!!!”
“Sige na… Iniihan ako ni Mamuy kainis.”
“Ang baho mo daw kasi.”
“Wehhhh!”
“Hoooooo!”
“Korni mo talaga!”
“Sige, linisin mo na yan Yaya. Bye.”
“Yaya your fez. Sige, bye.”

Binaba ko yung phone tapos pinikit ko yung mata ko. Masaya ako kasi naibalik na din yung dati na sobrang nagbabarahan kaming dalawa ni Ge. Nakakatawa kasi kami magusap, bara kung bara.

Okay lang naman kay Alex na bumalik na kami sa dati ni Ge. Mas mabuti na daw yun kesa sa masira yung haba ng panahon ng samahan namin. At hindi ko din maitatanggi na minsan nagseselos pa din si Alex kay Ge. Konting kontrol lang din minsan.

Ayun, konting pahinga lang para sakin tapos nagaral na din ako. Inuna ko yung chemistry gawa ng kailangan daw kabisado namin yung periodic table of elements – mapa sa pinakawalang kwentang mga numero dun.

Natutuwa ako ng konti sa Chem kaso minsan nakakainis. Ang dami kasi masyadong pinapagawa. Nakakatuwa lang siguro dito yung nagexperiment kami para magpalabas ng iba’t ibang kulay ng apoy. Tuwang tuwa naman ako masyado nung may kulay green na kulay ng apoy na lumabas.

Saka ko sinunod ang Noli Me Tangere – ang pinakapaborito ko sa lahat. Nakakatuwa kasi na merong isang subject samin na ang binabasa ay mismong nobela talaga. Nakakaaliw malaman yung katuloy ng bawat kabanata.

Yun, nung halos lahat naaral ko na, natulog na din ako malamang. Ginising na lang ako ni Alex sa pamamagitan ng tawag nung umaga na.

“Bangon na bansot…”
“Tangkad mo din ah.”
“Bakit? Hindi ba totoo?”
“Eh di ako na maliit.”
“Joke lang. Good morning boss!”

Ang saya nga naman, umagang umaga boses na agad ng mahal ko yung una kong narinig. Sigurado ako magiging maganda tong araw ko ngayon – sana. Sana din madali lang yung mga exams sa araw na to.

Heto na naman ako sa mga puro SANA. Haaaay.

“Nakita ko pala yung pinagdradrawing mo sa mga libro ko…”
“Ang tagal mo kasi nun eh!”
“Sorry na. Kaya kita sobrang mahal eh. Nainspire tuloy ako magaral kagabi nung nakita ko yun.”
“Eh ganun talaga… Ako may gawa nun eh.”
“Mag architecture ka kaya.”
“Eto naman college na agad iniisip.”
“Wala lang. Suggestion lang naman grabe ka.”
“O sige na, kakain pa ako’t baka malate pa ako.”
“Sige. Ako din.”
“Good morning nga pala. Tsaka salamat sa gising Lex.”
“Love you the most Sev!”
“Mwah mwah.”

Tumawa si Alex sa kabilang linya tapos binaba ko na. Magkikita din naman kaming dalawa mamaya kaya hindi na namin kailangan magusap ng sobrang tagal sa telepono, sayang pa yung load niya. Ang mahal mahal tumawag eh.

Pumasok ako ng sobrang aga gaya ng dati pero dumeretso ako sa org room para makapagaral pa ako kahit konti. Tahimik kasi dun tapos madalang yung pagdaan ng tao sa lugar na yun.

Pagpasok ko palang sa pinto, may nakita na akong isang puting rosas sa table ko. Kinuha ko naman siyempre kahit alam ko na kung kanino galing yun.

Kahit kasi matagal tagal na din kaming dalawa ni Alex, sabik na sabik parin ako kapag nakakatanggap ako ng isang rosas galing sa kanya. Kilig na kilig parin ako gaya ng dati. Haha. Ewan ko ba.

Galingan mo mamaya! Tapos libre mo ko pag nadalian ka sa Chem. Love you! :** XOXO

Napangiti naman ako ng wala sa oras. Kahit walang sinabi sa dulo kung kanino galing, sigurado ako si Alex yung nagbigay.

Ang kapal naman ng mukha kapag binigyan ako ng hindi ko kakilalang tao ng ganito tapos may love you with kiss and xoxo pa. Weird lang kapag ganun. Haha.

“Alam kong nandito ka lang Alex. Halatang minadali mo tong sulatin eh.”

Tumawa ako. At mas lalo naman akong natawa nung lumabas si Alex sa likod ng cabinet sa pinakasulok ng room.

“Ang dupang mo naman eh. Nakita mo ko!”
“Di kaya kita nakita. Halata lang kasi talaga.”
“Wehhhhh!!! Nakakainis naman ehhh! Wrong timing pagdating mo.”
“At ako pa ngayon yung wrong timing…”

Tawang tawa kay Alex at sa itsura niya ngayon. Sobrang fail kasi ng ginawa niya. Kung ako din naman siguro makaramdam ng fail kapag magsusurpresa sa isang mahal ko matatawa din yung susurpresahin ko.

“Oo naman! Akala ko kasi mamaya ka pa darating eh.”
“Di pa kasi ako nakakapagaral eh.”
“O di sabay na tayo…”
“Aba at pati din pala ikaw di pa nagaaral.”
“Wala naman akong sinabing hindi ako nagaral ah.”
“Teka nga. Magaaral na talaga ako.”

Pinatong ko yung bag ko sa table ko tapos umupo na ko para makapagaral na din lang ako. Si Alex naman, kumuha ng upuan tapos linagay niya sa tapat ko saka siya umupo.

“Pahiram akong Noli.”
“Kunin mo sa bag.”

Yun, kinuha niya tapos nagaral na kami. Minsan napapatingin ako sa kanya habang nagaaral ako – este nagkakabisado ng formula sa geom at trigo. Ang gwapo talaga niya. Hanggang ngayon hindi parin ako sanay na nakikita siya.

Pinagmasdan ko siya. Simula nung naging kami, mas naging mahinahon yung mga mata niya, pakiramdam ko bawas na bawas na yung galit na dala dala niya dati.

Tandang tanda ko pa nung araw na yun kung kelan nakapagmasdan ko talaga yung mukha niya ng sobra sobra habang tulog siya. Ngayon mas maganda pala kasi kita ko yung pagpikit pikit niya at yung laging pagsalubong ng kilay niya.

Ewan ko ba. Naging mannerism niya na yung pagsalubingin yung kilay niya. Kaya minsan sinasabihan siya ng sobrang suplado. Oo, totoong suplado siya pero dagdag na kasi yung kilay niya dun sa description na yun sa kanya.

Napatingin din siya sakin habang pinagmamasdan ko siya pero kunwari nalang nagmemorize ako.

“Alam mo ikaw kung ako lang yun tinititigan mo habang review mo, baka wala ka ng masagot.”
“Hindi kaya kita tinitignan.”
“Sus! Sige na nga. Aral na…”
“Yes boss.”

Yun bumalik ako sa pagaaral. Nung natapos na si Alex, natulog nalang siya. Yung ulo niya nasa table ko tapos minamasahe ko nalang yung ulo niya habang nagaaral ako ng konting chem.

Ginising ko nalang din siya nung flag ceremony na. Lunes kasi kaya meron. Nakasalubong din namin si Yani at Ge nung papunta kami sa mga linya namin. Mukhang galing din siya sa mga org rooms nila.

Ngitian ko lang si Ge ng sobrang laki kasi alam ko namang alam niya kung ano yung ibig sabihin ng ngiti kong yun.

Isang huling good luck yung sinabi ko kay Alex bago kami pumasok sa kanya kanyang classroom namin. Binatukan naman ako ni Charm bilang goodluck daw sakin. Natawa nalang ako nung natisod niya pagkatapos niya akong batukan.

Oo, sobrang ganda niya pero kasing clumsy ko din siya. Ewan ko ba, dancer siya pero pag dating sa mga bagay na walang koneksyon sa pagsasayaw, sobrang talagang kaliwang kaliwa yung dalawang paa niya.

So yun, inuna namin yung Noli gawa ng yun yung madali at puro memorization kaya mabuti ng fresh pa yung mga kaalaman namin na yun yung examin namin na una.

Ayos lang naman, puro character tapos matching type, kayang kaya. Paborito din kasi ng teacher ko dito sa Noli yung character na si Maria Clara kaya puro siya yung sagot. Minsan gagawa pa siya ng paraan para lang maisingit niya si Maria Clara sa usapan.

Nakakatuwa lang talawa siya.

Sinunod namin yung Geometry at medyo chicken din sakin yung Geom. Edge ko kasi talaga yung math. Ewan ko ba, parang kung sila hirap na hirap sa math, sakin parang wala lang. Minahal ko na din kasi yung mga numero noon pa.

Pagkatapos nun, konting break kasi susunod na yung Chemistry, ang pinakahihintay ng lahat ng estudyante.

Pumunta si Alex sa room namin tapos binigyan niya ako ng chocolate tsaka tubig para kahit papano naman daw may laman yung tiyan ko habang exam. Pinarecite na din niya sakin yung periodic table habang kumakain kaming dalawa.

Halatang halata na nakapagaral na si Alex kasi inookray okray nalang niya yung mga mali na sinasabi ko.

“Pwede bang sumali?”
“Sige lang. Pinaparecite ko sa kanya yung PTE eh.”
“Di ko pa nga masyadong saulado yun.”
“Sinungaling! Magsama kayong dalawa ni Alex.”
“Di naman talaga…”
“Di nga Ge?”
“Joke lang. Siyempre alam ko yan.”

Binato ko si Alex at Ge parehas nung foil nung bigay na chocolate ni Alex. Tumawa lang sila parehas.

“Kita mo! Sige na! Ako na ang lagi niyong inaapi.”
“Hindi naman lagi ang OA mo naman!”
“Hoy yung aso pala kelan mo titignan?”

Oo nga pala nanganak nga pala yung aso nila Ge. Muntik ko ng makalimutan tanungin kay Ge gawa ng periodicals din ngayon.

“Bakit anong meron sa aso?”
“Nanganak kasi yung aso namin. Gusto mong isa? Tatlo naman yun eh.”
“Hindi. No thanks.”
“Bakit Lex? Ayaw mo sa aso?”
“Hindi naman… Basta.”

May tinatago si Alex e – rinig na rinig ko sa boses niya na meron. At alam kong malalaman ko kung ano yun mamayang pagkatapos ng exam sa Chemistry. Kinutuban lang ako na meron talaga siyang tinatago na may koneksyon sa aso.

Ewan ko ba. Kapag kinutuban kasi ako, kadalasan nagkakatotoo. At mas madalas yung mga nagkakatotoo kesa sa hindi.

Ano ba tong naiisip ko na naman. Ang gulo nakakatawa.

“Titignan ko kung kelan ako makakapunta. Sasabihan nalang kita kung kelan Ge.”
“Sige… Kinakamusta ka din pala ng kapatid kong bunso.”
“Ang tagal ko na din pala siyang hindi nakita.”
“Hindi naman. Isang buwan palang naman siguro.”
“Matagal na din yun grabe ka!”

Yun, nagring na yung bell. Meaning, it’s death time.

“Sige, balik na ko sa room. Goodluck sa inyong dalawa!”
“Sayo din Ge.”
“Goodluck din pare. Pasabi na din kay Dave.”
“Sige! Pag inlove nga naman maswerte.”
“Inlove ka din naman eh!”
“Kanino?”

Bulong sakin ni Alex.

“Kay Yani.”
“Isyu ka masyado Sev.”

Kinurot ako ni Alex sa pisngi tapos tumawa siya.

“Ikaw talaga kung sino sino mga linilink mo. Baliw!”
“Eh ganun talaga!”
“Sige, andiyan na yung proctor namin. Yung deal natin ha!”
“Oo. Pero pag nadalian ka din, libre mo din ako!”
“Hindi ah…”
“Weh! Wag ka madaya.”
“O sige na. Bye. Good luck babe!”
“Kaya mo yan love.”

Ngumiti siya tapos kumaripas na ng takbo papunta sa room nila. Pumasok na din ako tapos hinintay naming dumating yung proctor namin.

Yun, nung nahawakan ko yung papel na ang laman ay yung exam namin, parang gusto ko nalang ibalik yung papel ko kasi parang pakiramdam ko wala akong masasagot. Haay. Bahala na.

Pero mukhang tama nga si Ge, swerte kapag inlove.

Kasi habang binabasa ko yung mga tanong sa exam, madali lang pala siya tapos nasasagutan ko siya base sa mga kaalaman ko at sa tingin ko tama naman yung mga sagot ko. Meron lang talaga yung mga tanong na alam kong pumalya talaga ako.

Pinasakit din yung ulo ko sa mga tanong kung san ako pumalya.

Siyempre pagkatapos ng exam, hindi nawawala ang aftermath at mas lalo naman ang hangovers ng mga estudyante sa exam. Tanungan dito, sigawan doon. Ganun naman lagi eh. At siyempre kasali ako dun sa mga nagiingay na grupo.

Lintik kasing isang question na yan na worth ten points tapos domino effect pa. Para lang walang makaperfect ng exam gagawan at gagawan ng paraan ng mga teachers para pumalya kami eh. Ahuhuhu.

Kahit pareparehas kami ng mga tanong at reklamo, paulit ulit parin naming binabanggit. Nakakatawa lang. Kasi totoo naman, sakit sa ulo yung parteng yun sa exam.

Pero ayos lang naman, nawala naman yung sakit ng ulo ko nung nakita ko si Alex na nagaabang sa labas ng room namin. Linapitan niya ako kaagad nung nakita niya akong lumabas ng room namin.

“Ayos ba yung exam?”
“Mahirap yung mga ibang parte.”
“Oo, yung nasa bandang gitna. Epal yung tanong na yun eh.”
“So ibig sabihin hindi kita ililibre at hindi mo din ako ililibre ha?”
“Malamang. Unless gusto mo kong ilibre ngayon.”
“Manigas ka!”

Tapos tumawa kaming dalawa ni Alex. Parang sira kasi. Obvious naman na walang nadalian kahit sino man sa amin eh tapos magsasaya pa kaming dalawa.

Pero ewan ko ba, kahit sobrang baba ng mga scores namin sa mga major at minor exams ang tataas parin ng mga grades namin pagdating ng card day. Ang galing nga namang magmagic ng mga teachers sa high school.

Yun, half day lang kami sa katunayan. Naniniwala kasi yung principal namin na kailangan namin ng oras para magreview ng mga susunod naming exams.

Ginawa namin ni Alex, kumain na muna kami ng lunch kasi hindi din naman kami magaaral agad pagdating namin sa mga bahay bahay namin. At tsaka bonding narin namin yung dalawa. Malapit na kasing magsummer eh.

At mapapadalang na naman yung pagkikita naming dalawa.

Kumain kami sa carinderia area lang kasi gusto niya ng lutong bahay. Ako din gusto ko ng ganun kaya ayos lang sakin. Dun kami sa pinakapaboritong kainan naming lima kumain ni Alex. Suking suki na din kami dun sa sobrang dalas naming pumunta.

Yun, kanya kanyang order tapos isang litrong sprite nalang yung binili namin para mas tipid.

Pagkatapos naming kumain, siyempre hindi naman mawawala ang mahahabang usapan naming dalawa ni Alex na minsan ay hindi na natapos.

“Lex…”

Linagok ni Alex yung sprite na nasa baso niya tapos tumingin siya sakin.

“O? Bakit?”

Tinitigan ko lang siya. Pinunasan niya agad yung mukha niya, natawa naman ako.

“Bat ganyan ka makatingin? May dumi ba ako sa mukha?”
“Wala naman…”
“Eh bakit nga?”
“Gusto ko lang malaman kung anong meron sa aso at sayo?”
“Ha? Parang mali ata yung tanong mo.”

Napaisip pa ako kung mali nga ba yung sinabi ko. Natawa nalang ako sa isip isip ko nung narealize kong mali nga yung pagkakatanong ko.

“Ah basta yun nalang…”
“Wala naman… Ayoko lang talaga siguro sa aso.”
“Wehhhh! May tinatago ka eh.”
“Oy grabe! Totoo naman yun ah.”

Yun, pumasok sa isip ko yung isang ideya na sa tingin ko ay dahilan kung bakit ayaw ni Alex sa aso kahit gano man kacute yung aso. Pero hindi ko alam kung ito na nga ba yung dahilan.

“Takot ka ba sa aso?”

Uminom ulit siya ng sprite tapos tumingin tingin siya sa iba’t ibang lugar. Ngumiti ako tapos hinintay kong ibalik niya yung tingin niya sakin.

“Bakit? Anong nakaraan mo sa aso?”
“Wala lang. Simula kasi nung nahabol ako ng aso nung bata pa ako hindi ko na talaga nagustohan ang aso eh.”
“Sira hindi naman nanghahabol yung kila Ge eh.”
“Ehhh kahit na, aso pa din yun.”
“Kaya pala umayaw ka kanina sa alok ni Ge.”
“Natrauma kasi ako masyado. Ikaw ba naman habulin ka ng aso bigla bigla.”
“Baka naman kasi nakikipaglokohan ka sa aso.”
“Huy hindi naman ako maharot Sev! Bigla lang talaga akong hinabol. Di ko alam kung amoy karne ba ako o ewan.”

Natawa ako sinabi ni Alex na amoy karne. Minsan sobrang OA din nito magkwento. Nakitawa na din lang si Alex sakin.

“Ah basta simula nun ayaw ko na talaga sa mga aso.”
“Ang laki laki mong tao nahahabol ka pala nung bata ka ng aso.”
“Bakit ikaw ba hindi?”
“Hindi ah! Pero nahabol ako ng bibe nung grade 6 ata ako.”
“Bibe?!”

Nagsimula na din siyang tumawa sa kwento ko. At ako din natatawa sa tuwing naalala ko yung araw na yun.

“Oo. Grabe hindi ko alam na nanghahabol pala yung mga ganung hayop.”
“Bakit? Anong ginawa mo?”
“Eh kasi naglalakad ako nun papunta sa bahay nila Ge para humiram ng notes. Umuulan pa. Tapos may nakita akong dalawang bibe na naglalakad sa street paglabas ko ng bahay.”
“Kanino naman yung mga bibe?”
“Siguro sa kapitbahay namin. Ewan ko.”
“O tapos?”
“Tapos yun hindi ko pinansin, naglakad lang ako. Tapos habang naglalakad ako, napansin ko na parang may tumutuka sa paa ko. Nung una wala lang sakin tapos nairita ako tumakbo ako baka kako hindi na ako sundan. Tapos yun, hinabol ba naman ako.”

Tawa na ng tawa si Alex hanggang sa mamula na siya sa katatawa sa nakakaloka kong kwento sa buhay. Nagpout lang ako kasi nakakahiya talaga yung araw na yun.

“Pahabol ka nga ulit sa bibe. Gusto ko makita itsura mo eh.”
“Grabe!!! Ang sama mo talaga Alex!!!”
“Joke lang kasi!”

Yun, nagkwentohan lang kami sa loob ng dalawang oras sa carinderia. Parang ang dami dami na ngang tao na umupo sa katabi namin table pero kami andun parin. Ayos lang naman sa may-ari kasi kilala naman na nila kaming dalawa.

Nagkwentuhan lang kami tungkol sa mga bagay na kinatatakutan naming dalawa.

Dun ko lang din nalaman na takot pala si Alex sa mga aso at ipis, lalo na yung mga lumilipad. Sa tingin ko naman lahat ng tao takot sa mga ipis na lumilipad eh. Tapos takot din pala si Alex sa palaka gaya ko.

Parehas pala kaming napilitan lang maghawak ng palaka nung dissection sa Biology dahil required. Akala ko naman dati walang kinatatakutan si Lex.

Nakakatuwang malaman tong mga bagay na to. Ewan ko ba kung bakit ako natutuwa. Ang babaw kasi minsan ng kaligayahan ko.

Umuwi na din kami pagkatapos ng dalawang oras na yun. Natulog lang ako tapos nagaral na din nung mga nag alas singko na.

Dumaan yung week na sobrang bilis gawa na exam week yung tapos laging half day kaya mabilis yung araw.

Pumunta ako sa bahay nila Ge nung second to the last day ng exam para medyo magaan na yung mga susunod na exams sa next day. Hindi ako sinamahan ni Alex kasi takot nga talaga siya sa aso.

Yun, pinili ko yung babae na kulay brown at white yung balahibo. Saka ko siya pinangalanan ng Xan-Xan inspired sa pangalan ni Alex na Alexander. Natuwa naman si Alex nung sinabi ko sa kanya pero ayaw talaga niyang hawakan yung aso ko.

Nung last day, siyempre nagsasaya lang kami kasi last day na nga. Magkakasama kaming lima tapos kasama si Yani tapos pumunta kami sa bahay nung kambal – ang tambayan namin since forever.

“Good luck sa Dance School Yani tsaka Ge.”
“Oo nga pala summer na pala.”
“Makikita na naman natin si DI Jane.”
“Baka daw magbago ni DI ngayong year eh.”
“Sana naman hindi, ang galing magturo nung DI last year eh.”
“Oo agree ako diyan…”
“HOOO! Ligawan na yan!!!”

Sabay tawa. Binato lang ako ni Ge ng napakalaking unan hanggang sa napaupo ako ng tumatawa parin.

“Sira ulo ka talaga! May nanliligaw na kaya kay Yani.”
“Sino?”
“Grabe ka naman kung makabalita Ge.”
“Magkakaibigan naman tayo dito Yani eh.”
“Babatukan na talaga kita Ge eh.”
“Grabe battered ako sayo Yani.”
“Kwento naaaa!”

Binatukan muna ni Yani si Ge bago niya binalik yung atensyon niya samin. Kung hindi lang talaga to liniligawan ng ibang lalake ngayon, iisipin ko na siya na talaga yung nakatadhana para kay Ge. Bagay din naman kasi sila.

Tsaka nagkagusto na din naman kasi si Yani kay Ge dati – hindi ko nga lang alam kung hanggang ngayon may gusto parin si Yani kay Ge. Hindi ko na din kasi siya masyadong nakakausap.

“Hindi pa naman siya nanliligaw. Tinatanong palang niya kung pwede daw bang manligaw.”
“Oh, bakit? Di mo pa pinayagan?”
“Antayin mo naman siyang matapos twin!”
“Eh bakit ba!!! Natutuwa ako sa mga ganitong kwento eh.”

Tumawa lang si Yani tapos tumingin siya kay Ge para sungitan. Ang kulit nilang tignan ng bestfriend ko. Sayang talaga.

“Ewan ko, parang ayaw ko kasi sa kanya bilang… alam mo na…”
“Oh yun! Ayaw naman pala Ge eh.”
“Tumahimik ka nga!”
“Ikaw kung sino sino na linilink mo eh!”
“Eh bagay kaya sila.”
“Oy meron yung mga couples na nagsisimula sa biruan ha.”
“O ano naman ibig sabihin niyan Charm?”
“Wala lang. Bakit?! Bawal magsalita?”
“Sige lang pagkaisahan niyo lang kaming dalawa ni Yani.”

Dumaan yung buong araw na inaasar lang namin si Yani kay Ge at mukhang kinikilig naman silang dalawa kahit ayaw nilang aminin. Alam ko kasi kung pano kiligin si Ge at nakikita ko yun ngayon kaya hindi ako pwedeng magkamali.

Pagkatapos ng araw na yun, summer na, ang pinakahihintay na araw ng halos lahat ng estudyante.

Ako din kasi gusto ko nitong panahon kasi makakatulog ako ng bongga. Yun lang naman kasi talaga gusto ko tuwing bakasyon eh kasi hindi pa naman masyadong stressing ang pagging high school student.

Nung abril, dito muna ako sa probinsiya gawa ng napagkasunduan naming apat nung kambal tsaka ni Alex na magadventure muna. Eh since nagdance school yung dalawa, hindi na sila nakasama.

Tapos nung Mayo na, kanya kanyang paraan na para masulit yung bakasyon.

Ako, nagpunta ako ng Maynila para makasama yung dalawa kong kuya. Yung parents ko naman hindi daw makakauwi ngayong summer galing states kasi medyo hirap daw makarenew ng Visa. Okay lang naman sakin, may internet naman kasi kaya nakakapagusap pa rin kami kahit papano.

Nagkikita parin naman kami ni Alex dito sa Maynila minsan. Minsan kasi wala talaga kaming magawa kaya lumalabas kami para manood ng sine at magbond. Nakakamiss pala pag lagi mong kasama tapos biglang mawawala sa tabi mo.

Haay. Pano nalang kaya pag college na kami?

Yun, natapos na ang summer tapos nagsibalikan na din kami sa mga bahay bahay namin sa probinsiya. Siyempre konting pahinga naman tapos nagkasundo kaming lahat na magkita kita bago magpasukan ulit.

Napagkasunduan naman namin na pumunta nalang kung kailan meron ng sections para kahit papano may gagawin kami at may rason kami para lumabas at pumunta ng school.

Kaming apat lang nila Dave, Ge at Charm yung magkakasama gawa ng hindi nagrereply si Alex at hindi din siya sumasagot sa mga tawag ko. Siguro busy siya kaya hindi niya nasasagot. Pero okay lang sakin, at least makikita ko na ulit siya pagkatapos ng ilang araw.

Ilang araw nalang. Naexcite tuloy ako.

Ilang araw nalang anniversary na naming dalawa.

Napangiti ako tuwing naalala ko nung sinagot ko siya pagkadating na pagkadating ko galing manila at pagkatapos ng tagumpay ko na makapaghanap ng paraan upang manatili ako dito sa probinsiya.

So yun, nagkita kita kaming apat sa school tapos inuna naming pinakaalaman yung sections. Ako na din lang yung naghanap ng mga pangalan namin habang nagkwekwentohan yung tatlo sa likod ko.

Ginamit ko yung hintuturo ko para makita ko yung mga pangalan naming lahat. Ang galing kasi magkakaklase na naman kaming dalawa ni Ge. Ayos yun kasi last year na din namin. Nakakalungkot nga lang kasi yung kambal sa kabilang section na sila tapos kasama nila si Yani.

Nagtaka ako nung hindi ko ata nakita yung pangalan ni Alex sa listahan. Dapat andito na yung pangalan niya gawa ng pasukan sa bukas makalawa.

Mabuti na din yung itanong ko, malay ko ba kung alam nila kung ano yung rason kung bakit walang pangalan si Alex dito.

“Ge?”
“Mmmn?”
“Bakit wala sa listahan yung pangalan ni Alex?”

Natahimik silang tatlo sa tanong ko. Bigla akong kinabahan sa reaksyong nila.

“Sev…”

Bakit pakiramdam ko ayaw ko atang marinig yung sasabihin ni Dave sakin ngayon? Pakiramdam ko gusto ko ng maging bingi.

“Dave? Alam mo ba kung bakit?”
“Sabihin mo na Dave.”
“Sabihin ang alin Charm?”
“Sev…”

Pinagpasapasahan na nila yung responsibilidad na sabihin sakin yung totoo kung ano man yun. Lumapit si Charm sakin na parang gusto niya akong yakapin at icomfort sa hindi ko alam na rason.

“Wag mo kong hawakan! Anong alam niyo dito?”

Kinakabahan na talaga ako kung ano man yung bagay na ayaw nilang sabihin ng deretsahan sakin.

“Sabihin ang alin?”
“Lumipat na si Alex ng tirahan…”

My Deepest Apology, Dear Retiree

Chapter 24 – Dances under the Stars

“Ano namang tanong yan Alex?”
“Gusto lang kitang ayain. Baka maunahan pa ako ng ibang lalake eh.”
“Meron na ngang nag-aya sakin eh.”
“Sino?”

Narinig ko yung lungkot galing sa boses niya. Mukhang hindi ata kilig yung naramdaman ni Alex dito. Bahala na kung pano ko gagawan ng paraan para mabaliktad yung nararamdaman niya.

“Yung mahal ko, inaya ako ngayon ngayon lang.”
“Mas maganda kasi sakin yung inaaya parin kita. Yung parang nangliligaw parin ako sayo. Nakakatuwa kapag nakikita ko yung mga ngiti mong punong puno ng kilig eh.”

Napatingin ako sa kanya bigla tapos pinalo ko siya sa braso.

“Halatang halata ba na kinikilig ako?”
“Hindi naman gano, sobra sobra lang.”
“Nakakahiya Alex!”

Palo palo ulit. Tawa lang ng tawa si Alex tapos yinakap niya ako nung medyo namumula na ata ako sa tingin ko.

“Ikaw lumalandi ka na naman sakin ah.”
“Gustong gusto mo naman.”
“Ah ganon?”

Tumatawa ako habang yakap yakap namin ang isa’t isa. Nakakatuwa lang na kahit boyfriend ko na si Alex, malaki parin respeto niya sakin. Hindi ko talaga inakalang aayain parin niya ako sa ganitong mga okasyon kahit alam niyang isa lang naman yung sagot ko dun, at yun ay oo.

“Alam mo namang kahit hindi mo ko ayain sa prom, ikaw parin yung kasama ko sa araw na yun eh.”
“Kahit may iba akong ayain?”
“Okay lang sakin. Hindi na ako magaattend kapag ganun.”
“Joke lang ito naman!”

Hinalikan niya ako sa may noo. Napapikit naman ako kahit papano at hindi ko din maitatangi na hindi dumaan sa isip ko na may nagugustohan na siyang iba. Ewan ko ba. Pakiramdam ko lang naman base sa sinabi niya sakin.

“Ang gwapo mo kasi masyado sigurado madaming sasayaw sayo.”
“Ano ba yan. Balak ko pa naman magpagwapo sa araw na yun.”
“Bakit? Para madaming magkagusto sayo?”
“Hindi, kasi alam kong maganda ka sa araw na yun. Ayaw ko namang magmukha akong alalay mo sa Prom eh. Hindi naman ata tama yun.”
“Sira ka talaga kahit kailan.”

Bumitaw kami sa yakap tapos nagsimula siyang magbilang sa harap ko gamit yung mga daliri niya.

“Oh, bakit? Ano naman yan?”
“Gusto ko kasi bawat kanta isasayaw kita. Gusto ko ikaw yung first dance ko, second dance, last dance. Lahat ng dance.”

Pinindot ko yung ilong niya. Natawa lang siya.

“Excited ka talaga sa prom. Hindi halata Alex.”
“Hindi ba?”
“Sige na. Umuwi ka na at matutulog na din ako. Kailangan ko din ng beauty sleep.”

Saka ako tumawa sa sinabi ko. Di ko alam kung san nanggaling yun. Hindi naman ako isa sa mga babaeng sobrang arte pagdating sa mga ganitong bagay. Siguro sakto lang lahat ng galaw ko.

“Aba, pati ikaw gumaganyan na din.”
“Siyempre kailangan pagdating ng prom maganda ako.”
“Hindi na kailangan dumating nung araw na yun. Maganda ka na ngayon palang.”
“Bolero. Umuwi ka na. Good night.”
“Grabeng taboy naman na ginagawa mo sakin.”
“I love you Lex.”
“Love you more Sev.”

Tapos pumasok na ako sa bahay namin. Pigil na pigil parin yung ngiti ko kasi pakiramdam ko mukha akong tanga pag nakita ako ni tita na nakangiti magisa ng walang dahilan. Hindi naman sa walang dahilan, sabihin na nating, dahilan na hindi pa niya alam sa ngayon.

Magmula din nung inaya ako ni Alex sa prom, bigla din akong naexcite hindi gaya dati na minsan lang tumambay sa isip ko yung isyu tungkol sa prom. Nagsearch na din ako sa net tungkol sa mga prom advice. Desperada ko lang masyado makaalam ng mga facts tungkol sa event na to.

Sabi din kasi ni Kuya ito daw yung pinakamagandang parte ng high school, ang J.S. Prom. Ang cool daw kasi tignan lahat ng estudyante na nakagown at tux. Ang formal masyado pero may parts naman daw na party party din.

Kung siguro ako naexcite, mas lalo naman nay un pamilya ko na umuwi pa sila nung mismong araw ng prom para lang makita yung ano yung itsura ko sa araw na yun. Si tita yung nagayos sakin, mapabuhok man o mukha.

Pagkatapos akong maayusan, pati ako hindi ko nakilala yung sarili ko. Pano pa kaya yung mga kaklase kong loko loko?

Simpleng simple lang naman yung ginawa sakin kaso yun kasi talaga yung unang beses na nakita ko yung sarili ko na may make-up. Nasa isip ko kasi for grown ups lang talaga yung make up na sinasabi nila.

Dun ko lang naalala, tumatanda na din pala ako. Haaay.

“Ang aga naman ata ng Halloween party ngayon, Ma.”
“Ang sama mo talaga Kuya!”
“Biro lang naman! Good job tita.”

Natawa lang si tita sa sinabi ni Kuya Kyle, isama mo na din ako sa mga natawa sa kanilang dalawa – para kasi silang batang bata kung umasta minsan. Kung makapuri naman kasi si Kuya kala mo hinire namin si Tita para maging make up artist ko ngayong gabi.

Yun, sinuot ko na yung gown na pinatahi pa nila Mommy tapos hinatid ako ng pamilya ko sa school at si Kuya Kyle bilang escort ko. Charot.

Nakakatuwa nga na pati siya nagayos pa talaga para magmukha naman siyang maayos na escort. Si Kuya Elison kasama din namin at isa din sa mga nangaasar sakin sa itsura kong kakaiba daw sabi niya.

Unang una kong nakita si Ge, Dave at Charm.

“Uy Sev! Hindi kita nakilala. Sobrang ganda mo ate!”
“Sama nito. Ako nga pagpasok palang niya nakita ko na siya eh.”
“Agree ako sa twin ko Sev, ang ganda mo.”
“Bolero niyo talaga kahit kailan no?”
“Pag pinupuri ka talagang ayaw mo maniwala. Pero pag linalait ka naman namin pinapaniwalaan mo kahit hindi naman totoo.”
“Eh ganun talaga ang buhay.”

Napanganga ako kay Charm, sobrang ganda niya. Pero ano nga bang bago dun diba? Maganda naman talaga siya kahit sa anong okasyon naman. Panigurado papasok to sa mga royalties mamaya. Bongga ng pula niyang long gown eh. Mukha talaga siyang princesa.

Si Ge naman, simple coat and tie lang pero gwapo parin siya. Nung nakita niya ko, ngumiti siya tapos nakipagapir siya sa dalawa kong kapatid. May hawak hawak siyang mga separate na rosas, parehas sila ni Dave. Hindi ko alam kung para san yun.

Si Dave, parang si Charm lang din, naka red tie. Intsik nga naman talaga sila. Nung nakita niya si Layla umalis na rin siya sa parte namin para makasama yung pinakamamahal niya.

Yung pinakamamahal ko kaya, nasaan?

Nauna na din kami sa part ng photos para mas mabilis tapos habang hindi pa kami haggard ni Charm. Nauna si Charm gawa ng nahihiya ako na ako yung mauna. At hindi ko na kailangan ulitin pero gusto kong sabihin na sobrang ganda nung mga shots na nakikita ko kay Charm galing sa camera. Fierce kung fierce.

Nung ako na yung nakasalang, gusto kong matawa kasi ang daming nakatingin sayo, yung mga nakapila din. Nakakahiya at the same time kasi ngangang nganga talaga sila sa’yo na parang ngayon ka lang nila nakita sa tanang ng buhay nila.

Pagkatapos nung shot ko, nakita ko si Alex na nakapila. Yun nga lang nasa dulo palang siya pero kitang kita parin niya yung area kasi pababa yun.

Nalusaw yung puso ko nung nakita ko yung tingin niya sakin, yung tingin na inlove ka sa taong tinignan mo. Sobrang nakakainlove na tingin na parang gusto ko nalang itigil yung pagikot ng mundo kasi gusto ko habang buhay ganun nalang yung titig niya sakin.

Sa kinatatayuan ko, parang pakiramdam ko, kumikinang yung mga mata ni Alex. Idagdag mo pa yung gwapong gwapo siya ngayon sa buhok niya. Bagay na bagay pala sa kanya ang mag coat.

Ngumiti ako sa kanya pero hindi parin niya tinatanggal yung tingin niya sakin. Umakyat na ako tapos tumabi ako sa kanya. Si Charm naiwan dun para hintayin si Ge gawa ng siya naman yung susunod.

“Sabi na nga ba dapat nagpagwapo pa ako eh…”
“Nasobrahan ata ako sa makeup eh.”
“Hindi, ang ganda mo nga eh.”
“Tumahimik ka nga…”
“At nainlove ako sa’yo mas lalo nung pinapanood kitang magpose kanina.”

Nagbehlat ako sa kanya tapos sinamaan ko siya ng tingin.

“Nakakahiya kaya yun. Pinanood mo pa ko.”
“Oo naman. Akala ko nga wala ka pa kaya pumila na ako dito.”
“Naexcite masyado pamilya ko sa prom eh.”
“Tignan mo, ang pogi ni Ge ngayon.”
“Inspired ata siya ngayon eh. Bihira na din kasi siya magkwento sakin sa ganung mga bagay simula nung alam mo na.”
“Okay lang naman sakin eh. Wala naman kasi talaga akong magagawa kung sobrang close lang talaga kayong dalawa bago pa tayo magkakilala.”

Napatingin ako kay Alex sa sinabi niya, hindi ko kasi talaga inasahan yun. Dati parang gusto na niyang patayin si Ge sa sobrang selos niya nung umamin si Ge. Amin palang yun ah, wala pang ginagawang kahit ano pang bagay si Ge.

Ang cute nga naman magselos ang lalake pero minsan yun din yung nagiging rason para matapos yung isang pagkakaibigan. At ayoko naman na maging isa ako sa rason na magsisimula ng pagkasira ng samahan ni Alex at Ge. Masyado silang malapit sakin parehas para ako’y mamili.

Bumalik ako kila mommy gawa ng tinatawag nila ako.

Kinurot ko lang si Alex ng sobrang hina sa pisngi niya tapos ngumiti ako bago ako umalis. Gustohin man daw niya ako halikan o kurutin sa pisngi, ayaw niya kasi may makeup daw ako, baka daw masira pa niya ng wala sa oras.

Ang daming sinabi ni Mommy at Daddy na guidelines na yung iba hindi ko na din pinakinggan sa sobrang dami. Isama mo pa yung mga bagay na dapat ko daw tandaan sabi ng dalawang kapatid kong lalake. Sila na ang praning ngayon at ako na ang sobrang relaxed at kinikilig parin hanggang ngayon.

Mga kalahating oras din yung nakalipas bago nagsimula yung mismong program. Natapos na din si Alex sa photos niya kaya pumunta siya sa lugar kung nasaan ako. Magkakatable kaming lima, isama mo pa si Yani, Layla at si Resa na bestfriend ni Layla na kukumpleto sa walo per table.

Nauna ang grand entrance ng mga ladies siyempre. Senior-junior ang partners kaya hindi ko talaga kilala kung sino yung partner ko kasi absent din ako nung practice. Naiwan yung tatlo sa table habang kami naman kabang kaba at hindi makapili kung pano kami magcucurtsey sa harap ng napakadaming tao kasama pa ang mga parents.

Sakin bahala na. Kung ano nalang yung unang papasok sa isip ko na pwede kong gawin yun nalang yung gagawin ko.

Nung ako na yung susunod na lalabas, nakaramdam ako ng kaba na parang gusto kong bumaba nalang sa ibang paraan at hindi na gawin to. Okay lang sakin kahit hindi nila ako makita ng bongga. Pero since no choice ako, umupo ako sa chair na hinanda nila para sa lady.

Waiting in vain ang drama. Yung maghihintay yung lady sa guy para sunduin siya. Eh pano ako? Baka naman ininjan na ako ng guy ko kasi wala ako nung practice. Tumingin ako sa table namin, pag nakikita ko kasi si Alex nawawala yung kaba ko eh.

Kaso mas lalo akong kinabahan nung nakita kong si Ge at Dave lang yung nandun na nakaupo. Nagthumbs up sakin si Ge, ngumiti lang ako sa kanya.

Mga ilang segundo palang ng pagupo ko sa napakalambot na upuan para saming mga babae, dumating na yung prince charming ko – nakamaskara siya sa katunayan. Tapos may hawak hawak niyang isang bouquet ng white roses. Pakiramdam ko kilala ko yung mukhang nasa likod ng mascara.

Inabot niya sakin yung bouquet. Kasabay ng pag-alok niya sakin para itayo ako ay ang pag-alis niya nung mascara na suot suot niya. Napangiti ako ng sobra sobra sa nakita ko. Sabi na nga ba, si Alex to.

Nagpalakpakan halos lahat ng tao maliban nalang ata sa mga photographers at mga may crush kay Alex.

Pumagitna kami sa stage at ginawa ko ang pinakamaganda at pinakamaayos na curtsey na nagawa ko sa buong buhay ko. Natatawa ako sa tuwing naiimagine ko kung gano na naman kalaki yung ngiti ko ngayon sa sobrang kilig.

Pagkaupo na pagkaupo palang ni Alex sa tabi ko, pinalo ko na siya kaagad.

“Sorry di ko nasabi sayong siningitan ko lang talaga yung partner mo dapat.”
“I love you Lex…”
“Mas mahal kita.”

Ngumiti kami sa isa’t- isa tapos nanuod na kami. Nagulat ako nung biglang hinawakan ni Alex yung kamay ko ng sobrang higpit. Hinigpitan ko na din yung hawak ko sa kamay niya para quits lang. Hahaha.

Siguro naman normal sa isang prom ang may dinner at cottilion diba? Kaya yun, pagkatapos nung dalawang part ng program na yun, umalis na din lahat ng parents dahil gusto din nilang bigyan ng privacy ang kanilang mga anak. Susunduin nalang kami paguwi.

Sobrang sarap ng pagkain na parang gusto ko lang kumain ng kumain pero hindi pwede kasi formal event nga to. Nakakahiya naman kung ang ganda ganda ng suot ko tapos ang naman kung kakain kala mo hindi nakakain ng ilang taon. Nakakahiya yun mas lalo.

Kaya yun, sobrang pili at sobrang konti ng kinain ko. Nakakadismaya lang.

Pagkatapos ng dinner, inaannounce na nila ang simula ng mismong prom. At sinabay na din ang pinakahihintay ng halos lahat ng tao sa loob ng building na to, ang first dance.

Si Ge inaya niya si Yani – oo, si Yani. Pakiramdam ko nga, gusto na din ni Ge si Yani eh. Si Dave naman sa kambal niya tapos yung dalawa, sa mga friends nilang iba.

Tapos sakin naman, itatanong pa ba yan? E di si Alex yung first dance ko. Nung inannounce nga na pwede ng pumili ng first dance, wala pa siya sa table namin.

Napangiti ako nung nakita ko siyang papalapit tapos yumuko siya sa harap ko.

“May I have this dance?”

Huwat is sweet diba? Ang haba talaga ng hur ko ngayong gabing to. Sobrang sweet ng date ko, wala ng kakabog pa sa kanya sa kasweetan niya ngayong gabi. Di yun, kasayaw ko siya, sa pangalawang pagkakataon – sa kantang Terrified by Katharine McPhee.

“San ka galing?”
“Sa CR. Nagpagwapo para sayo.”

Tumingin ako sa ibang direksyon para ngumiti para hindi niya malaman na kinilig na naman ako sa sinabi niya.

“Pwede mo namang ipakita sakin na kinikilig ka eh. Sanay naman na talaga ako sayo sa katunayan.”
“Kapal mo hindi ako kinikilig.”
“Eh ano yan pangiti ngiting tago mo diyan?”
“Ngumiti ako kila Yani.”

Sakto nandun sila Yani at Ge, nakalusot yung rason ko sa kanya.

“Ikaw talaga ang galing galing mong rumason.”
“Mana ako sayo…”
“Asa naman Sev.”

So yun, kasayaw ko si Alex ng mahigit tatlong minuto. Minsan may awkward silence kaming dalawa ayos lang kasi natatawa nalang namin agad. Nakakatuwa nga kasi parang ang laki laki na namin lahat sa mga itsura namin.

Bumalik kami sa mga upuan namin pagkatapos ng kanta. Tapos second dance naman daw. Naexcite tuloy ako ng wala sa oras.

Si Alex inaya niya si Charm para kahit papano naman daw hindi ako masakal ngayong gabi – para kahit papano naman may kalayaan parin ako.

“Tara sayaw tayo High Blood.”
“Kung di ka lang gwapo ngayon at kung di lang ganito yung suot ko pinatulan na kita.”
“Tara!”
“Para namang may choice ako diba?”

Tumayo silang dalawa tapos pumunta sa dance floor. Nagulat nalang ako nung biglang may nagabot sakin ng rosas mula sa likod ko.

“Tara, sayaw kita.”

Ngumiti ako, kinuha ko yung rosas tapos nagpunta na din kaming dalawa ni Ge sa dance floor. Nung mga bata kami pinangako naming dalawa sa isa’t isa na kaming dalawa yung unang magsasayaw sa araw na to pero mukhang di nga talaga natupad yung pangako naming yun.

“Bagay na bagay kayo ni Yani ha…”
“Naging first dance ko lang siya linink mo na ako agad.”
“Totoo naman kasi. Ang ganda nga niya ngayon eh.”
“Oo nga. Ibang iba siya sa nakilala kong Nikah noon sa dance school. Parang ang girly na niya ngayon.”
“Diba mas maganda yun?”
“Okay lang naman. Kaibigan lang naman kasi talaga tingin ko kay Yani eh.”
“Bakit kaya kung sino pa yung nagkakagusto sayo siya pa yung hindi mo nakikita noh?”

Ngumiti si Ge ng isang ngiting aso. Nakakatawa lang.

“Hindi naman lagi. Si Alex naman nakita mo eh.”
“Grabe Ge, wag na nga tong isyu na to.”
“Bakit? Ayos lang naman sakin na pagusapan natin yun eh. Wala naman na sakin yun.”
“Sabi mo eh.”

Sinandal ko yung ulo ko sa balikat ni Ge habang sumasayaw kaming dalawa. Nakita ko mula sa pwesto ko si Charm at si Alex na naguusap ng hindi nagbabangayan sa unang pagkakataon. Natutunan na din ni Charm na huminahon kahit minsan lang.

Bumalik ako sa dating posisyon ko gawa ng picture daw kaming dalawa sabi ni Yani. Siyempre ngumiti naman ako, picture eh.

“Ang sweet ng ginawa ni Alex ah…”
“Oo nga eh. Nagulat talaga ako nung nakita ko siyang lumabas.”
“Halata nga. Nakakatawa nga yung itsura mo eh.”
“Pano ba?”

Nagsimula siyang tumawa, sinimangutan ko lang siya.

“Para kang batang nabigyan ng sobrang daming candy. Nakakatuwa pramis.”
“Ang sama mo talaga sakin!”
“Hindi naman lagi. Eh siyempre bestfriend kita kaya kailangan masama ako sayo.”
“Ganun pala yun?”
“Oo naman.”
“Tse!”

Silence. Pinakinggan lang namin yung kantang ‘It Might Be You’ tapos sinasabayan na din ni Ge yung kanta.

“Hoy!”
“Hoy ka din!”
“Namiss kita…”
“Ako din naman sobrang namiss kita eh.”
“Balik na tayo sa dati ha?”
“Ikaw lang naman hinihintay ko eh.”
“Eh sorry naman.”
“Isip bata ka parin!”
“Pumapayat ka ah.”
“Totoo?”
“Hindi.”
“Weh!”
“Korni!”
“Parang ikaw.”

Nagtawanan kami tapos bumalik na kami ulit sa upuan naming dalawa. Puro ganun lahat ng dances ko, kadalasan si Alex yung kasayaw ko. Pumunta na din kaming dalawa sa mga photo part para magpapicture.

Hindi ko nga lang nakita kung ano yung itsura ko sa mga picture na yun. Parang gusto ko tuloy kunin agad yung kopya ng picture naming dalawa. Naexcite ako mas lalo para sa mga prom photos.

Tuloy tuloy na songs yung pinatugtog nila nung panahon na yun, kung sino sino na din yung nakasayaw ko na kilala ko. Si Dave nga nakasayaw ko na din. Ang kulit niya kasayaw, hindi formal yung sayaw naming dalawa, para kaming nagpaparty na ewan.

Gumawa na din kami ng paraan ni Dave para makarating sa harap galing sa dulo ng sumasayaw. Okay lang naman sakin yung ideya niya kasi masaya naman yun.

Pero nung nasa bandang gitna na kaming dalawa ni Dave na nagtatawanan, nakita namin si Alex at si Yani. Naglalakad lang silang dalawa, halatang may hinahanap sila. Napatigil naman kaming dalawa ni Dave.

Hawak hawak ni Yani yung kamay ni Alex.

“Dave, palit daw tayo sabi ni Alex.”

Nagtinginan kami ni Dave tapos ngumiti siya sakin. Bago niya ako iabot kay Alex, bumulong siya sakin.

“Nagseselos yan sa akin kaya gusto ka na niyang makasayaw ulit.”

Tumawa nalang ako tapos yun, nagpalit na kami ng partners at si Alex na ulit yung kasayaw ko, isang napakagwapong nilalang.

Hinalikan niya ako sa noo nung pagkakuha palang niya sakin. Eh ano pa bang reaksyon ko? Di kinilig ulit ako.

Sa buong sayaw hindi kami masyadong nagusap ni Alex. Ewan ko ba, parang may mali pero pinalampas ko nalang yun. Pagod na din kasi ako at pakiramdam ko ngawit na din si Alex sa kakatayo gaya ko.

Di yun, may midnight snack kami tapos candlelight ceremony. Kailangan daw kasi talaga nun eh. Ang galing nga kasi talagang lights off talaga pero nung nasindihan na lahat ng kandila namin, maliwanag na ulit. Pero hindi naman kasing liwanag nung may ilaw pa na nakabukas.

Yun yung pinakagusto kong parte nung prom sa totoo lang. Natuwa kasi talaga ako sa kandila eh. Ewan ko ba kung bakit. O baka baliw lang talaga ako.

Hindi ko na din ginalaw yung pagkain ko gawa ng ayoko lang talaga sa matamis eh cake yung sinerve nila. Pinalapit ko nalang ng sobra sobra si Alex sakin para makasandal nalang ako sa balikat niya. Medyo inaantok na din kasi ako tapos napapadalas na din yung paghikab ko.

Meron din yung parteng last will and testament na siyang ibibigay ng mga seniors samin. Pinakinggan ko naman. Ang kulit nga eh.

Pero yung dance na inannounce nila nung oras na yun yung sobrang paborito kong parte talaga. Yun kasi yung dance kung saan aalokin ng lalake yung babaeng pinakanasaktan niya sa mga kakilalang babae nung guy. Parang sorry dance ba.

Inalok ako ni Alex tapos dinala niya ako sa stage tapos dun kami sumayaw.

“Bakit ako?”

Hinila niya ako papalapit sa kanya hanggang sa magkayakap na kaming sumasayaw.

“Alam kong nasaktan kita kahit hindi mo sinasabi sakin. Ramdam ko naman yung mga panahon na nasasaktan kita eh. Gusto ko lang malaman mo na sobrang mahal kita.”

Tumungo ako kahit hindi niya kita. Pinapakinggan ko lang siya.

“At kung masasaktan man kita sa hinaharap, patawarin mo ko.”

Di ko alam kung bakit to sinasabi sakin ni Alex ngayon. Parang ang labo naman ata niya. Ewan. Pero sa totoo lang, medyo naiyak ako sa parteng to ng prom.

Tapos sinunod na din nila yung Last Dance part dahil magmamadaling araw na at baka bombardin pa ng mga magulang tong school kasi hindi pa kami pinapauwi.

Binigay na din ako ni Alex kay Ge para makasayaw ko yung bestfriend ko pero sa huli, binalik din ako ni Ge kay Alex kasi alam ni Ge na gusto kong si Alex yung last dance ko. Haaay. Pakiramdam ko tuloy ang sama sama kong kaibigan kay Ge.

So yun, last dance ko si Alex at yun yung hindi ko makakalimutang araw sa buong buhay ko.

Isang linggo pagkatapos ng prom, bigla akong tinanong ni Yani kung sino yung kasama ni Alex nung isang gabing yun. Siyempre sinabi ko naman na hindi ko alam kasi hindi ko naman bantay si Alex para malaman ko yung kasakasama niya.

Nasa org room kasi ako nung araw nay un, kaorg ko din kasi si Yani.

Uminit yung ulo ko nung nagbigay sakin si Yani ng isang picture na magkahawak yung kamay nilang dalawa.

“Alam mo kung ano pangalan niya?”

Sinusubukan kong gawing mahinahon yung boses ko para hindi naman matakot si Yani sakin.

“Cherinna Montemayor daw eh.”
“Sige salamat Yani…”
“Uy, hindi naman sa nakikialam ako sa relasyon niyong dalawa Sev ah…”
“Hindi, dapat nga magpasalamat ako sayo eh. Sige, alis na ako.”

Kinuha ko ng yung mga gamit ko dahil pauwi na din talaga ako nung oras na yun. Binilisan ko mga galaw ko tapos pumunta ako sa room nila Alex. Naghi pa sakin tsaka ngumiti si Alex nung nakita niya ako.

“Sino si Cherinna Montemayor?”

Hindi ko alam kung galit ba tong nararamdaman ko para kay Alex o ano. Hindi talaga kasi ako sigurado kung sino tong babaeng to. Basta ang alam ko, magkasama sila nung gabing yun. Yun lang.

“Ano yan?”

Kinuha ni Alex yung hawak hawak ko sa kanang kamay. Mas lalong nanginit yung ulo ko kasi parang joke lang sa kanya to.

“Litrato, mukha bang pagkain tong hawak ko?”
“At kelan pa ako nagkaroon ng stalker?”

Joke lang talaga sa kanya to. Nagawa pa niyang magbiro sa ganitong sitwasyon. Alam ko siya yung sobrang mahinahon sa ganitong mga bagay pero wag naman sana ngayon. Tungkol na to sa relasyon naming dalawa.

“Sagotin mo yung tanong ko Alex. Sino tong babaeng to?”
“Kaibigan ko lang siya…”
“Pero magkasama kayong dalawa lang? Sa isang restaurant pa!!!”
“Sev huminahon ka nga. Nagpapatulong siya sa guitar niya tapos nagkayayaan na kumain kaya ganyan. Tapos siya yung may kuha nung bill.”

Eh, linalandi na pala tong boyfriend ko eh. Etong isa naman, nagpapalandi ng hindi niya alam.

Kung landian ang paraan niya para maghiwalay kaming dalawa ni Alex, pwes nagkakamali siya. Pero kung makikipagagawan siya sakin gamit ang kalandian niya, mananalo siya kasi hindi naman ako malandi.

Oo alam ko, sa view ni Alex friends lang sila. Pero kay Cherinna kaya ganun din? Malamang hindi.

Namuti yung tingin ko tapos hindi ko na alam kung ano yung pumasok sa isip ko at dinampot ko nalang yung bag ko ng wala sa oras.

“Sa susunod na makikipaglandian ka sa iba, siguraduhin mong hindi kayo mahuhuli!!!”
“O, san ka pupunta?”
“Sa lugar kung san hindi kita makikita!!!”

Sinubukan niya akong pigilan sa pamamagitan ng paghawak sa braso ko pero binitawan din niya agad.

“Magsama kayo ng Cherinna mo sa guitar lessons na rason mo!”

Hinagis ko yung picture sa kanya tapos naglakad ako ng mabilis papunta sa pinto.

“Sev!!!”

Narinig ko parin yun pero hindi ko na pinansin, sa sobrang inis ko kay Alex kung ano yung una kong makitang sasakyan na kakilala ko yung may-ari, sinakyan ko na. Muntik na nga akong mahulog sa hagdan sa sobrang madali ko e.

“Wag ka ng magtanong, ilayo mo nalang ako dito.”

Wala namang imik si Ge, pinaandar na niya kaagad yung sasakyan tapos nagjoyride lang kami, paikot ikot lang sa bayan. Ayos lang naman sakin basta mawala lang sa isip ko yung nangyari kanikanina lang.

“Ngayon ba pwede ko ng itanong sayo kung ano na naman pinagawayan niyo?”
“Kilala mo ba si Cherinna Montemayor?”
“Si CM? Parang naririnig ko na yung pangalan niya dati.”
“Anong koneksyon niya kay Alex?”
“Sa pagkakaalam ko, nagkakilala silang dalawa dahil kay Dave. Pero matagal na yun. Nagibang bansa ata kasi si CM. Pero ang alam ko talaga, may gusto si CM kay Alex noon noon pa. Halata kasi sa mga kilos ni CM na gusto niya si Alex. Pero sobrang suplado pa si Alex nun kaya hindi niya pinapansin si CM.”

Hindi na ako sumagot. Mas nauna pala nakilala ni CM si Alex. Sigurado ako mas kilala niya si Alex kumpara sakin.

“Bakit mo natanong?”
“Nakita kasi ni Yani si Alex na may kasamang ibang babae sa loob ng isang restaurant.”
“Pano ka nakasigurado na si CM yun?”
“Kilala mo naman siguro si Yani na lahat gustong malaman diba? Pinatanong niya sa waiter kung anong pangalan nung kasama ni Alex.”
“Liberated talaga si CM tapos mayaman kaya lahat nakukuha nun.”

Napabuntong hininga ako ng wala sa oras. Ewan ko, nakakalungkot na ewan.

“Ge?”
“Wag mong ikukumpara yung sarili mo kay CM…”

Tumingin ako kay Ge, nakatingin lang siya sa daan gawa ng nagdridrive nga siya. Binalik ko nalang yung tingin ko sa bintana.

“Hindi ka iiwan ni Alex, gusto kong malaman mo yun. Kasi papatayin ko siya oras na pinagpalit ka niya kay CM.”

Ngumiti ako sa sarili ko. Buong panahon pala, kasama ko parin si Ge sa laban na to kahit alam kong nasasaktan siya sa tuwing nagkikita kaming dalawa ni Alex. Sobrang swerte ko na naging loyal sakin yung bestfriend ko.

Hinawakan ni Ge yung kamay ko, hindi na din ako nailang. Sa ngayon, kailangan ko ng karamay.

“Ihahatid na kita sa bahay niyo. Magpahinga ka na Sev.”
“Sige…”

Silence.

“Ge?”
“Walang anuman.”
“Salamat…”

Inuwi ako ni Ge. Hinatid pa niya ako sa bahay sa katunayan. Namiss ko tuloy bigla yung kaming dalawa yung magkasama pauwi. Yung kahit sobrang gabi na ayos lang kasi pag kasama ko si Ge, pakiramdam ko bumabalik ako sa nakaraan. Pakiramdam ko bata parin ako.

Siya yung taong alam kong hindi ako sasaktan kahit anong sitwasyon pa yung iharap mo sakin. Ang tanga ko nga naman nung pinili ko si Alex laban sa kanya.

Pero kasalanan ko ba kung pili ng puso ko ay si Alex? Hindi naman siguro diba?

Nung papalapit na kami sa bahay ko, napatigil ako bigla kasi parang nakita ko si Alex na nakaupo dun sa swing.

“Mukhang kailangan niyong pagusapan to…”
“Ayoko muna sa ngayon Ge.”
“Kausapin mo na. Baka kung ano pang gawin niya sa sarili niya pag tinaboy mo siya.”
“Haaaaay…”
“Maayos niyo din yan.”

Hindi na ako sumagot. Kung pwede lang talaga ayaw kong makita si Alex ngayon – kung pwede nga lang talaga. Pero heto si Alex ngayon, nakatayo na. Napayakap ako kay Ge nung naramdaman ko na tatalikod na siya para umalis.

“Kung sasaktan ka niya ngayong gabi, sabihin mo sakin ah?”

Bumitaw kami sa yakap tapos nagbabay na siya. Ako naman, naghahanap ng paraan para hindi ko makausap si Alex. Kung pwede nga lang gagawa ako ng bagong ruta para lang makauwi ako eh.

No choice, sige. Dadaan nalang ako sa playground.

Buntong hininga. Lakad.

“Kung ayaw mo kong kausapin pwede mo namang sabihin eh…”

Napatigil ako sa sinabi niya.

“Kesa sa iniiwasan mo ko. Mas masakit yun.”
“Bakit ka ba nandito Alex?”
“Gusto kong magpaliwanag sayo.”
“Hindi pa ba sapat yung paliwanag mo kanina?”
“Kung sapat sana yun di sana hindi kita nasaktan.”

Bakit parang gusto kong maiyak ngayon?

Wag Sev. Wag kang iiyak. Babae lang yun. At lalake lang si Sev.

“Alam mo naman sigurong may gusto sa’yo si CM diba?”
“Sinabi na pala sayo ni Ge yung tungkol dun.”
“Pwede na ba akong umuwi?”
“Ayos lang. Maghihintay ako dito sa labas ng bahay niyo hanggang sa kausapin mo na ako.”
“Wag mong gawin yun.”
“Kausapin mo na kasi ako parang awa mo na Sev.”

Nahigpit yung kapit ko sa bag ko. Bahala na.

Hinarap ko siya ng medyo galit pa din ako dahil dun sa picture. Siguro naman sapat na rason yung nakita ko sa picture na magkahawak yung kamay nilang dalawa para magalit ako diba?

“Isang minuto para magpaliwanag ka.”
“Kadarating lang niya nung last week galing sa states. Dumeretso siya agad sa school dahil sa prom pero pauwi na nun nakita ko siya. Kaya yun, hiningi niya yung number ko tapos nagtawag siya para magpasama para bumili ng gitara.”

Pinapakinggan ko siya, sinusubukan kong pababain yung sobrang kumukulo kong dugo sa oras na to.

“Kaya yan. Magsama kaming dalawang nagcanvas ng gitara niya tapos yun nga gaya ng sabi ko, yinaya niya akong kumain at hindi naman ako makatanggi kasi sobrang tagal na din naman naming hindi nakakapagkita.”

Rinig ko mula sa boses ni Alex yung kaba na baka may masabi siyang mali na mas lalo pang makapagpagalit sakin. Hindi ko ba alam kung bakit ako nakakaramdam ng ganito ngayon. Eh ang dami naman ng nagkakagusto kay Alex na kilala ko. Siguro dahil iba nga kasi talaga si CM.

“Yung picture, minamasahe ko yung kamay niya kasi naipit ata sa taxi nung pagkadating niya dito.”

Napabuntong hininga si Alex. Tinititigan ko lang siya ng walang pinapakitang reaksyon. Sinusubukan ko siyang intindihin kahit ngayon lang.

“Sev, sorry na…”

Nagtitigan kami ng napakatagal na panahon. Pinagpipilian ko sa isip ko kung dapat ko ba siyang patawarin kasi halata naman sa kanya na wala siyang gusto kay CM, kung meron man, hindi siya mageeffort na pumunta dito at hintayin ako para lang magpaliwanag.

Binaba ko yung bag ko tapos tumakbo ako papunta sa kanya para yakapin siya. Binuhat niya na din ako mula sa pagkayakap ko sa kanya.

“Maniwala ka sakin wala akong gusto sa kanya Sev.”
“Kalimutan mo na yun…”
“Mahal na mahal kita.”

So yun, ayos na naman kami. Sa mga sumunod na araw, lagi akong binibigyan ni Alex ng mga rosas o kaya naman notes o kaya naman tsokolate para makabawi din naman sa nangyari sabi niya – kahit hindi naman na kailangan. Ang sweet nga eh, para siyang nangliligaw lang ulit.

Isang normal na araw, wala kasing pasok pero magkasama kami ni Alex buong hapon sa bahay nila.

Ang tagal na din pala namin ni Alex. Parang kelan lang nung Mayo nung sinagot ko siya, ngayon Marso na. Malapit na kaming mag-anniversary. Matagal na panahon na din yun at sobrang dami na din naming pinagsamahang dalawa.

So yun, nasa bahay ako nila Alex. Dumating yung totoo niyang mommy tapos pinaghanda niya ng ako ng sobrang sarap niyang carbonara. Da best magluto yung mommy ni Alex. Kung siguro siya yung kasama ko sa bahay, sigurado tataba ako nito.

Nanood kami ng horror movie. Nightmare on Elm Street ata yung title nung movie. Nakakatakot siya at madaming beses ako napayakap kay Alex dahil sa mga sobrang nakakatakot na scenes. Minsan si Alex napapahigpit din yung yakap niya sakin. Myedo matatakutin kasi si Alex.

Bumaba kami sa may playground area nila pero dun lang kami sa veranda sa labas ng bahay nila. Wala daw kasing pumupunta dun gano kundi si Alex lang talaga.

Sumandal siya sa may pader tapos yinakap niya ako patalikod. Ang ganda ng view kasi kitang kita namin yung sky at sa oras na to, sobrang daming bituin – ang saying magbilang at maghanap ng mga constellation sa mga panahon na to.

Pumikit ako nung nakakita ako ng shooting star tapos humiling ako.

Ang makasama si Alex ng habang buhay.

“Nakita mo yung shooting star?”
“Oo naman…”

Konting katahimikan. Gusto ko lang kasi yung ganito lang kami, tahimik pero magkasama. Bahala na kaming bumuo ng moments sa isip namin.

“May tanong ako sayo.”
“O, ano na naman yun?”
“Parang lagi naman ako nagtatanong sa sagot mo sakin ah.”
“O, ano nga yung tanong mo?”
“Wala lang. Kasi…”
“Kasi?”
“Atat ka ata masyado Sev ha.”
“Hindi ba halata?”
“Sige na nga… Naisip ko lang kasi na…”
“Na?”
“Tanungin to sayo.”
“Ano nga yun?”

Humarap ako sa kanya tapos nagulat ako nung bigla siyang lumuhod sa harap ko.

“Will you… marry me?”

My Deepest Apology, Dear Retiree

Chapter 23: Thunder

Ayokong isipin yung mga sinabi ni Alex, at mas lalong ayaw ko din naman itanggi na nasaktan ako sa mga narinig ko galing sa kanya. Siguro nga dapat hindi ko nalang sinabi kay Alex yung pagamin ni Ge sakin. O kaya naman sana hindi ko nalang masyadong kinausap si Ge.

Siguro ngayon kailangan ko ng sanayin yung sarili ko sa mga panahon kung kailan hindi lahat ng gusto ko napapasakin. Eto na din siguro yung ganti sakin ng tadhana sa pagbibigay sakin ng lahat ng material na bagay.

Sakin na muna tong problema na to. Sa ngayon, ayoko munang idamay si Charm sa problemang to.

Saming dalawa ni Alex to. Kaya alam kong dapat kaming dalawa din yung magaayos nito.

Pumasok sa isip ko yung huli niyang sinabi bago siya umalis ng room. Mas lalong nadurog yung puso ko nung naalala ko yung mga salitang yun.

“Sa inaasta niyo, parang siya na yung boyfriend mo… At hindi na ako…”

Oo mahal ko si Ge, bilang kaibigan at hindi nay un hihigit dun. Hindi ko alam kung nagkulang ba talaga ako sa pagpapakita kay Alex na mahal ko talaga siya kahit anong mangyari sa mundo ngayon.

Haaaay. Kung paano man maayos to, bahala na.

Nung mga sumunod na araw, halatang halata kay Alex nag alit siya sakin kasi hindi siya pumupunta sa room gaya ng dati. Bigla bigla na din siyang nawawala kapag break time – sinisilip ko kasi siya sa room nila baka sakaling pwede na kaming magkaayos. Kaso lagi siyang wala.

Ayaw ko naman na siyang hanapin kahit alam ko naman kung nasan siyang sulok sa school na to. Baka kasi kailangan din niya ng panahon para magisip din.

Sakin naman – kung ako lang yung masusunod sa mga bagay bagay, gusto ko na talaga kaming magkaayos ni Alex. Sobrang miss ko na siya. Ang hirap pala pag galit sayo yung mahal mo, mababaliw ka sa kaiisip kung pano kayo magkakaayos.

Pinilit ko din yung sarili ko na hindi muna lapitan si Ge kahit alam kong alam niyang nagkakalabuan na naman kami ni Alex. Gusto ko din naman respetohin yung mga nararamdaman ni Alex kahit papano.

Napansin ata ni Charm na hindi kami naguusap ni Alex kaya linapitan niya ako isang beses.

“LQ kayo ni Lex?”
“Halata ba?”
“Tinatanong mo ba yan sakin para makasigurado o talagang wala ka lang masabi?”
“Wala lang siguro akong masabi.”
“Bakit ba kayo nag-away?”

Napabuntong hininga ako. Hindi ko nga siguro talaga kayang magdala ng problema na magisa. Lagi kong kailangan ng karamay kahit papano.

“Sana pala hindi ko na tinanong yun.”
“Ayos lang. Sabi niya para daw kasing si Ge lagi yung binibida ko.”
“Si Alex talaga kahit kailan.”
“Nakita mo ba siya?”
“Hindi eh. Lagi kaya siyang wala sa room nila pag break.”
“Yun nga eh. Gustong gusto ko na talaga makipag-ayos.”
“Baka andyan lang siya. Wag ka na malungkot.”

Nung sinabi yun ni Charm, mas lalo pa akong nalungkot. Haaay. Ang lakas talaga ng impact sakin ni Alex. Laging ganun.

“Malapit pa man din yung monthsary namin.”
“Oo nga pala.”
“Ewan ko ba, pero lagi kong naaalala.”
“Wag mo na isipin yun. Magkakaayos kayo nun pramis. Hindi ka naman matitiis nun eh.”
“Eh pano pag hindi totoo yang iniisip mo Charm?”
“Eto ang pessimistic. Chusera ka!”
“Ehhhh kasi naman!!!”

Ngumiti sakin si Charm. Hindi ko alam kung anong ibig sabihin ng ngiting yun at ayoko na din tanungin.

“Ngiti ka lang. Sige ka.”
“Sus naman talaga.”
“Alam mo naman sa sarili mo na mahal ka nung lalakeng yun eh. Di naman siguro siya magbabago kung di ka niya mahal diba?”
“Parehas kayo ng sinasabi ni Ge lagi.”
“Parang alam ko na yung ibig sabihin ni Alex sa laging binibida si Ge.”

Napaisip ako bigla kung ano man meron sa sinabi ko. Dun ko nalaman na nasabi ko na naman yung pangalan ni Ge ng wala sa oras. Eto na siguro yung ibig sabihin ni Alex sa mga sinabi niyang lagi kong binibida si Ge sa kanya. Pero hindi naman ah. Hindi ko naman laging binabanggit si Ge.

“Lagi ko bang binabanggit si Ge?”
“Oo, halos pagkatapos ng ilang salita si Ge ulit yung sasabihin mo.”
“Haaay. Anong gagawin ko?”
“Wala kang dapat gawin. Kinasanayan mo yan eh. Tsaka best friend mo si Ge, ano ka ba Sev.”
“Yun nga eh. Yun nalang daw yung lagi kong rason.”
“Wala tayong magagawa, ganun yung nararamdaman ni Alex eh.”
“Charm naman eh!”
“Sakin ka pa nagpaadvice sa mga bagay na yan eh alam mo namang NBSB ako.”
“Kagandang babae single forever.”
“Eh ganun talaga. Wala pang nakakapagpatibok ng puso ko eh.”
“Try mo si Alex baka mapatibok niya yan.”

Kumunot yung noo ni Charm na parang nandiri siya sa sinabi ko tapos tumawa siya.

“Ayoko ng taken na. Ayoko maging kabit. Tsaka sinabi ko naman sa’yo na hindi ko siya type eh.”
“Whooo. Eh nagbago naman na si Alex ah.”
“Pake ko kung nagbago na yun.”

Ginagawa ko nalang pampalubag loob yung usapan na to para hindi pumasok sa isip ko na galit sakin si Alex at hindi ko alam kung pano ko siya susuyuin.

Yun, dumaan yung buong araw na punong puno yung isip ko ng bagay bagay na hindi ko alam kung pano ko ba aayusin. Magisa na din lang ako umuwi gawa ng iniiwasan ko talaga si Ge at sa tingin ko alam na din niya yung nangyari kaya sumasabay na din lang siya.

Habang nakahiga ako sa kama ko, lahat na ng mga bagay na sinabi sakin ni Alex nung araw na yun inuulit ng utak ko. Para bang replay na nakainfinite.

Minsan din nasisisi ko na yung sarili ko sa sobrang manhid ko sa mga bagay na to. Alam ko naging manhid ko sa nararamdaman ni Ge pero hindi ko inakalang pati kay Alex – ang boyfriend ko, sobrang magiging manhid ako. Pano ba hindi manhid? Gusto kong matutunan kung pano.

Siguro mukha akong zombie na naglalakad papunta ng room at pauwi ng bahay araw araw sa loob ng isang linggo dahil sa sobrang bangag ako at minsan kulang din ako sa tulog. Hindi ko parin kasi nakikita si Alex kahit isang linggo na ang nakakalipas.

Dalawang araw nalang monthsary na naming dalawa ni Alex. Hindi ko ba alam kung bakit pero lagi kong naalala.

Siguro kasi alam ng lahat na siya yung una kong boy friend at gusto kong icelebrate ang bawat buwan na magkasama kami. Yung parang romantic evenings lang gaya nung sa mga movies. Kahit korni gusto ko parin yun at least alam kong mahal niya ako.

Pero pakiramdam ko malayong mangyari yun.

Ayoko na tuloy isipin yung araw na yun. Kaya ginawa ko nalang busy yung sarili ko. Naglider lideran ako kahit alam kong hindi ko kaya yung mga ibang gagawin. Ginagawa ko lang to para hindi ko maalala yung spesyal na araw na yun dapat.

Dumating na yung araw na yun. At ano bang bago? Nung pagkadaan ko sa room nila Alex, wala na naman siya. Hindi na ako nagtaka kung bakit.

Dahil nga kunwari busy ako, late na din nung naisipan kong umuwi. Nagpatulong din kasi si Charm sakin sa mga gawain niya sa council. Ang hirap din pala ng ginagawa ng babaeng to. Di ko tuloy alam kung pano niya nababalance.

Nasa office nila kami. Nagaayos na din kami kasi medyo gabi na nga. Nakabukas na din yung sandamakmak na ilaw ng campus.

“Sev, pakibalik naman tong mga records dun sa cabinet sa gilid.”
“Sige.”

Kinuha ko yung mga records tapos pumunta ako sa kagilid gilidang sulok kung san nila pwinesto yung lalagyanan ng records. Medyo natakot ako pero ayos lang naman kasi alam kong meron si Charm sa room na kasama ko.

Habang inaayos ko yung mga records sa cabinet, nataranta ako nung biglang namatay yung ilaw sa room.

“CHAAAARMMM!!!”
“Relax, napatay lang ata ng janitor yung power dito. Teka, check ko lang. Dito ka lang.”
“Wag mo kong iwan!!!”
“Di ka naman mamatay dito. Oa mo na naman. Sandali lang ako.”
“Sige…”

Wala na akong nasabi kasi alam kong umalis na si Charm sa office kasi narinig ko yung pinutuan na sumara. Hindi na din ako gumalaw sa pwesto ko kasi baka may mabangga pa akong gamit at makasira pa ako. Iniisip ko nalang na nasa isang dark room ako at nagpriprint ako ng pictures. Charot.

Naghuhum nadin lang ako para libangin yung sarili ko. Ang tagal kasi ni Charm.

Nakaramdaman ako ng ginhawa nung nagkailaw ulit. Agad agad akong pumunta sa may pasukan ng office para makalabas na din ako’t makauwi. Pero laking gulat ko sa nakita ko pagkadating ko sa malapit sa pinto.

Isang gitara na may malaking ribbon sa bridge niya. Isang malaking ribbon lang, walang kahit ano pang ibang nakalagay kaya hindi ko alam kung regalo ba to o sadyang ganun lang talaga yung style nung gitara. Alam kong wala to dito kanina bago nawalan ng ilaw. Di kaya may multo dito?

OMG. Pero imposible. Ang sweet naman ng multong yun kung lalagyan pa niya ng isang malaking pulang ribbon yung gitara. May taong pumasok dito, pero sino?

Kinuha ko yung gitara tapos lumabas ako ng office para tignan kung may taong nakaiwan lang nito. Pero wala akong nakita. Naisip kong iwan nalang sa room yun baka babalikan nalang nung may-ari.

Nung papasok na ako sa office para ibalik yung gitara, may yumakap sakin patalikod. Napapikit ako kasi parang kilala ko kung sino yun. Mali, kilala ko na talaga kung sino yun, sa amoy palang alam ko na.

“Mahal kita, sobra sobra.”

Bulong niya sa tenga ko.

Napangiti ako sa narinig ko. Siyempre may kasamang kilig na din yun. Para bang may ibang enerhiyang dumaloy sa katawan ko sa sinabi niya.

Sobrang higpit ng pagkayakap niya sakin at ang tanging nagawa ko lang ay ang hawakan ang kamay niya.

“Happy monthsary babe.”

Sabay halik sa pisngi ko.

Binitawan niya yung yakap niya tapos humarap ako sa kanya, hawak hawak ko parin yung gitara na sa tingin ko alam ko na kung sino ang may-ari.

“Sa’yo to?”

Ngumiti siya tapos tumungo.

“Alam mo naman hindi ako marunong tumugtog ng gitara eh.”

Binaba ko yung gitara tapos kinuha ko yung ribbon na pula mula sa bridge ng gitara tapos humarap ulit ako sa kanya.

“Gagawin mo na akong zombie sa ginagawa mo eh. Isang linggo ata akong hindi makatulog.”
“Ehhh. Sorry na, seloso lang.”

Natawa ako sa sinabi niya. Binalot ko sa leeg niya yung ribbon, hawak ko yung magkabilaang dulo. Hinila ko siya papunta sakin tapos ngumiti ako sa kanya.

“Sa susunod wag ka ng magseselos ah? Alam mo namang mahal kita eh.”
“Oo na. Huli na yun.”
“Promise?”
“Oo. Promise!”

Ngumiti ako kasi alam kong bati na nga kami. At ito yung pinakamagandang pangyayari sa buong linggo ko.

“Happy Monthsary Babe.”

Hinalikan ko siya sa pisngi. Nagulat ako nung bigla niya akong yinakap tapos binuhat tapos inikot ikot hanggang sa pati siya mapagod at mahilo na din.

Pumasok kami sa office habang hinihintay namin si Charm na bumalik kasi nandito pa yung gamit niya.

Umupo nalang kami ni Alex sa may Sofa. Oo, may sofa sa office ng council, sosyalers sila masyado eh. Humarap ako sa kanya tapos pati siya nakaharap samin. Tapos magkahawak yung kamay naming dalawa.

“Wag mong sabihing eto yung plano mo?”
“Medyo lang naman.”
“Ikaw yung nagpatay nung power sa room na to?”
“Ilaw lang yung pinatay namin ni Charm.”
“Pati din pala si Charm dinamay mo na dito.”
“Oo naman. Parte to ng plano. Buti na nga lang pumayag kang tulugan siya kahit inabot ka na ng gabi. Wala pa naman kaming plan B.”
“Busy busihan eh.”
“Halata nga. Namiss mo lang ako eh.”
“Baka ikaw ang nakamiss sakin noh.”
“Itatanggi ko pa ba yun sayo kahit totoo naman?”

Binato ko siya ng unan tapos tumawa ako. Ang sweet kasi masyado nung sinabi niya. Ang sarap pala ng pakiramdam na kababati niyo lang ng taong mahal mo.

“Yan ka na naman eh. Sinasaktan mo na naman ako eh.”
“Arte nito. Joke lang!”
“Puro ka naman joke eh.”
“Love you Lex.”
“Love you too Sev.”
“Kita mo!!!”

Tapos nagtawanan ulit kaming dalawa. Ang kulit lang namin. Parang parehas kaming may sapi sa araw na to.

Mga ilang minuto nakalipas, bumalik na din si Charm sa office. Tinutugtogan ako ni Alex nung mga panahon na dumating siya. Nakasandal lang yung ulo ko sa gilid ng sofa, pakiramdam ko nga pwede na akong makatulog kasi para akong hinehele ni Alex ngayon.

“Ehem…”
“O. Charm.”
“Salamat pre.”
“Wala yun.”
“Hindi mo man lang to inalagaan nung hindi ko siya kasama.”
“Oy anong hindi? Eh kasalanan ko ba kung siya natutulog?”
“Tss tss.”
“O tignan mo ngayon. Tara. Mukhang inaantok na si Sev.”

Napatingin sakin si Alex tapos hinawakan niya yung pisngi ko. Medyo totoo yung sinabi ni Charm. Pumipikit pikit na kasi ako. Hindi kasi ako masyadong natulog nung kagabi para madali akong makakatulog ngayong araw.

Wala lang, akala ko kasi di pa kami magbabati ni Alex kaya gusto kong matapos tong araw na to ng mabilisan kaya pinili ko yung itutulog ko nalang para lumampas yung araw na to ng mabilis.

“Tara… Iuuwi na kita.”
“Sige tara na nga. Natapos naman na lahat ng gagawin eh.”
“Tara na. Kargahin na kita.”
“Sira wag na. Kaya ko naman maglakad.”
“Sabi mo yan ah. Pag ikaw nahimatay walang bawian.”

Pinalo ko siya sa braso tapos nagtawanan kaming tatlo.

“Ikaw ang OA mo talaga kahit kailan.”
“Pagbigyan mo na ako. Isang linggo din yun.”
“O sige sige tara na. Ang sweet sweet niyo baka mapuno pa ng langgam tong office at ako pa yung masisi.”

Tumawa kaming dalawa ni Alex tapos kinuha na din namin yung bag namin tapos umalis na kaming tatlo sa office. Magkahawak kaming dalawa ni Alex habang naglalakad kami papuntang gate ng school. Nung nasa gate na kami humiwalay saming dalawa si Charm.

“O, o, san ka pupunta?”
“Kinontak ko na yung driver namin nung bumaba ako. Andiyan na siya.”
“Ah… Ikaw talaga double purpose lahat ng kalokohan mo no?”
“Wag ka nga. Alam ko naman kinikilig ka ngayon eh!!!”
“Salamat ha?”
“Wag ka magpasalamat sakin. Kasi choice niyo naman kung gusto niyong magbati eh.”
“Ah basta salamat.”
“Sira ulo ka talaga kahit kailan Sev!!! Sige. Ingat kayo ha?”
“Ikaw din.”

So yun, wala naman kaming choice ni Alex kundi ang umuwi kasi gabi na din naman na. Hinatid ako ni Alex sa bahay, real gentleman kasi talaga tong boyfriend ko. Kaya siguro ako nabaliw dito sa lalakeng to.

Nung nasa harap na kami ng bahay namin, pinat niya yung ulo ko.

“Ano ba naman yan Lex! Ginawa mo kong aso.”
“Eh anong gusto mo? Kiss? Yuck!”

Tapos nagtawanan kaming dalawa. Baliw talaga tong si Alex.

“Ang kapal mo talaga Lex. Baka tubuan pa ko ng pimples.”
“Wow ka Sev ah. Pag tinubuan ka ng tigyawat siguro dahil inlove ka sakin.”
“Asa ka naman Lex.”
“Oo ganun yun baliw.”
“Baka naman ikaw yung tubuan ng tigyawat kasi kilig na kilig ka ngayon.”
“Oo naman kilig na kilig ako. Itatago ko pa ba sayo yun?”

Tumawa ako tapos pinalo ko siya.

“Sige, pasok na ko. Inaantok na talaga ako eh.”
“Yan kasi emo mo masyado eh. Mahal naman kita.”
“Goodnight na.”
“Ay grabe!”

Nakangiti akong nakatingin sa bawat reaksyon na nagpapacute ni Alex. Parang ang saya saya ko lang – pakiramdam ko nasa langit ako sa sobrang saya.

“Sabi mo kanina matulog na ako eh.”
“Oo nga. Sige, matulog ka na… Pero kain ka muna ah?”
“Hindi naman ako anorexic babe eh.”
“Pataba ka naman boss!”
“Wag baka mamaya hindi mo na ko mabuhat.”
“Ang strong ko kaya. Di gaya mo weak mo!”
“Ah ganon?”
“Oo.”

Tapos nagtawanan na kami.

“Ge pasok ka na.”
“Sige. Ingat ka.”

Binuksan ko yung pinto. Nagulat ako nung biglang nagehem si Alex.

“Bakit? Anong meron?”
“Wala akong pabaon? Kahit good night hug o kaya naman good night kiss man lang?”
“Sus. Wag na Lex.”
“Sweet mo kasi talaga Sev.”
“Joke lang eto naman.”

Lumapit ako sa kanya tapos yinakap ko siya ng mahigpit. Kinilig ako mas lalo nung yinakap din niya ako pabalik ng sobrang higpit.

“Balak mo ata akong patayin sa higpit ng yakap mo eh.”
“Kasalanan ko ba kung namiss lang talaga kita?”

Bumitaw na kami sa yakap pero magkadutong parin yung tingin naming dalawa. Nakakilig lang ng sobra sobra.

“Sobrang…”

Halik sa noo.

“Mahal…”

Halik sa kanang pisngi.

“Kita…”

Halik sa kaliwang pisngi.

“Mas mahal kita malandi ka.”
“Sleep well my love.”
“Go home safe my angel.”
“Goodnight.”

Yinakap ko ulit siya tapos pumasok na ako.

Hindi ko mapigilang hindi ngumiti dahil sobrang sweet ng boyfriend ko. Hindi man ito yung pinangarap kong first ever monthsary celebration ko, mas maganda naman to kesa dun sa pangarap ko. Nakakatuwa nga na tumambay sa ilong ko yung amoy niyang sobrang bango, pakiramdam ko tuloy nasa tabi ko parin siya ngayon.

Haaay. Ang sarap talaga ng pakiramdam ng inlove.

Yun, nung matutulog na ako, kinuha ko yung phone ko. Natawa ako nung nakita kong puro si Alex yung nagtext. Hindi kasi talaga ako marunong magtext kaya hindi ko pinapakialaman yung phone ko.

20 new messages.

Lahat galing kay Alex, lahat puro banat, puro bola. Mas lumaki pa yung ngiti ko bago ako matulog.

Sleep tight boss. Mahal kita.

Kasi nakakatawa ka, mahal kita ng sobra sobra. :**

Pinikit ko na yung mata ko.

Sanay naman tayo sa fast forward.

Wala naman bagong nangyari sa buhay namin sa paglipas ng panahon. Kami parin ni Alex, at going strong kami kasi three months na na kami. Pakiramdam ko nga parang ang bilis bilis ng oras kapag si Alex yung kasama ko. Di ko inakalang mabilis lang pala ang buwan saming dalawa.

Kahit nasa tatlong buwan na kami, kinikilig parin kami pareho kapag kaming dalawa yung magkasama.

Unti unti na din akong natututong tumugtog ng gitara. Inaraw araw ba naman akong turuan ni Alex kaya medyo marunong na din ako. Ang gwapo kasi ng instructor ko kaya sobrang inspired akong matutong tumugtog. Haaaay. Ngiti ako ng ngiti.

Hobby ko na ang ngumiti.

Kami naman ni Ge back to old friends kami. Hindi na din naman nagpapakita si Alex ng sign na nagseselos siya at masaya ako dun. Kay Ge parin ako nagsasabi ng mga feelings ko gawa ng siya yung bestfriend ko.

Magmula nung araw na bumalik kami ni Ge sa old friends, hindi na niya binanggit ni minsan yung ideya na mahal niya ako. Mataas respeto ni Ge sa tao, lalo na sa mga babae. Ewan ko ba kung bakit hindi niya makita si Yani na sobrang may gusto sa kanya.

Siguro ganun lang talaga kasama ang tadhana minsan, ayaw ibigay sayo yung gusto mo.

Ordinaryong hapon, break time namin. Ako nasa labas ng room namin, nakaupo sa may bench, nagbabasa ng nobela.

“Hoy…”

Sabay baba ng libro na nasa harap ng mukha ko.

“Ayos ang bati Charm ah.”
“Sama ka daw sabi ni Alex.”
“Bakit daw?”
“Miss ka na ata agad nun eh.”
“Nasan siya?”
“Nasa room… Nagpapasama saking bumili ng pagkain sa canteen.”
“Samahan mo na.”
“Gusto nga ikaw yung kasama eh.”
“Eh… sabihin mo tingin lang siya sakin busog na siya.”
“Babatukan na kita ang korni mo eh.”

Tumawa ako tapos binaba ko na yung libro tsaka ko binalik sa upuan ko. Nung nakita niya akong papunta sa room nila, lumabas agad siya tapos inabangan niya ako sa back door nila.

“Pachicks mo lang eh no?”
“Oo naman siyempre. Gwapo ko eh.”
“Puro bola ka talaga sa sarili mo kahit kailan.”
“Bait mo talaga sakin.”
“Ang arte mo… Kailangan may kasama ka pa talagang pumunta ng canteen para bumili ng pagkain.”
“Para namang matitiis mo ko.”

Kinapa ko yung noo at leeg niya.

“May sakit ka ba? Parang ang baliw mo ngayon.”
“Labnat. Tagal kitang hindi nakita eh.”

Pinalo ko siya sa braso tapos tumawa ako.

“Ang korni mo talaga kahit kailan!!! May palabnat labnat ka pang nalalaman.”
“Totoo naman eh. Namiss kita.”
“Parang dalawang oras lang tayo nagkahiwalay ng room.”
“Mahaba na yun para sakin.”

Okay, hindi na ako pumalag, kasi kinilig ako sa sinabi ng boyfriend ko. Hindi talaga siya nauubusan ng mga ganitong bagay.

“Samahan mo ko sa baba, kain tayo.”
“Tara.”

Kinuha niya yung gitara tapos bumaba na kami sa canteen. Naiwan ako dun sa tables tapos siya nalang yung dumeretso ng canteeng gawa ng siya naman talaga yung bibili. Hawak ko yung gitara tapos sinusubukan ko din ipractice yung tinuro sakin ni Alex.

Nung pabalik na siya, napangiti ako habang pinagmamasdan ko siyang papalapit sa akin. Ang gwapo kasi talaga niya.

“Ngiti ka diyan… Gwapong gwapo ka sakin no?”

Sabay upo sa tapat ko. Binuksan niya yung kitkat tapos binigay niya sakin yung kalahati.

“Salamat.”
“Tuloy mo yung prinapractice mo.”
“Ayoko andiyan ka na eh. Lalaitin mo lang ako.”
“Siyempre kailangan yun para mainspire kang gumaling pa para di na kita laitin.”
“Palusot ka masyado.”

Sabay kagat sa kitkat. Namiss ko tuloy si Ge nung nakakain ulit ako ng chocolate na yun.

Yun kasi yung favorite naming dalawa tapos lagi akong binibigyan ng bestfriend ko dati nun kahit hindi ko hinihingi. Haay.

“Ikaw naghahanap ka lang ng paraan para makapagdate tayo eh.”
“Busy busihan ka kasi masyado Sev.”
“Hindi naman. Ang dami kasing ginagawa eh.”
“Baka naman inistress mo masyado yang sarili mo ah.”
“Di naman. Kaya to.”
“Sus, nagkaorg ka lang hindi mo na masyadong iniintindi yang sarili mo.”

Inabot niya sakin yung isang bote ng tubig tapos ininoman ko ng konti saka ko binalik sa kanya.

May Org na nga pala ako sa wakas. Pumasok ako sa org nila Charm hanggang sa nakuha ako sa Academic Committee. Ngayon sobrang dami kong ng ginagawa pero ayos lang naman sakin kasi masaya naman kahit papano. Pero mukhang si Alex hindi masyadong sangayon sa pagsali ko.

“Grabe ka naman. Balanse pa naman yung oras ko eh.”
“Ah basta oras na nagkasakit ka bawasan mo na yung oras mo sa org na yun.”

Liningon niya yung tingin niya sa ibang bagay pagkatapos niyang sabihin yung mga bagay nay un. Nginitian ko siya tapos kinurot ko yung kanang pisngi niya.

“O, para san na naman yun?”
“Ang sweet mo kasi eh…”
“Eh kasi…”
“Wag kang mag-alala, hindi ako magkakasakit. O kapag magkakasakit man ako, andiyan ka naman na magaalaga sakin eh.”
“Hindi ako nars no. Hirap nga ako sa science eh.”
“Alam mo ang slow mo talaga kahit kailan.”
“Mana lang ako sayo boss.”
“Sama mo talaga! Hindi ako slow ah.”
“O hindi na… Pahiram nga.”

Inabot ko sa kanya yung gitara tapos pinanood ko siya habang tumutugtog siya.

“Alam mo ikaw dalawang oras lang tayo hindi nagkita may bagong kanta ka naman para sakin.”
“Eh, ganun talaga pag mahal mo yung isang tao, lahat ng bagay na nakikita mo at naririnig mo, naiuugnay mo sa kanya.”
“Kaya pala nakikita kita sa isang palaka.”
“Ay grabe!!!”
“Joke lang! Anong kanta yan?”

Today is a winding road that’s taking me to places that I didn’t want to go

Hindi parin ako sanay na kinakantahan niya ako. Sobrang kinikilig parin ako every time na tumutugtog siya para sakin. Ang sweet sweet kasi ng paraan na yun.

Today in a blink of an eye, I’m holding on to something and I do not why. I tried

Pakiramdam ko nasa isang pelikula na naman ako kung saan isang napakagwapong lalake ang humaharana sa isang ordinaryong babae. Hindi na kasi normal ngayon sa mga lalake ang humarana sa mga girlfriend nila eh. Ewan ko ba dito kay Alex kung ano yung prinsipyo niya.

I tried read between the lines. I tried to look into your eyes.

Sabay tingin sa mga mata ko. Tapos kumindat siya, tumawa lang ako.

I need a simple explanation of what I’m feeling inside. Gotta find a way out, maybe there’s a way out.

Minsan hindi ko na din ginagawang literal yung mga meaning nung sinasabi niya sa lyrics. Kasi nga naman, lyrics ng ibang tao yun hindi sa kanya.

Your voice is the soundtrack of my summer

Napangiti ako dahil sa Summer. Laging sinasabi sakin ni Alex na sa tuwing may Summer sa isang kanta kahit isang beses lang mababanggit, ako agad yung naaalala niya. At isa na ito sa mga kantang yun – pakiramdam ko lang naman.

Do you know you’re unlike any other, you’ll always be my thunder

Ako na ang kinilig sa una niyang sinabi. Ang haba ng buhok ko grabe.

And I said, Your eyes are the brightest of all the colors.

Napabeautiful eyes tuloy ako ng wala sa oras dahil sa lyrics. Natawa nalang ng bahagdan si Alex.

I don’t wanna ever love another, You’ll always be my thunder
So bring on the rain, bring on the thunder

Pwede na ba akong tumili tili dito sa sobrang kilig sa mga lyrics ni Alex? Ang sweet ng boyfriend ko.

Today is a winding road tell where to start and tell me something I don’t know
Today I’m on my own, I can’t move a muscle that I can’t pick up the phone. Don’t know
And I will miss you for the talk rights and long you for the breeze.

Sa tuwing nagaaway kaya kami nababaliw din si Alex gaya ng pagkabaliw ko? Napaisip lang naman ako.

I gotta step outside just to see if I can breathe.
Gotta find a way out, maybe there’s a way out.

Napatingin ako sa napakaganda niyang mata. Wala lang. Ang ganda kasi talaga ng mata niya.

Your voice is the soundtrack of my summer
Do you know you’re unlike any other, you’ll always be my thunder
And I said, your eyes are the brightest of all the colors
I don’t wanna ever love another,
You’ll always be my thunder
So bring on the rain, bring on the thunder

I’m walking in a tight rope. I’m wrapped up in vines. I think I’ll make it our see you just have to give me time.
Strike me now with lightning, let me feel you in my veins.
I wanna let you know how much I feel your pain

Today is a winding road that’s taking me to places that I didn’t want to go

Your voice is the soundtrack of my summer
Do you know you’re unlike any other, you’ll always be my thunder
And I said
Your eyes are the brightest of all the colors
I don’t wanna ever love another,
You’ll always be my thunder
So bring on the rain, bring on the thunder

Pinagmasdan ko lang siya sa buong panahon na kumakanta siya sa harapan ko. Hindi ko na din pinapansin yung mga tao na dumadaan samin na nakikitingin din kay Alex. Si Alex din kasi tuloy lang.

Bawat kanta na inalay niya sakin, wala man lang kahit isa na hindi nakapagpatigil ng puso ko sa kilig at saya. Sobrang sweet si Alex na minsan hindi ko alam kung san niya kinukuha yung mga kasweetan na ginagawa niya sakin.

“I love you…”

Yun lang yun nasabi ko sa kanya. Pakiramdam ko naman kasi sapat na yun tsaka yun kasi talaga yung nararamdaman ko ngayon.

Ngumiti siya tapos hinawakan niya yung kamay ko.

“Eh ano yung swerte ha Sev at Lex?”

Napalingon kaming dalawa kung san nangagaling yung boses ni Charm.

“Ha? Bakit?”

Umupo si Charm, Dave at Ge sa table. Dala dala na din nila yung bag naming dalawa ni Alex kasama yung bag nilang tatlo. Ngumiti ako kay Ge.

“Nacut yung klase, emergency meeting daw ng mga teachers.”
“Lagi mo na nga siyang ayain na kumain Lex.”
“Oo nga, nagkasama lang kayo, pinagbigyan na kayo ng tadhana makapagsama ng mas matagal.”
“Swerte kami parehas eh…”
“Sus… tut mo Lex. Makautos ka kanina ah.”
“Salamat Charm.”
“Tara kain tayo.”
“Libre mo twin?”
“Sige ba.”
“O tara na. Dali.”

Biglang tumayo si Charm sa kinauupuan niya tapos tumawa lang kami. Basta kasi tungkol sa libre game na game si Charm. Eto narin siguro yung dahilan kung bakit ayaw ni Charm ng commitment, ayaw niyang makulong. Gusto niya yung sobrang free siya sa mga bagay bagay.

Sakin masaya naman akong may boyfriend ako. Masayang masaya sa totoo lang. Kasi pakiramdam ko,may karamay ako sa bawat pangyayari sa buhay ko.

Kanya kanyang opinion naman yun kahit papano.

Yun, nagpunta kami ng bahay nila Charm at Dave tapos dun na din kami nagpalipas ng oras. Konting bond lang tapos umuwi na din kami.

Bumilis yung takbo ng oras pagkatapos nun. O baka dahil sobrang dami ko lang ginagawa kaya minsan hindi ko na namamalayan yung oras. Pero kahit sobrang dami kong ginagawa, may oras parin naman ako para sa sarili ko at para kay Alex.

Pag sabado, lumalabas kaming dalawa o kaya naman sa bahay nila o bahay namin kami tumatambay. Nanonood kami ng movie, food trip, guitar lessons o simple kwentuhan lang, date na samin yun. Basta magkasama kami ayos lang kahit anong trip.

Kilala ako sa bahay nila gawa ng legal na kami sa parehas na sides, pati na din sa totoong magulang ni Alex. Sobrang saya ko nga nung araw na pinakilala niya ako sa totoong mommy niya.

Nakakatuwa nga na nung nakita ako ng mommy niya, sobrang binaby rin niya ako. Napaisip tuloy ako kung bakit ayaw bumalik ni Alex sa tunay niyang pamilya. Haay.

Sobrang sweet din ng mga kapatid niya. Parang ate na din yung turing nila sakin nung nakilala nila ako.

Sakin naman, siyempre sobrang welcome si Alex sa family. Noon palang alam na ni mommy yung tungkol kay Alex. Medyo tight lang ng konti si Kuya Kyle at si Daddy kay Alex nung una pero nagkasundo na din naman sila kaya masaya na ang lahat.

Nagaaway pa din naman kami kahit papano, normal lang naman ata talaga yun sa isang relasyon. Pero naayos naman namin agad kaya ayos lang.

Lumampas na din ang pasko. Nun ko lang napansin na dalawang pasko na pala yung nakalipas simula nung nagkagusto ako kay Alex tapos heto na kami ngayon, masayang kapiling namin ang isa’t isa.

Natatawa nalang ako tuwing naaalala ko yung huling pasko ko. Nung halos mabaliw na ako sa kaiisip kung pano ako makakahanap ng paraan upang hindi lang ako umalis. At nadurog yung puso ko nung naalala ko yung reaksyon ni Alex nung nalaman niyang aalis na ako.

Ganun ata talaga pag binibigyan ka ng pagsubok, sabay sabay pero maayos din naman kahit papano. Konting tiis lang kailangan.

Nung bagong taon, tumawag si Alex mga ilang minuto bago kami magcountdown para isang bagong taon. Sabay na din kaming nagcountdown.

Sabi kasi nila, kapag sabay daw kayong nagcountdown ng pinakamamahal mo, kayong dalawa yung magkakatuloyan habang buhay. Sana nga totoo yun. Kasi sa ngayon, sobrang swerte ko na napunta sakin si Alex, isang imperpektong lalake na sobrang mahal ko.

Dumating ang February, ang pinakahihintay ng halos lahat ng mga kabatch ko dahil sa prom. Lahat sila inisip na sana makasayaw nila yung mga crushes nila.

Ako din kinilig ng sobra nung narealize kong may Alex pala sa buhay ko. Pero ayaw kong magexpect. Gusto ko lang maenjoy ko yung gabing yun.

Pati si Mommy sobrang excited sa prom na umuwi pa siya samin para lang pasukatan ako ng susuotin ko sa mismong Prom na. Ang hirap nga naman kapag unica hija. Haay. Pero nakakatuwa rin kahit papano.

Miyerkules nun, sabado yung prom. Magkasama kami ni Alex umuwi gaya ng dati.

Nagtaka ako nung hindi parin siya umuuwi kahit nasa bahay naman na ako. Hindi na din ako nagtanong, pumasok nalang ako baka yun yun. Pero tinawag niya ako ulit.

“Hoy pogi!”
“Bakit?”
“Kapal mo talaga…”
“O bakit, pogi naman ako ah.”
“Kasi ano…”
“Kasi ano?”
“Pwede bang…”
“Bang?”
“Pwede bang, maging kadate kita sa prom?”

My Deepest Apology, Dear Retiree

Chapter 22: Between Losing and Winning

Nung kinabukasan, medyo banggag ako. Masyado din siguro akong nagpadala sa emosyon ko kagabi at hanggang ngayon. Malakas ata masyado yung tama nung sinabi ni Ge sakin kaya hindi ko makuha yung tulog ko kagabi. Nasa lampas hating gabi na nung nakuha ko yung tulog ko at kailangan kong magising ng maaga kasi may pasok.

Wala naman akong choice kundi pumasok. Hindi kami sabay ni Ge sa pagpasok sa school, kung magkakasabay man kami, hindi ko din alam kung paano ako magrereact sa mga bagay bagay.

Ayokong mailang pero mukhang hindi ko maiwasang maramdaman yun ngayong alam ko na yung nararamdaman sakin ni Ge.

Hindi ko din naman sinasabing may magbabago sa nararamdaman ko kay Alex kasi wala naman makakapagpabago nun, kaso lang, inisip ko kasi, ayoko ding mawala ko yung bestfriend ko.

May nabasa kasi akong isang trivia galing sa isang magazine na hindi ko matandaan kung anong pangalan na kapag maiinlove ka daw, may dalawa kang kaibigan na malapit sayo na mawawala. Kung naniniwala man ako sa sinasabing yun, ayokong maging si Ge yung kaibigan na yun.

Pinagdedebatehan ko din sa utak ko kung sasabihin ko ba kay Alex tong pangyayaring to. Natatakot din kasi ako sa reaksyon niya kapag nalaman niya to. Pero baka magalit pa siya kapag malaman pa niya sa iba to. Haaaay. Ano ba to. Binigyan na naman ata ako ni Ge ng problema.

Pagdating ko ng room, nandun si Alex, natutulog sa upuan ko. Tumabi ako sa kanya tapos binaba ko nalang yung bag ko sa tabing upuan, kukunin ko nalang maya maya.

Tinapik ko si Alex.

“Babe ayos ka lang ba?”
“Nandito ka na pala.”

Nagtaka ako mas lalo kung anong meron nung hindi niya inangat yung ulo niya. Alam na ba nito?

“Bakit?”
“Wala…”
“Weh!!!”

Pwumesto ako sa harap niya para makita ko siya agad pag-angat niya ng ulo niya. Nagaalala na kasi ako kung anong nangyari kay Alex eh.

“Wala to.”
“Di nga. Anong meron?”
“Wala nga.”
“Alex…”

Kahit hindi niya sabihin alam kong may tinatago siya sakin. Halata naman kasi sa boses niya eh. Pinilit ko siyang ibangon pero gusto ko siyang patulugin ulit nung nakita ko yung mga pasa niya sa kanang pisngi niya.

“HALA!!! Anong nangyari?!?!”
“Wala… Dapat hindi mo na to nakita eh.”
“Anong hindi!!! Anong nangyari diyan Alex?!?!”

Hindi ako galit kahit nasa tono ng beses ko yun. Nagaalala lang ako sa kalagayan ngayon ni Alex. Kung pasa man sa ibang parte ng katawan ayos lang, baka nabangga lang. Pero pasa sa mukha? Imposible namang gawin niyang pambangga niya yung mukha niya. Baliw lang ang gagawa nun sa sarili niya – at alam kong hindi baliw si Alex.

Walang imik si Alex sa tanong ko sa kanya. Yuyuko na dapat siya nung pinigil ko siya. Hinawakan ko yung braso niya tapos nagulat ako nung bigla siyang umiling. Inangat ko yung polo niya at nakakita ulit ako ng isang malaking pasa sa braso niya.

“Wag mong sabihing hindi ka parin magsasalita?!”
“Wala nga to…”
“Lex!!! Galit na ko! Anong nangyari dito?!”
“Wag mo ng isipin.”
“Ano ba?!”

Medyo bumaba yung presyon ko tsaka kumalma ako nung hinawakan ni Alex yung kamay ko ng mahigpit. Pero wala parin, gusto ko parin malaman kung sino may gawa nito sa boy friend ko.

“Si Ge ba?”

Hindi ko din alam kung anong katangahan ang meron ako ngayon at si Ge pa yung naisip kong gumawa sa kanya nito. Baka kasi pagkatapos niyang umamin sakin dumeretso siya kila Alex saka siya nakipag-away. Kaso alam ko namang hindi yun kayang gawin ni Ge kay Alex kahit kailan.

“HA? Hindi…”

Pati si Alex medyo naguluhan sa suggestion kong taong gumawa sa kanya nito. Eh kung ayaw naman na niyang sabihin baka pwede ko naman ng hulaan.

“Sino nga?”
“Hayaan mo na.”

Nagpout ako, baka magwork eh. Kaso hindi parin. Kaya yun, dinala ko nalang siya sa clinic para kahit papano maibsan yung sakit na nararamdaman ni Alex mula sa pasa niya sa mukha. Nagulat ako nung may nakita din akong sugat sa mga daliri niya.

“Sigurado ka ba talagang ayaw mong sabihin kung anong nangyari?”
“Mamaya nalang siguro…”

Napabuntong hininga nalang ako habang naglalakad kami papunta clinic.

Wala pang masyadong tao pero sigurado akong meron na yung nurse. Sa school na ata siya natutulog eh. Mas maaga pa kasi siya dumadating sakin. Baka nga mas maaga pa siyang dumating sa mga guards sa school.

“Wag kang mag-alala, at least kahit papano buhay parin ako ngayon.”

Nung sinabi niya yun, mas lalo tuloy akong kinabahan kung ano bang nangyari sa lalakeng to.

Yun, hindi ulit ako sumagot tapos pagpunta namin sa clinic, binigyan lang kami ng yelo para sa pasa ni Alex sa mukha. Pagkakuha namin nun yelo, umalis na din kami tapos pumunta kaming dalawa ni Alex sa hanging garden para ipahid yung yelo sa parte kung saan yung pasa niya.

Pinaupo ko nalang siya sa upuan tapos tumabi ako sa kanya. Nakaharap siya sakin tapos ako yung may hawak ng yelo. Sa tuwing ipapahid ko sa pisngi niya, sobrang halata sa mukha niyang masakit. Ako din nasasaktan habang nakikita ko yung mukha niyang yun, pero mas mabuti na to, para gumaling naman siya.

“Alam mo kahit kanina ka pa umiiling pero gwapo ka parin.”
“Alam mo? Kapag ikaw siguro yung nurse dun pagkaapak ko palang sa clinic, magaling na tong pasa ko.”

Ngumiti ako tapos pinahid ko ulit yung yelo sa mukha niya.

“Aray! Nanadya ka eh.”
“Hoy hindi ah!”
“Whooo! Hindi daw.”
“Talaga naman eh.”

Ipinahid ko ulit tapos diniinan ko ng konti, pang-asar lang.

“Aray naman!”
“Weh!!! Arte!!!”
“Masakit kaya!”
“O sorry na!”

Nagsisigawan kami pero nakangiti naman kaming dalawa. Ang kulit lang. Nung naubos na yung yelo, umupo nalang kami.

“Baka ngayon gusto mo ng ikwento kung anong nangyari?”

Alam kong dapat siya yung magsimula nito pero gusto ko na talagang malaman, mas nadadagdagan kasi yung pag-aalala ko kapag mas matagal ko siyang hindi nalaman.

“Sa bahay ko to nakuha…”

Tumahimik lang ako kasi alam kong ayaw talaga niyang pinaguusapan yung mga bagay patungkol sa pamilya o kahit alin mang bagay na malapit sa topic na yun. Nagsisi tuloy ako kung bakit ko pa siya pinilit na sabihin sakin kung anong nangyari sa kanya. Haaay.

“Nagaway kasi kami ng tatay ko kagabi kasi yung anak niya nasugat sugatan dahil sa hindi ko alam na rason tapos ako yung nasisi kasi hindi ko siya binantayan.”

Pesteng kapatid na yan, tutuluyan ko yun kapag nakita ko yun eh. Ako mismo papatay dun kapag nakilala ko yun. Hindi kasi marunong magingat tapos isisi nila kay Alex yung nangyari? Hindi naman ata tama yun. Okay Sev, ang OA na. Kalma lang

“Lasing din kasi siya kagabi kaya eto yung ginawa niya sakin nung sinubukan kong magexplain sa kanya. Tapos dumagdag pa yung walang kwenta niyang anak na nagsumbong na matagal na akong hindi naglilinis sa kwarto ko. Nagkasagutan din kasi kami nung nagsumbong nung isang araw kaya ginantihan niya ako.”

Isa din pala yung dumadag sa init ng ulo ng tatay nila eh. Pupurohan ko na talaga yung dalawang yun.

“May mga nabasag din kaming mga salamin kasi tinulak niya ako dun, buti nalang hindi ako masyadong napuruhan.”

Anong hindi?! Ano bang ibig sabihin na napuruhan sa diksyunaryo mo? Nakikita mo ba yang mga pasa mo? Gusto mo bang dagdagan ko pa yan sa oras na sinalo mo ulit lahat ng galit ng tatay mo?

“Hindi din siya napigil nung nanay ko kasi di hamak naman na mas malakas yung tatay ko sa kanya. Buti nalang dumating yung dalawang pinakamatandang anak nilang kambal na lalake para patigilin yung tatay namin.”
“Eh Alex kung ganyan naman pala yung ginagawa nila sayo di…”

Tinakpan ni Alex yung bibig ko gamit yung kamay niya tapos ngumiti nalang siya.

“Hayaan mo na Sev, nangyari na eh.”

Nalungkot ako nung sinabi niya yun. Napakabilis niyang magmove on sa mga bagay. Kung ano siguro yun hanggang sa kamatayan hindi ako titigil hanggat hindi ako nakakaganti.

Dun na din siguro kami nagkakaiba ni Alex. Siya kalmado lang lagi kahit siya na yung sinasaktan. Lagi siya yung umiintindi ng lahat ng side ng tao, hindi tulad ko. Ako kasi oras na sinaktan ako meron akong tendency na gumanti. Ewan ko ba.

Mas lalo tuloy akong nalungkot para sa kalagayan ni Alex. Hindi lang pala nalungkot, mas lalo din akong natakot para sa kanya.

Hindi to yung unang beses na nangyari sa kanya to, alam ko yun kahit hindi niya sinasabi. Kaya din siguro siya kalmado, kasi sanay na siya. Pero, kasi… ughhh!

“Tsaka ayos lang naman na may pasa ako eh. Kahit papano nalaman ko na masarap ka palang mag-alaga.”

Tinanggal niya yung kamay niya sa bibig ko para makapagsalita naman ako.

“Ikaw talaga hanggang ngayon puro bola parin yang naiisip mo!”

Natawa nalang si Alex sa sinabi ko. Mukha namang masaya siya at walang epekto yung nangyari sa kanya. Kung sa kanya walang epekto sakin meron. Haaay naman talaga.

“Weh!!!”

Tapos nagtawanan kami ni Alex. Napatigil ako nung bigla kong nakita si Ge na paakyat din sa lugar namin. Lumakas yung tibok ng puso ko nung nakita ko siyang nakatayo sa may pasukan. Medyo matagal nung napansin niyang nandun pala kaming dalawa ni Alex.

“O, Ge…”

Nagkasalubong yung tingin naming dalawa ni Ge tapos tumingin siya kay Alex.

May lungkot sa mata niya, alam ko yun dahil alam kong ako yung may gawa nun. Kinagat ko nalang yung labi ko para kahit papano mawala sa isip ko yung mga sinabi niya kahapon.

“Ano naman nangyari sa’yo?”

Ayoko sa ganito, naiilang parin ako kay Ge. Pakiramdam ko ang sama sama ko sa kanya.

Tumawa lang si Alex. Si Ge nandun parin, hindi parin gumagalaw sa pwesto niya.

“Parang tuwang tuwa ka pang nagkapasa ah…”
“Magaling din pala mag-alaga si Sev.”
“A? ito? Oo naman!”

Nagtaka ako nung bigla siyang ngumiti sakin tapos ginulo niya yung buhok ko. Ngumiti nalang ako sa taka kung ano bang nangyayari.

Sabi nga niya, ayaw niyang may magbago oras na malaman ko yung totoo. Ako din naman ayaw ko nun kaya sumakay nalang din ako kahit papano. Tumawa lang ako.

“Oo! Daig ko pa yung kuya kong nars eh!”
“Asa mo talaga kahit kailan.”
“Wehhhh! Umagree ka kay Alex kanina eh. Pero nung ako na bigla kang bawi sa sinabi mo? Daya mo lang.”
“E syempre si Alex yan eh. Kapanipaniwala siya. Eh ikaw?”
“Ah ganon?”

Tumayo ako tapos pinalo palo ko yung braso niya.

“O tama na! Maga na braso ni Ge.”
“Hindi pa. Dapat yung mas matindi pa sayo.”
“Tignan mo nga naman ang brutal o.”
“Masama ka eh.”
“Kung ako masama ano pa kaya ikaw?”
“Ta mo Lex! Ang sama niya diba?”
“Tong girlfriend ko talaga ayaw magpatalo.”

Napahinto ako sa pagpalo kay Ge kasi naramdaman ko yung bigla niyang pagpalag sa mga palo ko sa kanya. Naging ganun yung reaksyon niya nung narinig niya yung salitang ‘girlfriend’.

“Sige, alis na ako. Istorbo ako sa inyong dalawa.”

Tatalikod na dapat si Ge nung tinawag siya ni Alex. Andito na naman yung pakiramdam ng kaba.

“Ah… Teka Ge!”
“Bakit?”
“Bat ka pala napunta dito?”
“Inyo ba to?”

Tapos tumawa siya.

“Joke lang. Favorite place ko to eh. Dito ako tumatambay lagi.”
“Sorry ah.”
“San? Ayos lang. Babasa nalang ako sa room.”
“Pasabi kay Dave kita kami mamaya.”
“Sige. Bye.”

Nagbabay siya samin ni Alex tapos umalis na siya. Ako nakatayo lang dun sa pwesto kung san ko pinapapalo si Ge habang pinapanood ko siyang naglalakad papalayo saming dalawa ni Alex. Lumapit sakin si Alex tapos yinakap niya ako patalikod. Tapos sinandal ko yung ulo ko kung san man to lulugar pag sinandal ko.

“Ayos ka lang? Parang ang lungkot mo nung nakita mo si Ge ha.”
“Oo, ako pa.”
“Nag-away kayo?”
“Ewan ko eh. Magulo.”
“Andito ako para makinig. Alam mo yun.”

Hindi ako makapagsalita. Inisip ko muna kung anong magiging reaksyon ni Alex kung malaman man niya yung mga sinabi ni Ge sakin.

Nung napansin ata niya na tumahimik nalang ako sa halip na sagutin ko yung tanong niya, na hindi naman talaga tanong, hinalikan nalang niya yung likod ng ulo ko at napapikit nalang ako.

“Maayos din yan.”
“Sana nga.”

Sana nga ganun kadaling ayusin tong sitwasyon na to Alex. Sana nga alam ko kung anong gagawin ko sa pangyayaring ito. Haaaay. Kapag masaya talaga ako lagi akong sinusubok ng tadhana. Bakit ang daya lang?

Bumaba na din kami kasi malapit ng magtime. Halatang halata parin yung pasa ni Alex sa pisngi niya. Malamang hindi naman kasi make-up yung bigay nung nurse para matakpan yung pasa niya, di hamak na ice lang naman yun.

Hinatid niya ako sa room tapos pumunta na din siya sa room nila. Magkatabi lang naman yung room namin kaya pwede kaming makapagkita lagi.

Kung kaninang umaga gulong gulo ako kung ano bang dapat kong gawin sa sitwasyon ko – naming dalawa ni Ge, ngayon, mas gulong gulo na ako.

Kanina kasi, nung nakita ko si Ge sa hanging, parang wala lang sa kanya yung inamin niya, parang normal lang na ewan sa kanya. Siguro nga dapat ako din dapat umastang parang normal lang ang lahat.

Pero nung nabangit ni Alex yung girlfriend, natahimik siya. Ang labo.

Break time. Fast forward.

Nagsnap si Charm ng limang beses sa mukha ko.

“Hoy! Gising ka ba? Lumilipad utak mo.”

Linakihan ko yung mata ko tapos tumingin ako kay Charm. Hala, anong nangyari?

“Kanina pa yan ganyan. Kanina pa yan tulala.”
“Oo nga. Halata.”
“May problema ata silang dalawa ni Ge.”
“Ni Ge? Wala naman nakwekwento sakin si Ge ah.”
“Sakin din eh. Ewan ko ba.”
“Huy Sev! Anong nangyari?”

Pinapakinggan ko lang yung conversation nila per wala talagang pumapasok sa utak kong bagay. Loaded na naman kasi sa kaiisip kay Ge. Haaaay.

“Sev!”

Sabay kurot sa braso ko.

“Aray!!!”
“Uy grabe wag naman ganyan!”
“Sorry… Tulog ata to eh.”
“Ayos lang hindi naman gaanong masakit.”
“Di masakit pero nag-aray ka? Labo ah.”
“Tara kain tayo.”
“Eto iniiwasan yung topic. Sige na nga!”

Wala na silang nagawa kundi sumunod sakin. Ang bangag ko lang eh no? Papaalis na kami nung bigla kong narinig yung boses ni Ge kasabay ng pagtibok ng puso ko ng sobrang lakas sa kaba.

“Ay grabe! Ganyanan na! Di na kayo naghihintay.”
“Bagal mo kasi eh!”
“Kasalanan ko ba kung naunahan ako?”
“Ano?”
“Wala! Slow mo Charm.”
“Sabayan mo nga yan si Sev. Parehas kayong kung ano ano pinagsasabi.”
“Bespren ko yan eh! Syempre.”

Walang sumagot. Pati din ako hindi ako sumagot kasi hindi ko alam kung anong mga salita ba ang pwede. Bumaba lang kami papunta sa canteen. Sabay kami ni Alex bumili tapos si Charm at Ge naman yung magkasama. Sa exit nalang kami magkikita kita.

“Sigurado ka bang ayaw mo talagang sabihin kung anong meron sa inyo ni Ge?”
“Medyo malabo pa kasi Lex eh. Pero sasabihin ko din sayo.”
“Sige, ikaw bahala.”

Pumunta kami sa drinking station tapos bumili ako ng chocolate drink, para kahit papano may lakas naman ako. Si Lex tubig lang tapos humingi na din kami ng konting yelo para sa pasa niya.

“Halatang hinang hina ka sa sarili mo ah.”

Hindi ako sumagot. Kung ang silence means yes ay totoo sa kanya, ayos na sagot na to.

“Cheer up Sev. Sige ka, pati ako naapektuhan na din.”
“Okay lang naman ako eh.”

Ngumiti ako sa kanya tapos lumabas na kami ng canteen. Nasa labas na din kasi sila Ge at Charm. Mukhang nagseserious talk silang dalawa sa malayo pero nung nakita nila kaming papalapit, bigla silang nagtawanan. Ang weird lang. Karaniwan kasi laging bangayan yung dalawa eh. Di kaya nagkakadevelopan na din sila?

Dun kami sa may tables umupo. Tabi kami ni Alex gawa ng boyfriend ko siya, tsaka ako magpapahid nung yelo sa pasa niya.

“Ano ba talagang nangyari sa pisngi mo Lex?”
“Sinampal ni Sev.”

Sabay tawa ako naman diniinan ko yung pahid ko sa pisngi niya para makaganti.

“Aray ko naman!!!”
“Ginawa mo naman yung sarili mo na battered boyfriend.”
“Joke lang eto naman.”
“Eh kung di ka nga binugbog ni Sev…”
“Grabe!!!”
“Anong nangyari diyan?”

Sabay turo sa pisngi ni Alex.

“Sa bahay to. Nabungo ako sa pader.”
“Ang tanga mo naman!”

Siguro ayos naman ng rason yun para sa kanila kasi wala ng sumunod pang mga tanong pagkatapos nun. Nung naubos yung yelo, kumain na din kami ni Alex.

Pagkatapos namin kumain, siyempre usap usap muna. Kunwari normal lang lahat lahat. Mas mabuti na din siguro to, para kahit papano walang mangyaring masama. Alam ko namang mabait si Ge eh.

“Lex, kamusta naman ang klase mo?”
“Dead kid na naman ako.”
“What’s new?”

Tapos tumawa si Charm.

Medyo hirap parin kasi si Alex makibagay sa ibang tao kapag hindi niya kami kasama. Karaniwan hindi niya pinapansin, kung yung iba naman yung pumansin sa kanya, isa o dalawang salita lang yun sasabihin niya. Ang taas ng PR niya diba?

“Sa simula lang naman yan mahiyain kuno eh.”
“Oo nga pero pag tumagal na walanjo na din yan.”
“Grabeng lait na tong natatanggap ko ha! Salamat.”

Tapos nagtawanan kami. Sayang wala si Dave, mas madami sana kaming tatawanan pa.

“Joke lang eto naman di mabiro.”
“Ganyan naman kayo eh.”
“Sus! Arte nito. Sev halikan mo nga para manahimik na yan.”
“PDA o!”
“At kelan ka pa naging council para magpaalala ng rules?”
“Ngayon ngayon lang.”
“Weh! Selos ka lang eh.”
“Huy di ako seloso ah!”
“Kunwari daw hindi.”

Naramdaman ko yung pagtahimik ni Alex at Ge simula nung sinabi ni Charm yung tungkol sa selos. Maaari kayang alam na din ni Alex yung nangyayari bago ko pa malaman?

Mga ilang minutong katahimikan lang naman tapos nagring na yung bell. Yung lang talaga yung oras na nagpasalamat ako na klase na ulit para matapos na tong parusang to.

Sabihin na nating nung nasa room ako, kunwari masaya ako. Sigurado kasing magsusumbong si Charm kay Alex at Ge na sobrang tamlay ko – wala pa kasi talaga akong pinagsasabihan nung pagamin ni Ge. Hindi din ako sigurado kung may pinagsabihan na din siya.

Yun, lahat kinakausap ko, tumatawa ako sa kahit anong joke kahit korni na – mapakita lang na ayos lang ako, kahit hindi naman.

Eto yung mga panahon na hindi ko talaga alam kung papano ba ako magrereact sa mga pangyayari. Kung si Ge nga tong prinoproblema ko at ganito na ako pano pa kaya pag si Alex na? Baka tumalon na ako sa building sa sobrang kasabogan ng ulo ko.

Nung wala kaming klase, linapitan ako ni Charm. Binaba niya yung librong binabasa ko.

“Akala mo hindi ko alam?”
“Hindi mo alam ang alin?”

Ginawa kong pantakip sa mukha ko yung libro. Sa ngayon ayoko munang pagusapan yun. Haaay.

“Kunwari pa to…”
“Kelan mo nalaman?”
“Kanina, sinabi ni Ge sakin na umamin na daw siya sa’yo.”
“Pati din ba si Alex alam niya na din to?”
“Sabi ni Ge sakin palang daw niya sinasabi. At alam mo naman sigurong hindi nagsisinungaling si Ge sa ganitong mga bagay diba?”

Napabuntong hininga ako, hindi ko alam kung bakit yun nalang yung naging reaksyon ko.

“Di ko naman inakalang mangyayari to.”
“Matagal na naming alam.”
“Bakit hindi niyo sinabi sakin?”
“Ayaw ipasabi ni Ge.”
“Kasi?”
“Kasi tanungin mo siya.”
“Charm ayoko.”

Napabuntong hininga siya, ako naman kunwaring nagbabasa lang ulit.

“Ayaw mo kasi?”
“Kasi meron na si Alex sa buhay ko.”
“Yun din yung rason ni Ge kung bakit ayaw niyang ipasabi eh dahil kay Alex.”
“Charm kasalanan bang maging manhid?”

Ayun nalabas na din yung gusto kong sabihin sa kahit sino man na magtatanong sakin tungkol kay Ge.

Ngayong natanong ko yun kay Charm, biglang bumalik sakin yung mga pangyayari kung san sinasabi ni Ge na sobrang manhid ng minamahal niya. Dati buong akala ko ibang tao yung tinutukoy niyang manhid. Yun pala, ako na yun.

Tandang tanda ko pa dati na sinumpa kong papatayin ko yung babaeng manhid na yun kasi hindi niya nararamdaman ang pagmamahal ni Ge. Haaay.

“Hindi naman. Kaso minsan ang pagiging manhid nalang yung isang option para di ka masaktan.”
“Nasobrahan ata ako sa pagkamanhid.”
“Kung alam mo lang…”

Medyo hindi ko gets yung sinabi ni Charm. Pero pinalampas ko yun, ayaw ko na din kasing magisip kahit papano. Mas dadagdag lang sa gulo sa buhay ko.

“Naiilang ako kay Ge…”
“Ramdam ni Ge yun kanina kaya hindi siya masyadong nagsasalita.”
“Pero Charm anong gagawin ko? Ayokong mawala si Ge sakin.”
“Wala din naman akong sinabi na gusto ni Ge yun mangyari.”
“Baka kasi isipin niyang pinapaasa ko siya kapag ganun pa din kami kaclose sa isa’t-isa.”
“Sinabi naman niya siguro sa’yo na ayaw niyang may magbago diba? Kaya gusto din niya na ganun yung isipin mo. Kunwari wala ka nalang alam. Ganun na lang gawin mo.”
“Sana Charm ganun lang kadali yung sinasabi mo.”

Binaba niya yung libro na binabasa ko ng pwersahan.

“Sa tingin mo ba hindi din nahihirapan si Ge sa nangyayari ngayon? Mas kilala mo si Ge kesa sakin kaya alam mong walang gagawing masama si Ge para masira yung relasyon niyong dalawa ni Alex.”

Nakatingin lang ako labas ng room namin, parang ayoko ng pakinggan yung sinasabi ni Charm sa ngayon. Haay. Ewan ko ba kung bakit ganito nalang yung reaksyon ko ngayon.

“Mahal ka ni Ge magmula pa nung bata palang kayo. Mahal ka niya bilang kapatid kaya kung san ka masaya dun na din siya. Alam mo naman siguro na sinoportahan ka niya nung nangliligaw palang si Alex diba?”

Tumungo ako. Tama yung sinasabi ni Charm.

“Alam mo kung di ka lang mahal ni Ge, mamahalin ko yun.”

Napatingin ako kay Charm sa sinabi niya. Tumawa lang siya.

“Seryoso?”
“Pero…”
“Pero kasi?”
“Joke lang yun.”

Pinalo ko si Charm na parang isa siyang isang lalake. Ayos lang naman sa kanya eh. Lalake din to umasta minsan. Tawa lang siya ng tawa.

“Akala ko naman totoo na yun eh!”
“Ako? Magmamahal? Tapos sa kanya pa? Wag nalang.”
“Gwapo naman si Ge ah.”
“Ano naman? Di naman matimbang ang face value sakin eh.”
“Eh bakit si Raymond?”
“Ibang usapan na yun. Mukhang adik kasi talaga siya eh.”

Tapos nagtawanan kami. Alam ko din na pilit na linayo ni Charm yung pinaguusapan namin mula kay Ge papunta sa ibang bagay na wala naman talaga akong masyadong alam.

“Basta kung san yung alam mong tama dun ka pumunta.”

Bumalik na siya sa upuan niya gawa ng meron na yung teacher namin. Ba yaaan. Wrong timing si Maam. Haha. Ang sama ko lang ba?

Napaisip ako sa sinabi ni Charm. Tama nga naman siya, sinabi din naman ni Ge sakin na ayaw niyang may magbago saming dalawa kahit alam ko na.

Pero pano mo iisiping wala lang ang isang bagay na kasing timbang ng ganitong pangyayari? Oo manhid ako, inaamin ko yun. Pero hindi ako hipokrita para magkunwaring wala akong alam tungkol sa mga bagay bagay. Mahina ako dun sa bagay na yun.

Mamaya na nga yan, dito muna ako makikinig sa teacher namin.

Nung uwian, sabay kaming dalawa ni Alex na umuwi. Di ko kasi alam kung san nagpunta si Ge kaya hindi siya yung kasabay ko para wala sana akong maabala kasi malapit lang naman si Ge sa bahay namin.

“Sure ka bang wala kayong gagawin? Malayo pa bahay niyo samin ah.”
“Sus ka naman. Siyempre kahit madaming gagawin maglalaan parin ako ng oras ko sayo.”
“Madami kayong gagawin?”
“Wala! Eto paranoid.”
“Ay sorry. Medyo bangag eh.”
“Bakit nga pala?”

Hinawakan niya yung kamay ko habang naglalakad kami palabas ng school.

“Stress lang siguro to.”
“OA mo naman. Kakasimula palang ng school year ah.”
“Ano ba yan! Di ko nalusot yung rason na yun.”
“Galingan mo kasi naman.”
“Eh kasi naman.”
“Kasi ano?”

Tinawag ni Alex yung isang tricycle para sakyan namin.

“Umamin na si Ge sakin kahapon.”

Napatahimik si Alex sa nasabi ko. Mukhang mali ata yung timing ko at mali ata yung desisyon ko na sabihin ko pa sa kanya to.

Ramdam ko yung pagbago ng takbo ng emosyon niya base sa mga mata niya. Kanina parang ang saya saya niya, ngayon naman parang punong puno ng galit yung mga mata niya – parang yung mga mata lang niya dati pa.

Dumating yung tricycle. Ngumiti siya sakin. Di ko alam kung ngumiti siya dahil wala na siyang masabi o gusto lang talaga niyang ngumiti.

“Tara.”
“Tara…”

Sumakay ako tapos tumabi siya sakin.

Buong trip pauwi hindi kami nagimikan ni Alex. Siguro dahil pati din siya nagiisip na din. Haaay. Bakit ko ba dinamay si Alex sa problema kong to?

Nung naglalakad kami sa subdivision papunta na sa bahay namin, umimik na si Alex. Nakaramdam naman ako ng ginahawa kahit papano.

“O, ano naman naramdaman mo nung umamin sa’yo si Ge?”
“Wala. Nagulat lang ako.”
“Halata nga sa galaw mo ngayon.”

Napatingin ako sa kanya tapos ngumiti lang siya. Hinawakan niya yung kamay ko ng mahigpit.

“Matagal ko na din alam na may gusto sa’yo si Ge.”
“Kailan pa?”
“Nung pinakilala ka nila sakin formally.”
“Pano?”
“Bukambibig ka ni Ge samin kapag practice. Sabi nila sakin makikilala ko din balang araw yung babaeng gusto ni Ge. Tapos yun. Kaya ganun ako sa’yo nung pinakilala ka nila sakin. Ayokong isipin ni Ge na threat ako sa kanya pagdating sa’yo.”

Tumigil kami sa may playgroun para makapagusap naman kami kahit papano. Hindi kami umupo sa swing. Sumandal nalang ako sa may puno tapos si Alex nakatayo sa harap ko. Kunwari inaayos ko nalang yung polo niya kahit wala namang aayusin habang nagsasalita siya tungkol sa mga alam niya na wala akong kamalay malay.

“Tandang tanda ko pa nun na yung sagot ko sa pakilala mo sakin ay ang pinakawalang kwentang salita sa buong mundo. Pero nagulat ako nung nalaman kong nagalit si Ge sa’yo sa hindi ko alam na dahilan.”

Dahil SAYO Alex. Dahil nagsinungaling ako sa kanya na hindi pa kita nakikita.

“Nung nalaman kong kaklase kita nung second year, natuwa ako… Kasi makikilala ko na ng lubusan yung babaeng nagugustohan ni Ge. Ako nalang kasi talaga samin yung walang ideya tungkol sa’yo dati eh. Kaso, hindi ko inakalang tatamaan din pala ako sa’yo.”

Ngumiti ako sa narinig ko tapos tumingin ako sa mga mata niya. Sakto, nakatingin din siya sakin. Swit!!! At nagawa ko pang kiligin ngayon.

“Akala ko dati magagalit si Ge sakin nung linagawan kita. Nagulat nga ako nung nalaman kong suportado pa siya sa ginagawa ko. Alam ko naman na masakit sa kanya na makitang iba ang mahal ng minamahal niya.”
“Alex, manhid ba ako?”
“Hindi naman. May mga panahon lang na talagang engot ka.”

Pinalo ko siya tapos tumawa lang kaming dalawa. Yinakap niya ako pagkatapos nun. Rinest ko din naman yung ulo ko sa balikat niya habang yakap yakap niya ako.

“Basta kung ano yung desisyon mo tungkol dito, gusto kong malaman mong mahal kita.”
“Mahal na mahal din kita Alex.”

Tapos hinatid niya ako sa bahay. May mga konting usap usap pa kaming nalalaman tapos hinalikan niya yung kamay ko nung paalis na siya. Napapaka-Romeo na naman kasi tong lalakeng to.

“Ginagawa mo naman akong lola niyan!”
“Karesperespetado ka eh.”
“Pwede na ba akong maging presidente ng Pilipinas?”
“Wag na. Magkagulo pa ang bansa dahil sa’yo.”
“Sama nito kahit kelan.”

Sabay tawa. Kahit kailan hindi ko naman talaga pinangarap na maging president eh. Eto lang kasing si Alex.

“Oh sige na. Pasok ka na para makapagpahinga ka na din.”

Hinawakan niya yung mukha ko tapos ngumiti siya sakin.

“Tignan mo yung mga mata mo, halatang kanina ka pag nagiisip. Magpahinga ka na. Ayos lang yan. Mukhang normal lang naman si Ge ngayon base sa mga galaw niya.”
“Siguro nga. Sige. Magingat ka ha?”
“Oo naman. Para sa’yo.”

Bago siya umalis, hinalikan niya ako sa kanang pisngi ko. Napangiti naman ako sa kilig.

“Yan, ngumiti ka naman. Stressed na stressed ka na eh.”
“Baliw ka talaga kahit kailan. Sige akyat na ko huhugasan ko lang to.”
“Ah ganon?”

Tumawa ako tapos kinurot ko yung pisngi niya.

“Love you Lex.”
“Bawing bawi ka na.”
“Alam ko. Wag ka papasagasa ha?”
“Di naman ako clumsy tulad mo.”
“Sama mo talaga!”
“Joke lang. Sige babay na. Baka mamaya gabi na naman bago tayo magkahiwalay.”
“Sino ba kasing hindi ako matiis.”
“Ikaw talaga ang laki laki ng ulo mo.”
“Wehhhh! O sige na.”

Nagbabay siya tapos pinanood ko siyang lumakad palabas ng subdi hanggang sa hindi ko na siya makita tapos pumasok na din ako sa bahay.

Dun ko lang narealize na sobrang haba pala ng araw na to. Parang isang linggo yung nangyari. Pero siguro ganito na nga lang talaga yung maging reaksyon ko din dito – ang normal lang lahat ng mga pangyayari.

Lumipas ang mga araw na sinubukan kong wala akong alam ukol sa nararamdaman ni Ge. Siya din naman ganun kaya back to normal na kami pagkatapos ng ilang araw.

Sakin di na ako masyadong naiilang di gaya ng dati. Bumalik kami ni Ge sa tawanan, lokohan, kilitian, bigayan ng kitkat. Basta yung mga bagay na dati na niyang ginagawa noon pa. Namiss ko ngang makatanggap ng kitkat galing sa kanya eh.

Kami naman ni Alex, going strong na. Kung hindi si Ge yung kasabay ko pauwi, si Alex yung kasama ko at minsan kung ano anong oras na siya umuuwi. Masayang masaya ako na lagi kong kasama yung minamahal ko.

Pero alam ko na hindi naman lagi na masaya kami. May mga panahon din na magkakalabuan kami at mag-aaway kami sa kung ano ano mang rason. Gaya ngayon.

Natira ako sa room namin kasi sabi ni Alex gusto daw niya akong kausap. Pumasok naman siya nung wala ng tao. Nung una akala ko wala lang. Yun pala may malalim na rason kung bakit gusto niya akong makausap. Nagsimula sa konting mga salita hanggang sa sigawan at yun, nagaaway na naman kami.

“Akala ko ba hindi mo bibigyan ng tsansa si Ge?”

Eto na naman ang pinakaayokong mga pangyayari, yung panahong nagsisigawan kami. Ayoko kasi talagang nagaaway kaming dalawa. Pati din kasi siya may mga katwiran na hindi ko kayang sirain.

“Hindi naman ah!”
“Eh ang sweet sweet niyo!”
“Kasalanan ko ba kung bestfriends kami?”
“Sige Sev! Gawin mong rason yan.”

Tama si Alex. Bakit ko nga ba ginagawang rason yung pagiging magbestfriends namin lagi?

“Ano ba kasing problema mo na naman ha?!”
“Daig mo pa ang bato sa sobrang tigas mo!!!”
“Problema?!”

Finold ko yung mga braso ko tapos tinitigan ko lang siya ng kalmado. Ayoko ng ganitong usapan, mas mabuti nalang siguro kung kalmado namin tong paguusapan.

“Kita mo!!!”
“Ano na naman bang mali yung nagawa ko?!?!”

Okay, too late, hindi ko talaga kayang maging kalmado kahit gaano ko pa kahirap subukan.

“Kailangan ko pa bang sabihin sayo isa isa?”
“Hoy!!! Wala akong ginagawang masama!”
“Akala mo lang yun.”
“Ganyan ka ba talaga? Lagi mong ipinapamukha sakin lahat ng pagkukulang ko.”
“Alam mong inamin ni Ge na mahal ka niya.”
“O ano naman?”
“Anong o ano naman? Kung makaasta ka parang gusto mo siyang manligaw sayo eh!”
“Alam mo naman siguro na talagang close kami diba?! Obvious naman yun diba?!”
“Sige, pagtakpan mo pa si Ge!!!”
“Eh anong gusto mong gawin ko?! Kaawaan ko siya?!”
“Nak naman ng…”

Tumalikod siya sakin pero humarap din siya sakin nung medyo tumagal.

“Oy!!! Yang bunganga mo.”
“Magsama kayo ni Ge, tutal siya naman lagi mong binibida eh!”
“Anong laging binibida?!”
“Sa inaasta niyo, parang siya na yung boyfriend mo…

Kinuha niya yung bag niya tapos lumingon siya sakin.

“At hindi na ako…”

My Deepest Apology, Dear Retiree

Chapter 21 – Welcome to the gambling world

Kami na. Bakit hanggang ngayon hindi parin ako makapinawala na kami na nga talaga ni Alex? Ang baliw ko lang eh no? Ako naman yung sumagot sa kanya ako naman tong hindi makapaniwala.

Well siguro hindi ako makapaniwala na pinagbigyan na naman ako ng tadhana at ibinalik niya ako sa lugar kung san naroroon yung pinakamamahal kong lalake – okay, ang korni ko na. Haha. Nakakatawa na yung mga pinagsasabi ko. Pero seryoso.

Lord thank you po!!!

Ang tagal kong hinintay tong araw na to – na nung unang panahon akala ko hanggang panaginip nalang. Akala ko dati hanggang pangarap ko nalang si Alex. Dati kasi hindi talaga ako naniniwala sa mga fountains, or wishes coming true from shooting stars, pero ngayon sa tingin ko naniniwala na ako.

Pinagmasdan ko lang si Alex, at alam kong nakangiti ako habang pinagmamasdan ko yung napakaperpekto niyang mga features. Hindi ako makapaniwala – na tong napakagwapong nilalang na to, akin na. Siguro naman ngayon may karapatan na akong maging possessive sa kanya diba?

“Wag ka ganyan, baka mamaya hindi na kita pabalikin sa inyo.”

Natawa ako ng bahagyan sa sinabi niya. Baliw talaga to.

“Pakiulit nga ulit yung sinabi mo… baka mamaya iba lang yung narinig ko.”

Kinurot ko siya sa pisngi. Kinagat lang niya yung labi niya. Define cute diba?

“Sabi ko ang gwapo mo talaga.”
“Alam ko yun. Pero hindi yun yung narinig ko eh.”
“Kapal mo! Sige na ikaw na gwapo.”
“Joke lang! Love you po.”
“Love you too.”

OMG. Natuwa ako nung sinabi ko yun. Natawa lang ako nung nakita ko yung reaksyon ni Alex.

Sige Alex. Maglabanan tayo sa level ng kakiligan.

“Uy, kinikilig!”
“Asa mo naman.”
“Arff.”
“Sabi ko asa hindi aso.”
“Ayaw mo pa kasing aminin na kinikilig ka.”
“Eto talaga, ang ilusyonada.”

Nagpout ako. Kinurot lang niya yung pisngi ko tapos tinitigan niya ako ng sobrang lapit. AKO NA NAMAN ANG KINIKILIG!

“Hindi ko naman na kailangan sabihin sayo yun eh, alam mo naman na.”

Ayoko ng ganito kalapit. Kung ano ano kasi yung mga naiisip ko na posibleng mangyari. HAHA. Ako na ang ilusyonada ng sobra sobra. Akin yung trono pagdating dun eh.

Sa sobrang lapit, napatingin tuloy ako sa labi niya tapos lumunok ako ng laway.

“Akala mo naman hahalikan kita?”
“Hoy hindi ah.”
“Hindi talaga. Alam mo namang mataas respeto ko sayo eh.”

WATAGENTLEMAN!!! Ahihi. Gusto ko yaaaan! Sige Sev, sabihin mo yan sa sarili mo, wag mong sabihin sa kanya – baka sakaling mahulaan nalang niya kung anong iniisip mo. Hala, ang baliw ko na, ganito ba talaga kapag inlove ka na?

Nung una medyo nalungkot ako sa sinabi niya, pero nabawi naman niya agad.

“Kaya kita mahal eh.”
“Ang sarap naman pakinggan nun.”

Okay, parang pakiramdam ko ang landi ko, pramis. Haha. Pero pakialam ko, basta gusto ko lang sabihin sa kanya na mahal ko siya.

“Tara lakad lakad muna tayo.”

Wala na akong nagawa kasi hinawakan niya agad yung kamay ko pagkatapos niyang isara yung pintuan tapos hinatak hatak niya ako – I mean in a more gentleman way, hindi yung parang kinakaladkad niya ako. Awayin ko siya pag ganun, joke lang! Love na love ko si Alex eh.

Yun, habang naglalakad kami, may kasama pa kaming pa sway sway sa kamay naming magkahawak.

Ganito pa talaga kapag inlove ka? Sobrang saya mo na lagi ka nalang nakangiti kahit ayaw mo naman? Bawing bawi na yung lungkot na dinanas ko noon dahil sa nangyayari sakin ngayon, pramis.

Napatingin ako sa kanya habang naglalakad kami, nakatingin lang siya sakin. OMG. Para akong kinikiliting ewan sa nararamdaman ko sa loob ko ngayon. Weird ba?

“Baka naman sa kakatingin mo sakin sobrang matunaw na ako.”
“Kung matunaw ka man wag kang magaalala, maghahanap ako ng paraan para mabuo kita muli.”
“Alam ko nakakakilig yung sinabi mo.”
“Ano ulit yun?”

Ang cute niya kapag nagbibingibingian siya. Cute naman siya lagi kaya wala namang pinagkakaiba.

“Wala sabi ko mahal kita.”

Ngumiti ulit siya ng sobrang laki, as in yung sobra sobrang laki. Nakakatuwa, para siyang batang binigyan ng isang kartong candy.

“Hindi talaga ako magsasawang pakinggan yun pag galing sayo.”
“Sus, bola!!!”
“Eto ayaw maniwala.”
“Bolero mo kasi masyado eh.”
“Hindi bola ang tawag dun, nagsasabi lang ako ng totoo.”
“Bolero ka parin.”

Tapos nagbelat ako sa kanya.

“Huy hindi naman masyado, minsan lang.”
“Define minsan?”
“Kapag kasama lang kita.”
“Sus, if I know pag kasama mo yung mga ibang girls binobola mo din sila.”
“Hoy wala akong kinakasamang girls maliban kay Charm no!”
“Di binobola mo din si Charm?”
“Hindi, binabara ako lagi nun eh kahit wala akong ginagawa.”
“Masanay ka na dun.”
“Medyo sanay na nga ako eh.”
“Siguro nung wala ako dito ang dami mong chicks no?”
“Siyempre naman, sa gwapo kong to?”

Hindi ako sumagot, sadyang selosa lang kasi talaga ako. Ewan ko ba kung bakit pinasok ko yung topic na yun eh alam ko namang talo ako.

“Joke lang! Nakita mo namang yung pagdededma ko sa kanila diba?”
“Eh baka naman kapag kasama mo lang ako.”
“Ngayon pa ba ako magsisinungaling, ngayong tayo na?”

ANG SARAP PAKINGGAN NUN. Ulitin mo nga ulit.

“Ngayon girlfriend na kita, ngayon pa ba kita papakawalan?”

Mas masarap pala pakinggan yun, na girlfriend na niya ako. Ako na ang may puso na tumutugstugs ng bongga. Pero teka, nababasa ba nito yung naiisip ko?

Nagikot ikot nalang kami sa subdivision nila.

“Ang ganda pala dito sa inyo.”
“Hindi naman. Mas maganda parin yung sa inyo.”
“May tanong ako sa’yo.”
“Ano yun?”
“Wag nalang pala.”

Ayoko kasing masaktan siya. Naisip ko lang kasi na baka pwede na akong magtanong sa kanya tungkol sa pamilya niya – kaso inurong ko nalang, mahirap na.

“Ano nga yun?”
“Wala…”

Hindi na ako nagsalita para kunwari mawala nalang sa utak niya yung sinabi kong kabaliwan. Ngunit ayaw nga talaga akong pagbigyan ng mundo. Tumigil si Alex sa paglalakad tapos hinarap niya ako sa kanya. Una ayokong tumingin sa kanya kaso wala akong nagawa nung inangat niya mismo yung ulo ko sa lebel niya.

“Ano nga?”
“Uhm… wala, gusto ko lang kasi magtanong tungkol sa family mo ngayon.”

Ngumiti siya sakin, pero yung ngiting yun walang halong lungkot, mukhang masaya na siya sa pamilyang meron siya ngayon.

“O, ano naman?”
“Wala lang…”
“Mabait naman sila sakin kahit papano. Tanggap na din naman nila ako pero hindi parin ako aasang habang buhay sila yung kasama ko.”
“Malay mo naman diba?”
“Ayoko parin.”

Napabuntong hininga ako. Nakakalungkot lang kasi.

“Wag kang ganyan, masaya naman ako kasi akin ka na.”

Kinilig ako dun. Kaso pakiramdam ko malungkot yung itsura ko kasi nawala yung ngiti sa mukha ni Alex.

“Kung pwede lang sa bahay ka nalang tumira. Sigurado akong hindi ka namin pagtatabuyan.”
“Ayoko nun!”
“Bakit naman?”

Kinurot ni Alex yung pisngi ko saka siya tumawa.

“O, bat ka natawa?”
“Ayoko naman nun! Girlfriend kita tapos ikaw yung magiging kapatid ko pag yung parents mo yung kumuha sakin? Incest naman na yun.”

Natawa na din ako sa sinabi ni Alex. Oo nga nuh? Eto talagang si Alex ang bilis ng utak, lahat nalang alam, saludo ako sayo boyfie.

“At tsaka magiging kapatid kita mas gwapo naman ako sayo.”
“Gwapa din naman ako ah!”
“Oo na… Sabi mo eh.”
“Ang sama mo talaga!”
“Mana ako sa’yo babe.”

BABE. Ako na ang kinikilig sa sinabi niya. Automatic smile, ano pa nga ba?

“Babe ka diyan. Babe boy? Baboy?”
“Tumaba ka naman kaya ayos lang eh.”
“Ang sama mo forever!”
“Wag kang mag-alala, kahit masama ako sayo mahal naman kita ng todo todo.”
“Sang magazine mo na naman yan nabasa?”
“Wala, akin na yun.”
“Sige, sabi mo eh.”

Tapos nun naglakad lakad na kami palibot sa subdivision nila. Ayos lang naman sakin kasi sanay naman talaga ako sa puro lakad. Mas maganda nga to kasi nakakapagusap din kami ni Alex habang naglalakad kami – na magkahawak ang kamay.

Nakakahiya nga kasi alam ko namang sobrang gaspang ng kamay ko kumpara sa lambot ng kamay niya.

Minsan minsan habang naglalakad kami isisingit nalang ni Alex yung salitang Mahal kita ng wala sa oras. Ako naman tong sobrang kinikilig ng wala sa oras.

Nagkwento na din niya yung mga ginawa niya nung summer habang wala kaming lahat na kasama niya. Nakinig lang ako kasi wala naman akong pwedeng ikwento gawa ng puro kaemohan ko lang yung ginawa ko nung summer. Puro pagmumukmok lang tapos pagiiyak yung ginawa ko habang nandun ako.

Sino ba naman kasi ang hindi makakaramdam nun kung sasabihin nila sa inyong aalis ka na sa oras na natuto ka ng magmahal?

Yun, hinatid ako ni Alex sa bahay nung medyo gumabi na. Ang gentleman lang talaga ng boyfriend ko.

“Matulog ka ng mahimbing.”
“Oo naman, ngayong andito ka na balik tulog baby na naman yung tulog ko.”
“Sus! Ikaw talaga. Ingat pauwi ah.”
“Naman!”

Hinawakan niya yung kamay ko tapos hinalikan niya.

“Ano ka ba? Romeo?”
“Ehhh!!!”

Napakamot siya sa ulo niya.

“Baka kasi sabihin mong minamadali kita eh.”
“Ang sweet nga naman ng boyfriend ko o.”

Ngumiti siya. Ngumiti din ako. Bago siya umalis, hinalikan ko muna siya sa pisngi. Ako na ang dumadamubs.

Tatanungin niyo pa ba kung ano yung reaksyon ni Alex dun? Siyempre todo ngiti na naman siya tapos ginawa na naman niya yung ginagawa niya pag kinikilig siya.

Pagkatapos nun, nagbabay na ako tapos pumasok na din ako sa bahay namin.

Kasama kong kumain si Tita, kaya nakwento ko na din si Alex sa kanya kasi nagtanong naman siya kung kamusta naman daw ako. Open kasi ako sa tita kong to. Mabait din kasi siya tapos parang mommy na din yung turing ko kay Tita, hanggang sa magkaanak na din siya.

Nakakatawa si Tita kasi pati siya kinikilig sa kwento naming dalawa ni Alex. Natatandaan din kasi niya yung mga love stories niya nung teen pa siya.

Medyo gabing gabi na din nung natapos kami ni Tita. Ang dami din kasi niyang kwento eh, nakakatuwa lang. Hahaha. Pagdating ko sa kwarto ko, tinext ko agad si Alex.

Hoy! I love you babe.

Tapos natulog na ako. Alam ko naman kasing kahit anong reply ni Alex sakin kikiligin ako eh.

Natapos na din ang summer namin. Pasukan na naman, at dahil kami na ni Alex, mas lalo tuloy ako naexcite na pumasok.

Third year na ako. Bat parang ang bilis ng panahon? Parang kelan lang nung sobrang bata ko pa tapos hinahanap hanap pa namin si Mr. Heart Shaped guy a.k.a. Alex tapos ngayon siya na tong boy friend ko. Pumasok din sa utak ko yung J.S. Prom. Parang gusto ko na tuloy na yun yung unang event sa school year.

Excited much ko lang sa prom eh no? Sabi kasi nila kuya yun daw yung time kung saan magsasaya yung mga junior at senior.

Kinabukasan, medyo late na ako nakapasok kasi late din ako nagising tapos nahirapan akong maghanap ng mga gamit ko. Di pa din kasi ako masyadong nakaayos yung mga gamit ko eh.

Nung break nalang nung nakausap ko na si Charm.

“Alam mo, masaya namang nakikita kitang nakangiti eh, kaso hindi maganda yun pag wala namang dahilan.”
“Charm meron…”
“Ano?”

Ngumiti lang ako. Pano ko ba to sasabihin? Gusto ko yung paraan na mamatay din si Charm sa kilig – kahit alam ko namang mangyayari yun kahit anong gawin ko. Ginalaw niya yung ulo niya pakanan tapos binalik ulit niya yung tingin niya sakin.

“O, bakit? Ano yun?”
“Mukhang alam ko na kung bakit ka nakangiti ah.”
“Weh?”
“Kasi nakabalik ka na dito?”
“Hindi.”
“Eh ano?”
“Kasi, kami na.”

Nanlaki yung mata ni Charm tapos ngumiti siya saka siya tumalon-talon na may kasamang tili. Pati ako tumalon talon na din.

“Kelan pa?”
“Kahapon lang.”
“Weh? Eh diba kadarating mo lang kahapon?”
“Oo, pinuntahan ko agad siya.”
“Ang sweet naman!”
“Tapos naglakad lakad kami sa subdi nila saka niya ako hinatid sa bahay nung gumabi na.”
“Ikaw na ang may love life.”
“Sinong may love life?”

Nagulat naman ako nung biglang sumulpot nalang si Dave. Siya na talaga ang ninja at hindi ko alam kung san siya nanggagaling lagi.

“Sino pa ba? Yan o!”
“O? Bakit?”
“Weh Dave!!! Kunwari ka pa eh. Alam mo na din ata eh.”
“Alam ko na din na sila na ni Alex? Oo naman, huli ka sa balita eh.”
“Sinabi niya?”
“Oo, para siyang babaeng tili ng tili kagabi sa sobrang kilig nung tinawagan niya ako.”

Napangiti naman ako sa sinabi ni Dave. Ang cute kasi, sana ako yung nakausap ni Alex nung gabing yun para marinig ko yung tono ng boses niya habang sinasabi niya kay Dave.

“Baka naman bading boyfie mo Sev.”
“Hoy, yan bading? Asa naman!”
“Joke lang! O yan na siya.”

Lumingon ako tapos nakita kong papalapit si Alex samin. OMG. Define lumalakas na naman ang heart rate dahil sa kilig?

“Yo Alex!”
“Yow!”
“Payow yow ka pa diyan.”
“Weh, selosa!”
“Asa mo naman!”
“Ah ginaganyan mo na ko ngayon?”
“Love you Charm!”
“Sus! Lakas mo din sakin no?”
“Oo naman!”
“Tignan mo naman yang si Alex, mukhang nainggit ata nung sinabi mong mahal mo ko.”
“Bat ako maiinggit sa’yo? Eh alam ko namang mahal ako niyang kahit hindi ko sabihin.”

Siniko ko lang siya pabiro tapos nagtinginan kami ng nakangiti.

“Alam niyo ang cute niyong tignan.”
“Oo nga. Flower girl ako ha?”

Tumawa kami ni Alex kay Charm.

“One day palang kami.”
“Kasal na agad?”
“Oo naman. Baka mamaya makahanap na kayo ng ibang gagawing plawer gerl, mahirap na maagawan.”

Tapos nagtawanan ulit kaming dalawa ni Alex. Sira talaga tong si Charm.

“Kaso hindi na kayo magkaklase ni Sev! Awwww! Pano na yan?”
“Kaya ka nga andito eh.”
“So gagawin mo akong baby sitter nito?”
“Tumpak!”
“Fine. Para namang matatanggihan ko tong alagaan.”
“Hoy mas magalaw ka pa sakin ha!”
“Yes naman twin, may job ka na!”
“Yes!!!”

Ang benta talaga ni Charm kapag sobrang kulit niya. Lahat talaga kami napapatawa niya.

Yun, nung pagkatapos ng break, siyempre balik classroom na. Hindi na kami magkaklase ni Alex. Anobeyen. Pero ayos lang naman, para kahit papano masubok din yung tibay namin as a couple. Nuks, gustong gusto ko talagang sabihin yun.

First day, pakilala pakilala lang tapos may iba na may pinapagawa na.

Nung lunch, same routine, umuwi ako tapos si Alex hindi ko na naman alam kung san nagpunta. Hindi na ako nagtanong. Ayoko naman kasing isipin niyang kinokontrol ko siya, bahala nalang siya magkwento sakin mamaya kung san na naman siya pumunta.

Siyempre maaga akong bumalik, wala naman kasi si Tita sa bahay, naglakwatsa siguro. Pero may iniwan naman siyang ulam para sakin.

Pagpunta ko ng room, wala pang tao. Oh, what’s new?

Kaya yun, umupo nalang ako sa silya ko tapos tinuloy ko ulit basahin yung novel na binili ko nung isang araw. Ngayon ngayon lang ulit kasi ako naadik sa mga ganitong mga bagay.

Sa gilid nga pala ulit ako nakaupo, sa bandang likod tapos sa tabi ng bintana at malapit sa door. Hindi din ako mahilig sa bitana eh no?

Habang busy akong nagbabasa nung novel at sobrang naiimagine at nabubuo ko na din yung kwento sa utak ko, may narinig akong gitara. Hindi ko pinansin nung una kasi akala ko ibang tao lang na dadaan sa room namin, balik basa ulit.

Lumakas ng lumakas yung pagtugtog, malamang, papalapit ng papalapit eh.

“Hey babe.”

Napangiti ako nung narinig ko yung boses niya tapos nawala na din yung concentration ko sa binabasa ko.

“Ano yan?”
“Litson.”
“Ha ha.”
“Love you.”
“Weh! Kakakain mo palang pagkain na ulit yung sinasabi mo.”
“Sabi mo kasi babe eh.”
“Babe boy parin ba?”
“Oo.”

Pinagpatuloy kong basahin yung libro. Huminto yung tibok ng puso ko nung may linagay na rosas si Alex sa arm chair ko mula sa likod ko. Pagkatapos niyang ilapag yung rosas, hinalikan niya ako sa pisngi. Ako naman kinilig ng sobra.

Tumingin ako sa kanya. Siya nakatingin lang dun sa librong binabasa ko tapos yung kamay niya nakalagay parin sa arm chair ko kaya malapit na malapit yung mukha naming dalawa.

“San mo na naman nanakaw to?”
“Weh!!!”
“Joke lang. Salamat.”
“Wala yan.”

Tapos tinanggal nalang niya yung kamay niya saka saya umupo sa katabi kong upuan. Hinarap niya sakin tapos hawak hawak niya yung gitara niya.

Uso pa ba ang harana?

At ayun, huminto yung utak ko sa pagconcentrate sa libro na binabasa ko at mas pinili niyang pakinggang ko yung kanta ni Alex ngayon.

Marahil ikaw ay nagtataka

Kung sana kinanta mo yan nung nanliligaw ka pa di sana tayo na… WEHH!!!

Sino ba tong mukhang gago nagkakandarapa sa pagkanta at nasisintunado sa kaba?

Oo nga, mukha kang baliw diyan. Lol. Pero ang sweet mo! Kung alam mo lang.

Meron pang dalang mga rosas

Kaya ka pala may dalang rosas ngayon eh. Sus.

Suot nama’y maong na kupas

Natatawa ako sa kilig dahil sa kanta ngayon ni Alex. Ewan ko ba. AHAHA.

At nariyan pa ang barkada, nakaporma, nakabarong
Sa awiting daig pa ang minus one at sing along

Saludo naman ako sa’yo wag ka magalala

Puno ang langit at bwituin at kay lamig pa ng hangin
Sayong tingin ako’y nababaliw giliw

OMG! Define kinikilig na naman diba? Eto talagang boy friend ko puro kakiligan ang binibigay sakin. Puro effort. Ang swerte ko tuloy – feeling ko lang naman.

At sa awitin kong ito, sana’y maibigan mo

Ibig na ibig na nga ako’t napatigil pa ako sa binabasa ko dahil sa kanta mo.

Ibubuhos ko ang buong puso ko sa isang munting harana para sayo

Tumingin ako sa kanya, nakatingin lang siya sakin tapos nakangiti siya. Hindi ko na din mapigilan ang hindi ngumiti.

Hindi bat parang isang sine, isang pelikulang romantiko?
Hindi bat ikaw ang bidang artista? At ako ang iyong leading man?
Sa isang istoryang nagwawakas sa pagibig na wagas.

SUS! BOLA! WAHAHAHA.

Puno ang langit at bwituin at kay lamig pa ng hangin
Sayong tingin ako’y nababaliw giliw
At sa awitin kong ito, sana’y maibigan mo
Ibubuhos ko ang buong puso ko sa isang munting harana para sayo

Natapos yung kanta na nagtitigan lang kaming dalawa. Hanggang ngayon pakiramdam ko nanliligaw parin siya, ang sweet kasi niya eh. Pakiramdam ko eto na yung regalo ko galing sa langit. Haaay, Hindi na talaga kita papakawalan kahit kailan pa.

Fast forward nalang tayo kasi wala naman talagang iba pang nangyari pagkatapos nun. Nagkwentohan nalang kami ni Alex ng mga bagay bagay na obvious naman na samin. Parang kachismisan lang. Tapos dumating na din si Charm kaya mas lalong inggay na talaga yung nangyari.

Nung uwian, si Ge yung kasama ko. Lagi naman eh. Parang ngayon ko lang din kasi nakita si Ge. Pakiramdam ko nagtatago siya sakin. Charot.

Yun, nung naglalakad kami papuntang bahay, tumigil siya sa may playground, favorite spot namin yun eh. Ayos lang naman sakin kasi hindi ko pa nasasabi sa kanya yung tungkol saming dalawa ni Alex.

“May sasabihin ako sa’yo.”
“Ano yun?”
“Kami na.”

Tapos ngumiti ako sa kanya. Siya ngumiti din pero nakikita ko sa mukha niya na hindi siya masaya sa sinabi ko.

“Alam kong malaking pagbabago ang mangyayari ngayon. Pero bago magbago ang lahat, gusto ko lang aminin sa’yo to.”
“Ano yun?”

Hindi ko alam kung bakit parang may halong takot yung pagtanong ko kung ano yung gustong sabihin sa kin ni Ge.

“Mahal kita. Matagal na, hindi ko lang talaga masabi sa’yo kasi natotorpe ako.”

Kaya minsan ayoko masyadong nagtatanong kasi natatakot ako sa mga isinasagot nila eh. At isa na to sa mga kinakatakutan kong marinig sa lahat. Tinitigan ko lang siya kasi sigurado akong may katuloy pa to.

“Nung dumating si Alex sa buhay mo alam kong mas lalo akong nawalan ng tsansa sa’yo.”

Parang gusto ko nalang tumakbo palayo kasi ayoko ng marinig yung mga sinasabi ni Ge. Nasasaktan ako. Nasasaktan ako kasi ako yung sobrang manhid nun.

“Sinubukan ko namang sabihin sa’yo eh, kaso naisip ko na mas mabuti nalang siguro na hanggang dito nalang talaga yung nararamdaman ko. Hanggang sa sarili ko nalang talaga to.”

Huminga siya ng malalim tapos ngumiti siya sakin, kahit alam ko namang hindi siya masaya sa ngiti niyang yun.

“Alam kong magiging masaya ka kay Alex kasi alam ko din na matagal mo ng hinintay tong panahon na to.”

Sa bawat salita na binibitawan ni Ge ngayon sa harap ko, parang gusto kong durugin yung puso ko. Hindi ako naniniwala sa sinasabi nilang ang mag bestfriends ang nagkakatuloyan pero pakiramdam ko kasi ang sama sama kong tao kasi binabalewala ko na si Ge.

“At wag kang mag-alala, hindi ako lalayo sa’yo kasi nasasaktan akong nakikita kayong magkasama.”

Nababasa parin niya yung mga naiisip ko kahit papano.

“Siguro lalayo lang ako sa’yo, kung sasabihn mong lumayo na ako. Bestfriend parin kita at alam kong mas matimbang yun kesa sa nararamdaman ko sa’yo.”

Napabuntong hininga ulit siya. At sa bawat buntong hininga niya, natatakot ako mas lalo.

“Ayoko ko din magbago yung nararamdaman mo kay Alex. Alam kong imposible yun, pero hayaan mo nalang akong magfeeling feelingan.”

Tumawa siya sa sinabi niya, ako natawa din ng bahagyan pero sa loob loob ko lang yun.

“Basta nandito lang ako pag kinailangan mo ng kausap pag nasaktan ka ni Alex. At ako pa mismo ang papatay sa kanya sa oras na pinaiyak ka niya at bocha pa ang gagawin ko sa kanya kapag linoko ka niya.”

Sinimulan niya ulit maglakad papunta ng bahay namin para ihatid ako. Sumunod nalang ako sa kanya.

“Pero alam ko naman na hindi yun gagawin ni Alex sa’yo. Mahal ka nun, mahal na mahal. Gusto ko lang ipaalala yun sa’yo kung baka sakaling nakalimutan mo na.”

Hindi ko namalayan na nasa tapat na kaming dalawa sa bahay.

“Basta yun… Alis na ako.”

Wala na akong nasabi pa kasi umalis nalang siya, ni hindi din ako nakapagbabay o nakasalita man lang ng kahit isang salita. Kaso, bakit parang nanghina ako sa narinig ko kay Ge? Hindi ko naman siya gusto pero bakit parang nadurog yung puso ko nung umalis na siya?

Paulit ulit na nagplaplay sa utak ko yung sinabi niya sakin…

“MAHAL KITA.”
“MAHAL KITA.”
“MAHAL KITA.”

My Deepest Apology, Dear Retiree

Chapter 20 – Start of Something New

Napasandal nalang ako pintuan pagkasara ko. Natunaw na naman kasi ako sa ginawa ni Alex.

Akala ko sobrang tagal ng tatlong buwan para makasama ko silang lahat, kaso nung pumatak na yung March, dun ko lang napagtanto na kulang na kulang pala yung panahon na yun.

Yun, malapit na yung pagalis ko. Nakakalungkot kasi alam kong tuloy na tuloy na talaga yung mga pangyayari.

Pero bago ako makaalis, nagbirthday party muna yung twins. Hindi ako tumanggi nung ininvite nila ako, siyempre, baka ito na kasi yung huli eh.

Summer na din nung birthday nila tapos sabi ni daddy mga isang araw daw pagkatapos nung party nilang kambal, aalis na din kami. So parang despedida ko na din yung party na yun – nangagaw pa ng party ng may party eh no?

Lahat na sa bahay nakakarton, kulang nalang pati ako na din ikarton nila.

Pasko, pagkatapos naming magbond ni Alex, mga ilang minuto pa yung nakalipas, dumating na yung Visa ng mga magulang ko.

Hindi ko na masyadong ginalaw, linapag ko nalang sa lamesa sa may living room. Baka kasi kung ano pang magawa ko dun. Baka itapon ko pa yung isa dun.

Ayoko kasi talagang umalis. Wala namang may gusto nung ideya na yun diba?

Haaay.

Basta yun. Sabay na din kami ni Ge na pumunta sa party nung kambal. Pagdating namin dun, sobrang daming tao. Yung iba hindi namin kakilala. Sa katunayan halos lahat hindi namin kakilala.

Nung nakita nila kami, konting Hi, Hello, beso beso – mga ganung mga bagay.

“Huy! Buti nakapunta kayo.”
“Siyempre naman pupunta ako.”
“Deretso nalang kayo sa music room. Ang daming bisita eh.”
“Oo nga, yung mga magulang namin kung makapaginvite akala mo sila yung may birthday eh.”

Tapos tumawa kami. Sira ulo talaga tong si Charm. Bulgar kung bulgar eh.

Pumunta nalang kami sa music room gaya ng sabi ni Dave. Madami pa din tao, kaso tong mga to, mukhang pamilyar na sakin.

Mostly ata kaorg nila Dave at Charm. Grabeng PR ang meron tong dalawang to. Parang buong campus na ata yung ininvite nila.

Nakita din namin si Yani, may mga kausap na ibang tao. Naghi lang ako tapos dumeresto na din.

Wala pa kami sa room may kumausap na kay Ge, ako naman derederetso lang. Mga kaorg din siguro niya yung mga kumausap sa kanya. Saka ko na lang din kasi napansin na wala na si Ge sa likod ko nung nakarating na ako mismo sa room.

Sa music room walang tao, sobrang tahimik. Mukhang ayaw talaga nila dito sa part na to ng bahay. Sakin keme lang, sanay naman na ako.

Nagulat ako nung biglang dumilim. Eh ang liwaliwanag dahil sa araw.

May tumakip na naman sa mata ko, at alam ko na yung sino yun.

“Hello Alex.”

Tapos tinanggal na niya sabay tawa.

Paglingon ko sa kanya, nakangiti siya sakin. May suot suot siyang headband na ginagamit ng baby girl sa dressup para sa fairy.

“Ano naman yan?”

Tinuro ko yung ulo niya. Winagwag niya yung ulo niya na para siyang aso tapos tumawa siya.

“Ang cute diba?”
“Oo nga ang cute.”

Tapos kinurot ko yung pisngi niya. Kapag kaming dalawa yung magkasama ni Alex wagas na wagas yung ngiti niya.

“Anong nangyari sa pisngi mo? Bat parang mas lalong lumaki?”

Nagbelat lang ako sa kanya kasi alam ko namang totoo.

“Ewan ko ba, hinanginan ata nila to nung natutulog ako eh.”
“Ayos lang yan. Mas cute nga eh.”
“Alam mo ikaw puro ka cute.”
“Oo naman. Tignan mo pati tayong dalawa cute pag magkasama.”
“Para lang sa aso ang cute nuh.”
“Di ibig sabihin aso yung baby kasi cute siya?”
“Ikaw kung ano anong naiisip mo.”
“Kanina pa ako bored dito eh.”
“Eh bat ayaw mong makipagsocialize sa mga kaorg mo?”
“Ehhh, hinihintay kita eh.”

Nakanang naman oo oh! Ikaw na sweet Alex.

“Halika nga, ayusin ko yang polo mo.”
“Yes mommy.”

Natawa ako sa sinabi niya. Lumapit din naman siya kahit papano, boss ako nito eh. Charot. Asa talaga ako.

Inayos ko yung mga butones nung polo niya kasi sobrang wasak yung pagkalagay. Yung kwelyo din niya ang gulo gulo. Okay ako na ang clean and orderly freak.

“Alam mo kung lagi mo kong ginaganyan mamimiss kita mas lalo.”
“May cellphone naman eh.”
“Sus para naman nagtetext ka Sev.”

May point nga naman si Alex kahit papano. Sa aming lahat ako lang ata talaga yung hindi naging obsessed sa phone ko. Though meron akong ganun, hindi ko masyadong ginagamit.

“Uso na din naman yung tawag at chat eh.”
“Oo nga naman sabagay may point ka.”

SILENCE.

Inaayos ko lang yung polo niya kahit wala naman na talagang natitira para ayusin. Alam ko naman na kahit hindi ko nakikita si Alex, na tinitignan niya ako eh.

Ganun naman. Meron at meron yung feeling na parang may nakatingin sa’yo. Minsan maganda yung ganung pakiramdam, gaya nito. Pero minsan naman ayoko ng ganun.

“Tuloy na ba talaga yung pag-alis mo?”

Ang lungkot ng boses ni Alex, hindi ko tuloy mapigilan maging hindi malungkot din.

Inangat ko yung ulo ko sa lebel niya.

“Kung pwede kong sabihing hindi na tuloy, gagawin ko Alex.”
“Basta maghihintay ako… Hanggang sa sagutin mo na ako.”

Napangiti nalang ako sa sinabi ni Alex. WATAGENTLEMAN. Ang swerte swerte ko dahil siya yung lalakeng nakainlovevan ko. Gwapo na, mabait pa. Whole package. Astig!

Pumasok na din si Ge sa loob ng music room.

“Wait, nakakaistorbo ata ako, labas muna me.”

Natawa nalang ako. Baliw talaga tong si Ge.

“Sila Dave at Charm nasan?”
“Di ko alam eh. Kung sino sino kasi kinakausap nila.”
“Eh ikaw? Bat ang tagal mo?”
“Nakita ako nung mga friends ni Yani eh. Ininterview ako ng wala sa oras.”
“Crush ka lang nung mga yun.”
“Oo, tama.”
“Kaya ayokong lumabas dito eh.”
“Bakit?”
“Baka mangyari din sakin yan.”

Nagtaka kaming dalawa ni Ge sa sinabi ni Alex. Ang labo kasi.

“Ayokong makaattract ako ng girls. Eh andyan ka naman na.”

Pinalo ko si Alex sa braso. Grabeng bola na naman to.

Natawa nalang din si Ge sa sinabi ni Alex. Ang weird lang kasi talaga. Hahaha.

“Sang libro mo naman yan nabasa Alex?”
“Sa library.”
“Weh? San dun?”
“Sa mga magazine.”

Nagtawanan na naman kami ng wagas. Ang baliwag na din kasi nitong si Alex eh. Ang layo na niya sa dati niyang sarili – yung laging nakakunot yung noo tsaka laging nakasimangot.

Pumasok si Dave sa music room. Haggard na haggard na.

“Kamusta naman ang birthday boy na hindi naman makasama?”
“Eto, kung sino sino na ang kinakamay. Hindi ko na nga kilala karamihan eh.”
“Ayos lang yan Dave, at least sikat ka.”
“Sus, Ayoko na nga eh.”
“Si Charm?”
“Di ko alam kung nasan siya.”
“Baka naman kinidnap na siya.”
“Asa naman. Magsisisi yung mga kidnappers kapag si Charm yung kinidnap nila.”
“Kasi maingay siya?”
“Oo, tsaka baka mag malakas pa yung babaeng yun kesa sa mga holdaper.”

Tawa ako ng tawa sa mga pinagsasabi nila. Grabeng lait lang kasi.

Pero kapag kasama namin si Charm hindi sila makabanat sa kanya kasi sobrang taray.

Kinuha ni Dave yung phone niya. Medyo kumunot nga lang yung noo niya habang binabasa niya yung text na nareceieve niya – yun ang sa tingin ko.

“Nagpadala nalang ako dito ng pagkain para sa inyo.”
“O, bakit? San ka pupunta?”
“Si Charm kasi iniipit na nila. Kailangan ko siyang puntahan.”
“Pakisabi sa kanya Hi.”
“O sige. Enjoy lang kayo ha?”

Tapos yun, lumabas na siya ng room. Kung ako siguro yung nasa posisyon nila, mamatay ako sa sobrang daming pinupuntahan.

Kaya din siguro bongga yung party nila kasi twins sila. Ewan ko, kung ano ano yung mga hypothesis ko. Hahaha.

Kaming tatlo ulit yung natira sa loob. Umupo nalang ako sa sofa tapos si Alex kinuha yung gitara tapos tumabi siya sakin. Si Ge naman dun ulit sa drum area umupo. Favorite spot niya yun eh.

Sinandal ko yung ulo ko sa balikat ni Alex. Ang tahimik kasi ang sarap matulog.

Kanya kanyang inggay yung ginagawa namin. Si Ge pinapalo lang yung mga drums sa harap niya.

“Natatandaan mo pa ba yung tinuro ko sa’yo dati?”

Inangat ko yung ulo ko mula sa balikat ni Alex.

“Medyo.”
“Turuan mo nga siya tumugtog Alex. Para makasali siya sa org natin.”
“Madali lang naman siya turuan eh.”
“Yes number one mo na si Alex ngayon ha.”
“Oo naman.”

Nagthumbs up ako tapos nagtawanan kami.

“Game.”

Yun, pinatong ni Alex yung gitara sa lap ko tapos si Ge naman lumipat ng upo sa harap ko. Ayos! Dalawang magagaling na musician ang nagtuturo sakin. Pag di pa ako natuto dito ewan ko na.

Yung kamay ni Alex na kaliwa nasa likod ko. Yun na din yung nag-guiguide sa mga fingers ko sa bridge ng gitara.

Kung di ko lang talagaa alam na tinuturuan ako ngayon ni Alex, iisipin ko na nakaakbay siya sakin ngayon. Kinikilig ako ano beyen.

“Hoy wag kang kiligin, concentrate.”

Etong si Ge talaga panira. Pero nakita ko din na ngumiti si Alex sa dula ng mata ko. Uy, kinikilig din siya.

Gaya ng sabi ni Ge, concentrate. Kaya yun, nagconcentrate ko kahit medyo hirap ako sa ginagawa ko gawa ng ang pogi ng nagtuturo sakin.

Medyo may natutunan naman ako. Hindi ko kasi masyadong naprapractice kaya nakakalimutan ko. Basta ba may inspiration akong matuto magagawa ko. Nukssss.

Mga gumagabi na din nun nung napuntahan na kami nila Charm at Dave sa music room. Nakatulog na din kaming tatlo sa kahihintay. Feel at home kami dito eh. Hahaha.

Si Ge nasa isang sofa na natutulog. Mukha lang siyang sinaksak na iniwang patay sa itsura niya. Pero ang gwapo parin niya kahit mukhang tanga yung itsura niya.

Si Alex nakahiga sa lap ko tapos ako nakasandal yung ulo ko sa gilid na sofa, malambot naman kaya ayos lang.

Nauna akong nagising kay Alex. Ang sarap na din ng tulog ni Alex.

Yung kaliwang kamay ko, ginawa kong unan tapos yung kanang kamay ko naman, hawak hawak ni Alex.

Pinagmasdan ko lang siya habang natutulog. Kagwapong nilalang ng nakahiga sa lap ko ngayon. Dun ko lang talaga natitigan ng maayos at buong buo yung mukha ni Alex.

Ang hahaba ng pilik mata ni Alex. Sobrang ganda pala ng mata niya, hindi ko lang talaga masyadong napapansin kapag dilat siya kasi parang hindi naman siya pumipikit.

Sobrang heart shaped talaga yung mukha niya. Ang lalaki ng pisngi niya tapos sobrang mapanga siya.

Rosy cheeks din pala siya. Maputi kasi kaya mukha lang namamantal yung mga pisngi niya.

Habang pinagmamasdan ko siya, pinaglalaruan ko yung buhok niya. May kasamang masahe pa kahit hindi ko naman talaga alam kung pano yung tamang masahe.

Hiniling ko na sana hindi na matapos tong araw na to, para hindi ko na sila iiwan. Pero mukhang malabo na talaga mangyari yung hiniling ko sa fountain.

Ano pa bang hihilingin ko sa sitwasyon ko ngayon?

Isa na din ako sa pinakamaswerteng tao sa mundong ito.

May maayos akong pamilya, madami akong kaibigan na sobrang mahal ako parang kapatid na din, meron si Alex sa buhay ko – na mahal na mahal ako, na isa sa mga mirakulo na dumating sa buhay ko sa hindi ko inaasahang panahon.

Ano pa bang hahanapin ko? E hinakot ko na ata lahat ng bagay na hiling ng lahat.

Siguro hanggang ganito na nga lang talaga.

Pumasok si Dave at Charm sa kwarto.

“Uy!!! Sorry.”

Nung nakita niyang tulog yung dalawa, tinakpakan niya yung bibig niya, may kasama pang ‘Uyyy’ stare para sa aming dalawa ni Alex.

Kaso, too late, nagising na si Ge.

“Tulog ka lang ulit.”

Sobrang hina na ng boses ni Charm kumpara sa normal na boses niya. Kinamot ni Ge yung mata niya tapos bumangon na siya.

“Uy, ang tagal niyo ah.”
“Pasensya na.”

Pumasok na din si Dave na may dala dalang pagkain. Nagulat ko nung biglang may humaplos sa kamay ko dahan dahan. Pagtingin ko kay Alex, nakapikit parin siya.

“Pati din pala ikaw gising na.”
“Uy, sorry! Napalakas ata yung sigaw ko.”
“Hindi naman masyado Charm. Sanayan lang naman eh.”

Pagtingin ko kay Alex, nakadilat na siya.

“Ang ganda naman ng gising ko, ikaw na agad yung una kong nakita.”

Pinisil ko lang yung ilong ni Alex sa kilig. Si Charm binato lang kami ng isang unan tapos tumawa siya.

“Nakakainggit nga naman tong dalawang love birds na to o.”
“Pagbigyan mo na kami Charm. Sinusulit nalang eh.”
“Sige na nga. Kayo ang ang sweet.”

Lahat na din ng paraan para masulit naming dalawa yung natitirang panahon na magkasama kami, ginawa na namin.

Napabuntong hininga ako. Hinigpitan lang ni Alex yung hawak niya sa kamay ko.

“Ikaw talaga Charm pinaalala mo na naman eh!!!”
“Sorry na.”
“Ayos lang. Para masanay na din ako.”

SILENCE.

Pati din kasi yung twins tsaka si Ge ayaw yung pag-alis ko. Wala naman sigurong may gustong umalis yung kaibigan nila diba?

“O, kain muna.”

Bumangon na si Alex. Lumuhod siya sa harap tapos pinunasan niya yung pisngi ko. Inangat niya yung ulo ko tapos ngumiti siya sakin.

“Hey, cheer up.”

Binigay ko sa kanya yung sweetest smile ko.

“Tara kain na tayo.”

Hinila niya ako para tumayo. Yun, kumain kami ng mga linagay na pagkain nila Dave at Charm sa mesa.

Sa floor na din kami umupong lima para kahit papano fair naman. Yun, kumain kami. Para na din kaming mga biik na hindi kumain ng ilang araw. Alam ko OA pero totoo naman batay sa mga paraan namin kung pano kumain. Haha. Benta lang kasi talaga.

Pagkatapos kaming kumain, umupo muna kami para makapagpalpa.

“May ice cream pa dun ha. Para sa dessert.”
“Oo tapos kung gusto niyong maglaro may board games naman kami.”
“Tara chess tayo.”
“Wait, kunin ko lang yung chess board.”

Tumayo si Dave tapos lumabas siya ng room. Inayos naman namin ni Charm yung mga kinainan namin. Yung dalawa grabeng tamad.

Pagbalik ni Dave, dala dala na niya yung chess board tapos nagdala na din siya ng cards para may gawing yung tatlong hindi naglalaro ng chess.

“Sev, laro tayong chess.”
“Sige.”

Ewan ko ba, marunong din naman ako maglaro pero hindi ako masyadong magaling sa mga strategy games. Bahala na kung matalo ako dito. At least kahit matalo ako kay Alex sa akin parin naman siya. Charot! MEGANUN EH NOH?

Yun, tinulungan ako nila Charm na mag-ayos ng mga pieces ko. Si Ge din nasa tabi ko tapos si Dave nasa tabi ni Alex.

Ako na ang may mga alipores at mga coaches.

“Oy walang magtuturo ah.”
“Asa ka naman na matalo mo yan.”
“Siyempre naman kahit matalo ko siya mahal ko parin yan.”
“Nukss naman Alex! Ang sweet mo naman.”

Ngumiti nalang ako. Halata naman na sigurong kinikilig na ako ngayon eh no?

Tapos yun, nagstart na yung laro.

Nakanang napakagaling ni Alex maglaro ng chess. Walang wala ako sa kanya. Hindi ko din alam kung ano yung ginawa kong mga moves. Saka ko lang din narealize na kakainin na pala yung queen ko ng walang kahirap hirap.

Bigla kong hinablot yung queen ko bago pa niya makuha. Siya din naman inagaw din niya sakin.

“Ops, wag ka madaya.”
“Akin na!!!”

Nagbelat lang siya sakin tapos hindi niya ako pinagbibigyan. Ayo slang naman sakin kasi laro lang naman ito. Parang may malaking magagawa naman to sa relasyon namin.

Yun, kailangan niyo pa bang tanungin kung sinong natalo saming dalawa? Mahirap kayang manalo kapag queenless at rookless ka na. Haha.

Isa din kasi akong shushunga shunga na tira nalang ng tira na hindi naman nagiisipin kung anong gagawing move ni Alex pagkatapos kung gumalaw. Basta check ko lang siya ayos na sakin.

Saka ko lang narealize na mali pala yung ganung strategy, yung sugod lang ng sugod tsaka hindi nagiisip.

Pagkatapos ko, sila Ge nalang yung naglaro nung chess tapos kami ni Charm nalang yung sa cards. Nagpusoy dos nalang kaming tatlo nung twins kasi si Alex ayaw na talagang iwan yung chess board.

“Grabe, ang talino ng Alex mo ha.”
“Oo nga eh. Siya na ang magaling.”
“Natalo din ako niyang dati sa chess.”
“Weh?!”
“Oo.”
“Eh kung ako nga natatalo mo ng walang kahirap hirap ano pa kaya siya?”
“Eh di mauulit yung nangyari sakin sayo pag kinalaban mo siya.”

Nagtawanan kami habang naglalaro. Yung dalawa chess board hindi na nagsasalita, busy ata talaga sila.

“Oy, kayong dalawa baka mamaya hindi na tagisan ng talino ang labanan niyo ha.”
“Shhhh!”

Tinakpan ni Charm yung bibig niya.

“Sabi sayo busy sila eh.”
“Hayaan mo silang maglaban, magaling din si Ge sa chess eh.”
“Ayos! Tara nood tayo.”

Tinapos namin yung laro tapos pinanood naming tatlo si Ge at Alex na maglaro ng chess. Pwumesto ako sa gitna ng board, para wala akong kinakampihan.

Yung twins same position parin, kung kanino sila mas close dun sila kumampi.

Pinapanood ko sila, hindi lang yung mga galaw nila kundi pati na din yung mga facial reactions nila.

Si Alex gwapo parin kahit sobrang seryoso yung mukha niya, eh pano ba naman, sa mukhang to ako nainlove eh. Siyempre sasabihin ko na gwapo parin siya. Ahihi.

Yun, sa huli panalo ulit si Alex. Hands down on my man! Woohoo. Ako na ang possessive.

“Nice game pare.”
“Oo nga. Nahirapan ako dun ah.”
“Siyempre di din ako pwedeng magpatalo sa’yo.”

Mga ganun ganun yung mga ginawa namin. Naghuluaan din kami. Si Dave yung manghuhula. Kung ano ano nalang pinagsasabi ni Dave ah, asa naman kasing marunong talaga siya manghula.

“Sev, ikaw ay magiging masaya sa piling ni Alex. Magiging masaya kayo. Yun lang.”

Grabeng tawa ko sa sinabi ni Dave. Kasi yun na talaga yung obvious na nangyayari sakin.

Lahat kami pareparehas ng reaksyon. Ang nakakatawa pa ay naglagay pa ng belo si Dave para daw mas lalo siyang magmukhang manghuhula.

Nung medyo pagabi na din, hinatid na nila kami isa isa sa mga bahay namin.

Kahit sobrang saya ko ngayong araw na to, sobrang nalungkot naman ako nung narealize ko na isang araw na lang ang natitira sakin para makasama ko sila. Haaay.

Yun, pagdating ko ng bahay umakyat na ako tapos naghilamos na’t lahat lahat.

Pagtingin ko sa cellphone ko, si Alex nagtext ng pagkadami dami. Akala mo hindi ko siya kasama kaninang party.

Huy wag ka na malungkot. Mahal parin naman kita kahit malayo ka eh

Smile ka na love. Kiss kita diyan eh.

I love you :**

Tulog ka na Sev. Wag ka na masyadong magisip.

Habang binabasa ko yung mga messages ni Alex, sobrang gusto kong umiyak kasi ayaw ko na talaga yung ideya na aalis ako, tapos wala naman akong magawa kasi nandito na eh. Nakakarton na lahat lahat.

Lahat ready na, ako nalang ata yung hindi.

Rineplyan ko si Alex, nung una sobrang dami ko pang pinagtatype. Pero sa huli nadaan ko lang sa ilang salita yung gusto kong sabihin sa kanya.

Masaya ako’t nakasama kita. Yes love, lagi ako magssmile. Good night.

Sinend ko tapos natulog na ako.

Kailangan ko pa bang sabihin kung anong sumunod na nangyari? Siyempre, kwento ko to eh.

Ayun, lumipat na kami ng bahay kahit masakit sa loob ko na umalis, kailangan eh.

Pagdating namin sa Manila, dumeretso kami sa isang bahay sa isang subdivision din. Napabuntong hininga ako. Kasi bumili na talaga sila mommy ng bahay na titirahan naming tatlo habang wala kami. Halatang pinaghandaan na nila tong araw na to.

Wala akong nagawa kundi tanggapin nalang tong mga pangyayari. Ano pa ba? Andito na din ako eh, dapat masaya ako.

Tinulungan nalang ako ni Kuya Kyle magunpack ng mga gamit ko sa kwarto ko. Mas malaki yung kwarto ko dito kumpara sa dati naming bahay. Alam ko namang ginagawa lang to nila Daddy kasi gusto nilang bumawi sakin. Kahit hindi naman dapat na ginagawa nila to.

“Sev, alam kong masakit sa’yo…”
“Kuya, wag na nating pagusapan.”

Hindi na sumagot si Kuya Kyle, bumaba nalang siya para kunin yung mga natitira ko pang karton sa baba. Ang dami ko din kasing gamit eh.

Una kong hinanap yung box kung san linagay ko lahat ng mga bigay sakin ni Alex na mga rosas. Kahit lahat ng petals nung roses na bigay niya ay tuyo na, tinago ko parin yun. Masarap balikan yung araw kung saan binigay niya to sakin eh.

Nakabundle din yung rosas na 88 pieces na bigay niya nung sinorpresa niya ako. Tapos yung bear na may brooch na musical note yakap yakap ko nung biyahe kaya yun yung una kong pwinesto sa bago kong kwarto.

Siyempre sa may kama ko yun, para kahit papano kasama ko parin si Alex, kahit hindi naman siya yung bear na yun, pwede ko namang isipin na siya yun diba?

Nakita ko din yung bigay ni Ge saking mga gamit mula pa nung kinder kami. Haaaay. Hanggang ngayon kaya pwede ko parin maging bestfriend si Ge kahit malayo kami sa isa’t isa?

Gabi na nung natapos kami magayos sa bagong bahay namin. Sobrang tahimik namin sa hapag kainan. Pagkatapos naming kumain, bumalik na ulit ako ng kwarto ko.

Nagdaan ang araw ng sobrang bagal. Pinilit ko din yung sarili ko na minsan iiwasan ko din si Alex para kahit papano hindi ko na siya masaktan pa ng mas malala. Pakiramdam ko kasi para ko siyang pinarusahan sa ginawa ko eh. Haaaay.

Si Ge, nandito din sa Maynila. Siyempre dance school niya tuwing summer kaya nandito siya.

Bumisita siya isang beses sa bahay namin. Natuwa naman ako kasi kahit papano nakakausap ko parin siya. Sana si Alex din makausap ko ng harap harapan.

Linibot ko si Ge sa bahay tapos sa kwarto ko kami tumambay.

“Ang ganda ng bahay niyo Sev ah.”
“Oo nga eh. Kaso mas pipiliin ko parin na tumira sa probinsiya…”

Tumahimik si Ge, yinuko ko lang yung ulo ko habang pinipilit kong hindi maiyak.

“Sana pala hindi ko na sinabi yun.”
“Ayos lang sakin.”
“Wag ka ng malungkot…”
“Kamusta na nga pala kayo?”
“Ayos lang naman ako. Si Yani nagdance school na din ngayong year.”
“O, di ayos para makabond mo na din siya ulit.”

Kahit papano pinipilit ko parin hindi malungkot. Masaya naman na maging magkaklase ulit si Yani at Ge sa dance school eh, malay nila dun na din sila magkadevelopan.

“Yung twins nasa NY dun na nagbakasyon. Tapos kay Alex wala na ako masyadong balita.”
“Namimiss ko na siya…”
“Hindi ba kayo nagtetexan?”
“Sinusubukan kong lumayo eh.”
“Kaso mas lalo kang nasasaktan sa paglayo mo?”

Tumungo ako. Dapat si Ge yung naging manghuhula nung party nila Dave at Charm eh, mas magaling siyang bumasa ng utak ng iba.

“Hindi mo naman kailangan lumayo eh, basta ba mahal ka niya magkakapaghintay siya.”
“Sa tingin mo ba mahal talaga niya ako?”
“Tatanungin ka ba niya saming tatlo araw araw nung Abril kung kamusta ka na kung hindi ka niya mahal?”
“Seryoso yun?”

OMG. Totoo ba yung sinabi ni Ge? Hindi ko alam na maling mali pala yung ginawa kong hindi ko pinapansin yung mga text ni Alex sakin.

“Oo… Araw araw.”
“Haaaay. Ge, hindi ko na talaga alam kung ano yung gagawin ko.”

Tumayo si Ge tapos hinawakan niya yung balikat ko. Tapos lumuhod siya.

“Alam mo sa tingin ko, kailangan mo na siyang kausapin para hindi kayo mahirapan pareho.”

Ngumiti ako sa kanya tapos tumungo ako.

Tama kasi si Ge, bakit ba ako lumalayo kay Alex? Wala namang point na lumayo ako sa kanya eh. Kasi kung lalayo man ako kay Alex, mamatay ako. Para lang din ako nagsuicide sa ginagawa ko ngayon. Haaay. Ang baliw ko lang ba.

Umalis na din si Ge pagkatapos niyang kumain kasi may gagawin pa daw siya para sa dance school niya sa susunod na araw.

Kahit din pala sobrang galing na nilang sumayaw kailangan parin nila ng practice para maging perfect yung routine. Ako siguro kailangan ko ng practice para matutunan yung sayaw, hindi iperfect.

Pinagisipan ko yung sinabi ni Ge sakin kanina. Hawak hawak ko yung cellphone ko.

Haaay. Bahala na.

Gawa ng sobrang miss ko na din si Alex tsaka gusto ko din siyang pakiligin kahit papano, dinial ko yung number niya sa phone ko tapos hinintay kong siyang sumagot.

Akala ko nga hindi siya sasagot kasi sobrang tagal niya bago sagutin yung phone niya, parang nanadya ba.

“Ang tagal mo sumagot ha.”

Ang ingay ng lugar kung nasaan siya. Siguro nasa isang birthday party siya kasi parang mga bata yung mga sumisigaw sa background.

“Oy! Tumahimik ka nga!!!”

Alam kong hindi ako yung tinutukoy niya.

“Wait lang.”
“O sige.”

Hinintay ko siya na magsalita ulit. Ako naman umupo lang ako sa may upuan sa may terrace sa room ko. Oo, may terrace sa room ko, hindi ko alam kung bakit ba ako may ganito.

Siguro dahil alam nila mommy na gusto kong may lugar kung saan pwede akong magmumuni muni. Ayos!

“Sorry kung medyo maingay ha?”
“Ayos lang naman yun eh.”

Pinakinggan ko din yung background kasama yung boses niya. Ewan ko ba kung bakit biglang naging sobrang tahimik.

“O, tumahimik ata?”
“Lumabas ako ng bahay eh… Nandito kasi yung mga kapatid ko sa labas.”
“O, eh, dapat kasama mo sila ngayon. Para makabond mo naman sila kahit papano.”
“Hindi ayos lang. Lumabas lang naman kasi talaga ako kasi gusto kitang makausap. Gusto ko lang marinig yung boses mo, namiss na kasi kita eh.”
“Alam mo, kinilig ako sa sinabi mo.”

Tumawa nalang si Alex. Haaay. Gusto ko tuloy siya makita at makasama ngayong gabing to. Iba parin kasi pag magkasama kaming dalawa ng personal eh.

“Kamusta ka naman diyan?”
“Eto, bored na bored ako dito.”
“Ako din naman eh. Balik ka na please.”
“Lex sana ganun lang kadali yun.”
“Sana nga ganun nga. Sana nasusunod nalang natin yung mga gusto natin sa buhay para masaya nalang tayo lagi.”

Ngumiti ako, sana nakikita ni Alex yung ngiti ko ngayon para kahit papano mapasaya ko din naman siya.

“Alam mo ba, nakailang balik na ako sa fountain na yun.”
“Bakit? Anong mga hiniling mo?”
“Na sana makita ko yung pangalan mo na nakasulat sa list of sections sa school natin.”
“Ako nga din Lex yun yung hiling ko eh, na sana dahil bakasyong lang kaya ako nandito.”
“Sev, ibahin na natin topic. Naiiyak na ako eh.”
“Wag ka nga.”

Tapos tumawa si Alex. Nakitawa na din ako.

Wala ng nagsalita saming dalawa, siguro dahil wala din siyang maisip na bagong topic na pwede naming pagusapan ngayon.

Bigla akong nakarinig ng tunog ng strum ng gitara. Dala din pala niya yung gitara niya habang kinakausap niya ako. At may balak pa ata tong tugtugan ako. How sweet.

“Pasensya na kung wala akong masabi sayo ngayon ha?”
“Sapat naman na yung pagtugtog mo para magsabi ng mga nararamdaman mo ngayon eh.”

Kahit hindi ko siya nakikita, alam kong ngumiti siya sa sinabi ko, ang assumera ko lang.

“Ay, eto pala, gusto kong marinig mo to.”
“Sige nga, sampolan mo nga ako.”

Tapos yun tinugtug niya yung Vanilla Twilight ng Owl City. Ang cute kasi sobrang kuhang kuha niya yung gaya nung original version. Siya na ang magaling magcover. Tinugtog niya yung intro tapos narinig ko siyang nagsalita.

“Cause I wish you were here.”

Tumigil na siya pagkatapos nun. May pakiramdam ako na yun lang talaga yung sadya niya sa kantang yun.

“Hoy!”
“Oy!”
“AYLABYU!!!”
“Thanks.”

Tapos tumawa si Alex. Ako na talaga ang pahard to get. Pasensya na.

Ang sabog ng sinagot ko kay Alex. Kasi naman, kung nasa harap ko siya ngayon ngiti lang ayos na sa kanya. Pero sa telepono? Anong sasabihin ko sa kanya diba? Kaya thank you nalang.

SILENCE.

Medyo may kahabaan din yung katahimikan na yun.

“Hello?”
“Andito parin ako Sev.”
“Eh bakit di ka nagsasalita?”
“Di ba mas maganda kapag kahit hindi tayo nagsasalita nakakapagusap parin tayong dalawa kahit sa mga utak lang natin?”
“Ikaw na talaga ang deep.”
“O sige na, matulog ka na at gabi na. Hindi ko naman pwedeng hayaan maging parang zombie ang prinsesa ko.”

Napangiti ako sa prinsesa. Ang sweet kasi.

“Oo na, ikaw na ang sweet talaga.”
“Good night na.”
“Nightee.”
“Dream of meee.”
“Always.”

Ramdam ko na kinilig siya dun sa sinabi ko. Pramis.

“I love you ha.”
“Tulog na.”
“Yes boss.”
“Good night.”
“Daya nito ako yung naunang nag good night eh.”
“Eh ano naman?”
“Ibaba mo na kasi.”
“Ehhh ikaw muna.”
“Bato bato pick nalang tayo kung sino mauuna.”
“Madaya ka eh.”
“Grabe ka naman!”
“Baba mo na dali para makatulog na ako.”
“Ikaw na kasi. Ikaw naman yung tumawag eh.”
“Yun nga, ako yung tumawag ikaw yung magbababa.”
“Ehhhh. Ayoko!”
“Bakit naman?”
“Kasi… Basta… Ibaba mo na at matulog ka na.”
“Ikaw muna.”
“Pag di mo pa binaba ibig sabihin mahal mo ‘ko.”

Hindi ko binaba. Kasi totoo naman na mahal ko siya, at alam ko namang alam niya yun. Hindi pa lang talaga kasi ako handa sa isang relationship.

“Yes naman! Mahal mo ‘ko.”
“Kilig ka naman.”
“Oo naman. O sige na, matulog ka na!”
“Oo na nga. Good night na.”
“Good night.”

Tapos binaba ko na din sa wakas. Wagas na ngiti na naman ang nakaplaster sa mukha ko ngayon. Kangiti ngiti naman kasi talaga yung conversation namin na yun.
`
Kinabukasan, ewan ko ba kung anong nangyari sa buhay ko, parang bumaliktad kasi.

Pagbaba ko, nandun si Tita, nakaupo sa may sofa. Siya lang yung kaisa isahan kong tita na hindi pa kasal. Mas masaya daw kasi ang single kaya ayaw niyang magasawa.

Nalaman ko din na sa probinsiya sa titira tapos hindi na siya babalik pa sa States. Siguro madami na din siyang naipon kaya gusto na niyang ubusin yung oras niya dito sa Pinas.

Kapatid siya ni Mommy tapos tinanong niya kung pwede daw bang dun muna siya sa bahay namin tumira hanggang sa makahanap siya ng bago niyang tirahan. Okay lang naman kay Mommy kaya dun na titira si Tita.

Ayos! Eto na yung chance ko para makabalik ako sa dati kong tirahan.

Kinuha ko na lahat ng lakas na loob na meron ako at tinanong ko si Daddy at Mommy kung pwede ba akong bumalik tutal may kasama naman ako.

Isang magdamagang diskusyon ang nangyari sa bahay nung gabing yun sa pagitan nila Mommy, Daddy at Tita.

And guess what? Pwede daw akong bumalik. Yahoo!

Kaya parang joke lang yung pagdala ko dito sa lahat ng gamit ko kasi ibinalik ko lang din lahat.

Yun, after a week, umuwi na din ako sa probinsiya kasama si Tita. Yey!

Pagkadating na pagkadating ko palang, una kong inisip na puntahan ay si Alex. Kasi ang saya saya ko.

Since alam ko naman na kung san yung bahay nila Alex, hindi na ako nagpasama kahit kanino man. Si Ge kasi ata nasa Manila pa.

Nag-ayos lang ako ng konti para hindi naman ako haggard na haggard magpapakita sa pinakamamahal kong lalake sa mundong ito. Konting hilamos lang, nagpalit na din ako ng damit tapos nagspray ng konting pabango.

Ayos na yun. Ang importante nandito na ako.

Kinatok ko yung pinto sa bahay nila Alex.

“Teka lang po.”

Nung narinig ko yung boses niya, mas lalo akong naexcite kasi siya yung makikita ko.

Pagkabukas niya ng pinto, nakita niya ko tapos sinara niya ulit. Sa gulat lang siguro. Tapos binuksan ulit niya yung pinto.

“Sorry. Nagulat lang ako.”

Tumawa ako tapos yinakap ko siya. Yinakap din niya ako pabalik, binuhat pa niya ako.

“Andito ka na din sa wakas.”

Bulong ko sa kanya. Hindi ko maitago yung saya na nararamdaman ko ngayon.

“Oo, Alex. Nagkatotoo yung sinabi mo na matutupad yung hiling ko.”
“Sabi sayo eh.”

Binaba ako ni Alex tapos inayos niya yung buhok ko. Ang saya din niya, halata sa mata niya.

Pinagmasdan ko lang yung mata niya. Mga higit sa isang minuto lang kami nakatitig sa mga mata naming dalawa.

Sasabihin ko na ba? Oo, eto na yung pinakamagandang pagkakataon para sabihin sa kanya to.

Napabuntong hininga ako saka ako ngumiti.

“Alex, I love you.”

Nung una nanlaki yung mata niya. Medyo matagal din yung process kay Alex. Banggag din ata to eh.

Ngumiti siya kasi alam na din niya yung ibig sabihin nun. Sa sobrang saya siguro niya binuhat na naman niya ako tapos inikot ikot pa niya ako. Ako naman tawa ng tawa kasi masaya din ako.

Oo, kami na. Kami na nga.

My Deepest Apology, Dear Retiree

Chapter 19- With Me

Pagkatapos malaman ni Alex yung pag-alis ko, pinunasan niya yung luha niya.

“Akala ko ba hindi mo ko iiwan?”
“Alex, hindi naman sa…”
“Pareparehas kayong lahat.”

Kinuha niya yung gamit niya tapos umalis na siya ng classroom.

Ang sakit nung sinabi niya.

Hindi totoo yun kasi hindi ko sinadyang aalis na ako. Hindi ko to plinano, hindi ko din alam na darating tong araw na to.

Naiwan ako sa loob, na hindi ko alam kung anong gagawin ko sa buhay ko ngayong alam na niya yung mangyayari.

Napaupo nalang ako sa sahig sa sobrang hina ng mga tuhod ko. Hindi ko alam kung bakit ganito na yung nararamdaman ko ngayon. Huling paghina ng tuhod ko ay nung sobrang kinikilig ako, hindi dahil sa sobrang lungkot.

Tinakpan ko yung mukha ko, umiiyak na din kasi ako.

Pumasok sila Charm, Dave at Ge ng room mga ilang minuto pagkatapos umalis ni Alex.

Ahhhh!!!! Ayoko na ng kausap, parang awa niyo na.

Agad agad kong pinunasan yung luha ko kahit hindi naman tumitigil.

Narinig din kaya nila yung sinabi ko kay Alex? Na aalis na ako? Sana naman oo, para kahit papano isang sabihan nalang.

Yumuko silang tatlo sa lebel ko. Si Charm sobrang pinapatahan niya ako tapos si Dave naman pinupunasan yung luha ko gamit yung panyo ni Ge.

Para akong bata sa itsura ko ngayon.

Pero yung mga kaibigan ko, yung tatlong yun, sobrang nakakalambot ng puso yung ginagawa nila. Alam kong unang beses nila ako nakitang umiyak, at alam kong ayaw nila tong nangyayari, pero wala naman akong magagawa kasi ganito na talaga.

“Nasabi mo na?”

Alam na pala ni Ge na aalis na ako, sabi na nga ba eh. Kaya naman pala intinding intindi niya yung mga pangyayari. Kung bakit sobrang kunot ng noo ko at kung bakit mukhang lagi akong nagiisip.

Tumungo ako. Dumaloy ulit yung tuloy tuloy na luha mula sa mga mata ko.

“Sev, tahan na…”

Yung boses ni Charm may halong parte na din na naiiyak na siya dahil sa akin.

“Papatayin ko na talaga si Alex.”
“Ge!!!”
“Hindi naman natin napapaiyak si Sev dati diba? Kailan mo ba siya nakitang umiyak ha Charm?”

Hindi sumagot si Charm.

Kung maari lang at kung ako lang yung masusunod, ayoko na na magbangayan pa sila sa harapan ko, sapat na yung bangayan na naganap samin ni Alex.

“Hindi mo naman dapat sisihin si Alex, Ge eh. Alam mo naman may issues yun.”
“Pero…”
“Pero wala Ge.”

Natahimik si Ge sa sinabi ni Dave. Si Dave kasi talaga yung kuya naming lahat, kaya pag siya na yung magsasalita, lahat kami susunod kahit ayaw namin.

“A…lam… niyo… na… din… ba?”

Bawat salita may kasaling singhot. Hindi parin talaga kasi ako makahinga ng maayos dahil tuloy tuloy parin yung patak ng luha ko. Parang gripong sira.

“Oo, sinabi ni Ge samin.”
“Nagulat kasi kami nung biglang lumabas si Alex ng magisa kaya tinanong namin si Ge kung ano bang nangyayare.”
“Yun, kwinento niya samin yung sa tingin daw niya ay yung sinabi mo.”
“Sorry kung inunahan kita ha? Alam ko namang ayaw mo ng ulitin tong scene na to kaya sinabi ko na sa kanila.”

Sobrang thankful talaga ako kay Ge kung wala siya hindi ko alam kung anong gagawin ko.

“Sev hindi na ba talaga mababago yung desisyon nila?”
“Depende kung makakakuha sila ng Visa.”

Si Ge na nga pala ung bago kong spokesperson ngayon. Alam na din naman niya yung mga nangyayari kaya alam kong maayos niyang maeexplain sa kanila.

“Eh kung pwede, sa bahay nalang siya tumira.”
“Oo nga, pwede dun. Ayos lang naman siguro kay mommy.”
“Gusto ko nga din sabihin yun kaso parang pinapanguhan ko kasi yung mama ni Sev kaya hindi ko na sinuggest.”

Sobrang sweet talaga ng mga kaibigan ko.

Ngayon ko lang din napansin na matagal na pala nung huli kaming nagkasama sama. Lahat kasi kami may mga kaekekan na pinagagawa na hindi naman kasali sa school work kaya hindi kami nagkakaroon ng oras para makapagbond gaya nung dati.

Yun, nung medyo tumahan na ako, nagkwento nalang si Dave tungkol sa mga nakakatawang mga pangyayari.

Nung tumawa ako sa isa niyang kwento, naliwanagan lahat ng mga mata nila.

“Yey! Ngiti lang Sev, maayos din yan.”
“Oo, ganyan lang talaga si Alex, wag mo ng isipin.”
“Tsaka andito naman ako eh.”

Yehes naman ang mga friends! Apir tayong lahat.

Tinulak ni Charm si Ge na tumatawa.

“Eto dumadamubs na naman!!!”
“Che! Baliwag ka na!”
“Anong sabi mo?!”
“Wala, sabi ko maganda ka parin.”
“Good doggy.”

Tapos tumawa kaming apat. Minsan nalang magbarahan si Ge at Charm, pero grabe naman kung nagkakabarahan silang dalawa.

Sinigurado din nila na hindi mugto yung mata ko bago ako umalis ng classroom. Si Charm binasa ako ng binasa para daw lumaki yung mata ko. Haha. Benta lang.

Ako lang naman talaga yung sobrang basa kaya pinahiram nalang sakin ni Ge yung extra shirt na dala niya na hindi ko alam kung bakit may dalawa siya. Siguro alam niyang mababasa ako. Isa din kasi psychic tong lalakeng to eh.

Sabay sabay kaming umuwi. Tapos tumambay nalang din sila Charm, Dave at Ge sa playground sa subdivision para kahit papano naman daw makapagbond kami.

Sa swing kaming apat tumambay. Bumili na din pala kami ng cake para daw icelebrate yung unang araw ng pagiyak ko na sumunod sa kapanganakan ko. Hahaha. Ang sarap nilang magmahal, pramis.

Para naman sa drinks, bumili kami ng isang litrong coke tapos isang baso lang yung meron. Share share nalang kaming apat dun. Sigurado naman kaming wala kaming sakit na nakakahawa eh.

“Oy! Bakit naman chocolate?”
“Ano bang gusto mo twin?”
“Strawberry.”
“YAK!!! Strawberry cake? Ikaw lang naman magtyatyagang kumain nun eh.”
“Masarap naman kasi!!!”
“Ikaw lang nasasarapan dun.”

Nga pala, ayaw ni Ge sa strawberry, mansanas at peras. Ewan ko ba dito. Sabi niya parang may ibang lasa daw yung tatlong prutas na yun. Eh ayos lang naman samin.

“Shadaap!”
“Kasali na pala si Yani sa dance troupe?”
“Oo, pinilit pilit ko siya kasi alam ko namang gusto din niya.”
“Tapos si Layla sa org na din natin diba?”
“Oo, matagal na niyang gustong sumali pero wala siyang time. Pero hindi ako yung nagpasok sa kanya ah. Hindi ako ganun.”
“Alam naman namin yun eh.”
“Yehes naman Dave!!!”
“Oo naman!”

Nagthumbs up siya samin tapos kumain ulit siya dun sa cake.

“O! Ikaw nalang talaga ang walang org satin!”
“Hayaan mo na, sa no org org nalang ako sasali.”

Yuck ang korni ng sinabi ko. Ba yaaaan.

“Sira ulo ka talaga kahit kailan.”
“Eh alam mo naman hindi marunong sumayaw yan eh!”
“Parehas lang tayo Sev, apir!”

Tapos nag apir kami ni Dave.

Ang sweet nila kasi sinasadya talaga nilang ilayo yung topic kay Alex – kahit sa tingin nila hindi halata.

“Baluktot paa nating dalawa eh.”
“Huy OA niyo namang dalawa.”
“Nakita mo naman na siguro ako sumayaw diba?”
“Oo.”

Kung sa HAHAHAHA da best si Charm kasi nakakahawa yung tawa niya.

“Anong itsura niya pag sumasayaw?”
“Masagwa. Pramis wag mo ng tanungin Ge.”

Tapos tumawa ulit siya. Ang wagas talaga nito tumawa. Akala mo wala ng bukas.

Yun, ganun lang yung mga pinaggawa namin. Natuwa kami mas lalo nung umulan. Para kasi kaming mga batang nagsisitakbuhan sa playground na parang walang ulan.

Tuwang tuwa yung kambal kasi first time daw nilang maligo sa ulan kaya yun, sinulit na namin tapos pumasok ng kami ng bahay para magpatuyo.

Nagtimpla si mommy ng hot choco tapos nagpalit na din lang kaming lahat ng damit namin.

Ewan ko ba kung nagbalak ba talaga tong tatlong to magswimming at may mga extra silang damit na dala dala sa mga bag nila. Eh kung hindi naman nila plinano to, ang galing naman nilang tsumaba.

Dun kami sa guest room nagstay. At pakiramdam ko din may balak silang magovernight sa bahay sa mga pinagagawa namin.

Yung mga cellphones namin linagay namin sa cabinet pagkatapos nilang magpaalam na late silang uuwing tatlo.

Ako linagay ko lang dun kasi ayaw kong mabasa ng kahit ano mang message. Asa naman akong makakatanggap ako ng message galing sa taong iniisip ko.

“Huy, salamat ha. Hindi niyo naman dapat to ginagawa eh.”
“Tumahimik ka nga. Anong hindi dapat?”
“Oo nga. Friends parin tayo Sev. Minsan lang to.”
“Nagkataon lang talaga na sumabay yung nangyari kanina.”
“O, wag kang umiyak, papaliguin kita ng hot choco.”

Tumawa lang ako. Define sweetness kasi diba? Daig pa nila ang pinakamatamis na mga candies sa mundo.

“At tsaka hindi naman porket aalis ka na ibig sabihin hindi na tayo magkikita eh.”
“Agree ako diyan! Manila is a plane away!”
“Oo sige, gawin niyong tambayan lang ang Maynila.”
“Eh kung nandun ka na din lang gagawin talaga namin yun.”
“Tama!”
“Sus! Damubs!”

Binato ni Ge si Charm ng unan. Binaba ni Charm yung hot choco niya sa table na malayo sa bed tapos linapitan niya si Ge para hampasin siya ng unan. Si Ge naman, all set and ready to fight na. Kaming dalawa naman ni Dave, nagready na din.

PILLOW FIGHT!!!

Si Ge at Charm yung pasimuno pero nadamay parin kaming dalawa ni Dave.

Kahit medyo sumakit yung ulo ko dahil sa mga paghahampas nila sakin, nakakatawa parin kasi ngayon lang namin taong nagawang magkakasama.

Walang gentleman gentleman pagdating sa mga ganitong bagay. Wapakels sila dun, kesa naman sa mabugbog sila. Hahaha.

“O! ayoko na! Suko na ko!”

Hininto na ni Ge pero hinampas parin siya ni Charm, panhuling ganti lang.

“Alam niyo kayong dalawa pag kayo yung nagkatuluyan walang sisihan ha?”
“Sus! Eto?!”
“Yan?! E may Yani na yan eh!”
“Ano na naman kinalaman ni Yani dito ha?”
“Tanong mo diyan.”
“Wehhhh!!! Imbentoooo!”

Yun, usap usap ulit. Umuwi sila ng mga bandang 10:30 na. Dala naman ni Dave yung kotse niya kaya ayos lang daw. Si Ge hinatid nalang nila tutal malapit lang naman yun sa bahay namin.

Nakangiti akong matutulog kahit papano. Tinignan ko ka din yung phone ko baka kasi may importanteng nagtext.

Si Alex hindi nagtext, obviously. Asa naman akong magtetext yun. Si Ge tinext ako pagkaalis na pagkaalis nila, nakalagay sa time eh.

Ayoko ng umiiyak ka ha? Kakatayin ko talaga si Alex.

Ngumiti ako pagkabasa ko sa text ni Ge. Grabe ngayon ko lang narealize na namiss ko pala si Ge. Haay.

Nagreply ako. Pers taym na may load ako sa isang buwan. Hahaha. Warep ako eh.

Yessir. Pinky swear pa.

Wala pang isang minuto na reply na agad siya.

Apir tayo!

Pagkabasa ko nung text niya, natulog na ako. Yung mga regalo na bigay nila, linagay ko nalang sa baba ng Christmas tree – lahat, pati na din yung bigay ni Alex. Makakapaghintay naman siguro yun.

The usual routine lang naman kapag pasko samin, yung mga pinsan ko umuwi. Yung twins hindi ko alam kung sang bansa na naman nagpatungo tapos si Ge, nasa bahay lang din nila gawa ng nagdatingan din yung mga pinsan niya.

Ako naman kahit papano nalungkot kasi baka ito na yung huling pasko ko sa bahay na to.

Umaasa parin pala ako sa hiniling ko sa fountain hanggang ngayon, yung kay Alex nagkatotoo eh, baka yung akin din magkakatotoo. Baka lang naman.

Christmas Eve nun. Magkasama yung family namin nila Ge na nagcelebrate. Trip lang daw nung dalawang nanay namin.

Sakin okay yun, at least makakausap ko si Ge. Tsaka the more the merrier.

Yung mga mas bata pa sakin, nasa labas, naglalaro ng paputok na hindi naman masyadong delikado gaya nung pop pop, louses tsaka piccolo.

Hinahayaan nalang sila nila tita na maggerahan sa labas. Tutal sila sila lang din naman yung nagiingay eh.

Kaming dalawa ni Ge, nasa veranda kami ng bahay – sa bandang likod para wala masyadong taong dumadaan.

Walang upo upo samin, sumandal nalang kami sa ledge nung mga bakod bakod niya.

May dala dala kaming dalawa ni Ge na konting graham cake tsaka salad tapos yung juice. Puro matatamis yung mga hinanda ngayon ah. Ayos! Papataba ako kahit konti.

“Kahit hindi mo sabihin sakin alam ko namang nalulungkot ka ngayon.”

Napabuntong hininga ako. Totoo nga, kilalang kilala nga ako ni Ge. Kaya wala akong maitago dito eh.

“Hindi mawala sa isip ko yung pagalis ko Ge eh.”
“Alam mo, pag iniisip mo yun nauubos yung oras mo para makasama mo yung mga mahal mo dito.”

Tama si Ge. Pero kasalanan ko ba kung sadyang lagi talaga siyang pumapasok sa utak ko kahit ayoko naman?

“Gusto mo ba siyang makita?”

Ngayon ko lang nalaman na may super powers na pala si Ge ngayon. Nakakabasa na din pala siya ng utak.

“Bakit kaya lahat ng sinasabi mo tumpak sa mga iniisip ko?”
“Kasi marunong akong makiramdam. Ewan ko ba. Likas na kasi ata talaga to sakin.”
“Eh sa tingin mo ba si Alex gusto din niya akong makita?”

Hindi sumagot si Ge, siguro ramdam niya na may sasabihin pa ako pagkatapos nun. The best to eh.

“Kasi pakiramdam ko hindi eh. Ako lang ata talaga yung nagiisip na mahal niya talaga ako.”

Napabuntong hininga ako sa sinabi ko. Ano na naman ba to?

“Sa tingin ko, mahal ka nun.”
“Pano mo naman nasabi yun?”
“Kasi hindi naman siya magbabago para magustohan mo siya kung hindi ka niya mahal eh.”
“Malay mo gusto lang talaga niyang magbago.”
“Sev minsan maging positive ka naman.”

Sumubo ako ng isang kutsarang salad para may dahilan ako upang hindi sumagot kay Ge. Alam ko mali yung ginawa kong paraan pero ito nalang yung naiisip ko eh.

“Alam mo ba kung san yung bahay nila Alex?”
“Sasamahan na kita bukas.”

Yun, tinawag na kami ni Mommy sa loob kasi noche Buena na daw. Tapos bigayan na ng regalo at kung ano ano pang mga activities yung pinaggagawa namin.

Inenjoy ko nalang kahit papano para sulit naman yung pagpunta nila Ge dito sa bahay. Ayoko kasing makita ng lahat na paskong pasko sobrang lungkot ko kaya kunwari nalang sobrang saya ko.

Binuksan ko na din yung mga regalo na bigay sakin nung Christmas Break.

Yung bigay ni Ge, may label na, ‘Buksan mo to sa March. Wag muna ngayon.’. Sabi ko sa sarili ko, sige, makakapaghintay naman ako kung ano man to e.

The rest ng mga regalo puro stuff toys lang tapos mga letters.

Yung kay Alex yung huli kong binuksan. Wala lang. Natripan ko lang na sundin yung katagang save the best for last.

Napawow ako sa nakita ko. Isang malaking brooch na hugis nota. Hindi ko alam kung san to nakuha ni Alex.

“Uy! Ang ganda niyan ah. Kanino galing?”
“Sa friend ko.”
“Astig niya magbigay ah.”

Gusto kong magpasalamat sa bigay ni Alex. Kaso hindi ko alam kung san ko ba to gagamitin para makita naman niya na suot ko kahit minsan lang. Nakakatuwa yun sa parte ng nagbigay.Ganun ako eh.

“Uy Sev! Sa’yo pa to o.”

May inabot sakin si Kuya Kyle na isang malaking paper bag. Kinuha ko naman.

Di ko alam kung pano yun nahiwalay sa mga regalo ko kasi alam ko, pinagsama sama ko yung mga yun nung linagay ko sa ilalim ng Christmas tree.

Nakakita ako ng malaking teddy bear na may hawak hawak na stuffed toy din na rose. Hindi ko pa nakikita kung kanino galing, alam ko na.

Galing to kay Alex.

Hinila ko ulit yung bear hanggang sa maalis siya sa paper bag. Parang sinuksok nga lang talaga eh.

Napangiti ako mas lalo nung nakakita ako ng malaking SEV sa paa nung bear. Nakakatuwa kasi pag may footprint man ang teddy bear, may halong Sev sa footprint niya.

Pagkatapos nung mga kung ano ano mang pinagagawa namin, umuwi na din sila Ge tapos natulog na din ako.

Inakyat ko yung mga regalo na bigay nila tapos linagay ko lahat sa closet ko, maliban sa bigay ni Alex. Pinin ko nalang sa Teddy Bear na bigay din niya. Ewan ko ba dito kung bakit hindi nalang niya pinagsama.

Nung susunod na araw, pumunta kami kila Alex gaya nung sabi ni Ge sakin. Sinama na din niya si Dave para kahit papano may kakilala yung pamilya niya samin.

Yun si Dave yung nakipagusap. Tinanong niya kung nasa bahay daw ba nila Alex si Alex tapos sabi ng mommy niya, what I mean is step mom niya ata, umalis daw siya.

Umalis na din kami agad nung sinabi niya samin yun. Medyo nalungkot ako pero wala naman akong magagawa.

Nung kinakausap ni Dave yung step mom ni Alex, pinagmamasdan ko siya.

Kasi kamukhang kamukha niya si Alex eh kaya pakiramdam ko eto talaga yung mommy niya. Sinabi na din kasi niya dati na dinadalaw pa din naman siya ng tunay niyang pamilya kaya baka siya na nga to.

Nasa harap ko na ngayon ang nagsilang sa pinakamamahal kong lalake.

Ang ganda ng mommy ni Alex. Ang soft din nung mga features sa mukha niya, parang si Alex lang. Napansin ko din na nakuha ni Alex yung mga mata ng mommy niya.

Sobrang bait ng mommy ni Alex, hindi ko alam kung ano bang nangyari sa kanila nung pinamigay nila si Alex sa ibang pamilya.

Ginawa namin nila Ge at Dave, naglakwatsa nalang kami kesa naman masayang yung paglabas naming tatlo.

Haaaay. Minsan na nga lang ako mageffort palpak pa.

Nung mga susunod na araw, sa bahay lang ako, walang ginagawa.

May isang araw nung lumabas silang lahat, namasyal sila. Ayokong sumama gawa ng tinatamad talaga ako.

Kaya yun, natira ako sa bahay. Kumain nalang ako tapos nanood ng TV sa living room.

May kumatok sa pinto namin. Sigurado naman akong hindi ko kamaganak yun kasi hindi sila marunong kumatok basta pasok na lang.

Linapag ko yung pagkain ko sa lamesa tapos binuksan ko yung pinto.

Pagbukas ko, nagulat ako sa nakita kong tao. Shit, ang gwapo kasi.

“Sev…”

Hindi talaga ako makapaniwala na inisip ko na isarado yung pinto tapos saka ko bubuksan ulit para malaman kung hindi ba talaga yung imahinasyon ko lang tong pangyayaring ito.

Mas lalo pang nadagdagan yung gulat ko nung bigla niya akong yinakap ng sobrang higpit.

Nung una hindi parin ako makapaniwalang siya nga yun, pero nung medyo tumagal yung yakap niya, sinandal ko nalang din yung ulo ko sa balikat niya tapos yinakap ko din siya.

Ang tagal kong nagtiis na hindi ko nakausap si Alex. Sobrang tagal.

Pagkabitaw niya sa yakap niya, ngumiti siya. Ngumiti din ako. Sa wakas bati na din kaming dalawa – kung away ba ang tawag sa nangyari dati.

“Uy, sorry pumasok nalang ako agad.”
“Hindi, ayos lang. Pasok ka.”

Natawa nalang si Alex sa sinabi ko. May konting Alex toxin pa kasi sa katawan ko kaya medyo lutang yung mga sagot ko sa kanya. Nakakahiya OMG.

“Sorry.”
“Upo ka muna.”
“Ikaw lang talaga yung pinunta ko dito Sev.”
“Malamang bahay namin to eh.”
“Oo nga nuh? Sensya na.”

Tapos tumawa ulit kaming dalawa. Ang tagal na din pala mula nung narinig ko yung tawa naming dalawa na sabay. Haaayl Ano bang ginawa ko sa buhay ko?

“Nung program, sorry kung medyo na over react ako.”

Naglakad ako papuntang kitchen para kumuha ng makakain niya pero pinapakinggan ko parin siya at sinusundan niya ako.

“Nagulat lang talaga ako sa sinabi mo. Hindi kasi yun yung inexpect ko eh.”

Binuksan ko yung ref, sakto! May salad tsaka juice! Pwede na to.

“Naisip ko din na dapat hindi ko nalang pinilit lumayo.”

Nanlaki yung mata ko sa narinig ko.

“Akala ko kasi kapag lumayo ako sa’yo mas madadalian akong makalimot sa mga pangyayari dati eh.”

Sinubukan niya akong kalimutan?

“Kaso mali pala ako, kasi lagi kang tumatakbo sa isip ko. Ewan ko ba kung baliw lang talaga ako.”

Oo, baliw ka lang talaga.

Kumuha ako ng plato tapos naglagay ako ng para sa kanya.

“Sana pala yung mga oras na nandito ka pa sinusulit ko na, hindi yung sinasayang ko pa.”

Oo, tama. Kinakausap ko na yung sarili ko, baliw na talaga ako.

“Pwede bang rewind nalang tayo?”

Sinubuan ko siya nung salad tapos ngumiti ako. Habang linululon niya yung sobrang daming salad na sinubo ko, hinalikan ko yung dalawang daliri ko tapos dinikit ko sa kanang pisngi ni Alex.

“Sapat na bang sagot yun?”

Sobrang wagas na naman yung ngiti niya, nakakatuwa.

Natawa ako nung linunok niya ng sobrang bilis kahit sobrang nabubulunan na siya. Binigyan ko nalang siya ng tubig tapos tumawa ako.

Ang cute kasi niya, para siyang bata.

“So ibig sabihin okay na tayo?”
“Bakit? Ano bang nangyari dati?”

Ngumiti siya – siguro gets na niya yung sinabi ko.

“Teka, palit lang ako ng medyo presentableng damit ah.”
“Hindi, wag na. Ayos na yan. Maganda ka pa din naman eh.”

BLUSH.

Eto talagang lalakeng to grabe sa bola. Pero nakakatuwa ah.

Yun, wala akong nagawa kundi lumabas ng bahay na mukhang tanga. Pero medyo maayos naman na yun. Keme.

Linock ko yung bahay tapos naglakad lakad na kami ni Alex sa subdivision. Dun kami sa playground tumambay, lagi naman eh.

Umupo ako sa may swing tapos umupo siya sa tabing swing din.

“Hindi naman porket aalis ka na ibig sabihin magkakalimutan na tayo diba? Siyempre mahal parin kita kahit anong mangyari at kahit gaanong layo man yung distansiya natin, ayos lang kasi alam ko naman na hindi magbabago yung nararamdaman ko sa’yo.”

OMG, okay, bawing bawi ka na sakin Alex, hindi na kailangan pa ng kahit ano mang sorry.

“Nakita ko yung teddy bear na bigay mo sakin.”

Tumingin ako sa kanya tapos nginitian ko siya.

“Ang cute niya.”
“Ilalagay ko sana yung pangalan ko sa kabilang paa niya kaso wag nalang.”
“Bakit naman? Dapat linagay mo, para sweet.”

Kinikilig ulit si Alex!!! Halata naman eh. Ahihi.

“Pumunta nga pala akong bahay niyo kahapon.”
“Oo nga sabi sakin ni Mama kahapon pagdating ko.”
“May tanong ako sayo.”
“Ano yun?”
“Yung sinasabi mo bang Mama mo yung tunay o yung step mom mo lang?”

Linayo niya yung tingin niya sakin. Alam ko din kasing ayaw niyang pinaguusapan namin yung pamilya niya. Gusto ko lang kasi malaman.

“Siya yung tunay kong Mama.”

Sabi na nga ba eh!!! Ang galing ko talaga sa mga ganitong bagay.

“Kamukha mo siya.”

Sinusubukan kong gawing mahinahon yung boses ko para maging parang normal na usapan lang to.

“Alam ko. Ang ganda niya diba?”
“Oo. Ngayon alam ko na kung san mo ba nakuha yung kagwapohan mo.”

Ngumiti siya sakin. Natuwa naman ako.

“Ang galing mo talagang mambola.”
“Siyempre. Mana ako sayo eh!”

Nagthumbs ako sa kanya. Napatawa ko siya sa ginawa kong yun. Ang galing ko talaga! Nababaliw na ako, pinupuri ko ang sarili ko.

“Pumunta sila sa bahay para dalawin ako, sila nung mga kapatid ko.”

Hinintay ko siyang magsalit ulit. Ngayon ko lang kasi siyang narinig na mangbangit ng salitang kapatid eh.

“Sabi nila gusto daw nila akong makasama kahit isang araw lang.”
“Eh, bakit ka umalis ng bahay?”
“Bumili lang ako ng coke sa kanto.”

Gusto kong tawanan yung sarili ko. Ang atat kasi naming tatlo eh, hindi kami makapaghintay.

“Seryoso yun?
“Oo, sandali lang ako nawala.”
“Ang tanga talaga naming tatlo, sana pala naghintay nalang kami.”
“Bakit pala umalis kayo agad?”
“Sabi kasi ng Mama ko lumabas ka kaya akala namin nagpunta ka ng malayo kaya umalis na din kami.”

Natawa si Alex sa munting kwento ko.

“Sus kayo talaga. Minsan din kasi wala sa ayos yung mga sagot ni Mama eh.”
“Oo nga, pansin ko nga.”

SILENCE.

Alam kong dun na natatapos ang kwento niya tungkol sa Mama niya. Ayos na yun, at least alam kong kinikilala niyang Mama niya yung tunay niyang ina.

Tapos yun, tumayo si Alex tapos hinila niya yung dalawang kamay ko para tumayo din ako.

“Bakit?”
“Basta.”

Linabas niya yung ipod niya tapos linagay niya yung isang earphone sa kanang tenga ko. Yung kabila naman linagay niya sa kaliwang tenga niya. Plinay niya yung isang kantang hindi ko alam.

Linagay niya yung kaliwang kamay ko sa balikat niya tapos hinawakan ni yung kanang kamay ko. Yung isang kamay naman niya, nasa likod ko.

Kami na ang sumasayaw sa isang slow song ng wala sa oras. Intro palang gumagalaw na yung mga paa naming dalawa.

“Hindi ako marunong sumayaw ah.”
“Sino ba nagsabing marunong ako?”

Ang sweet talaga nitong lalakeng to.

Ang lapit namin sa isa’t isa. Kulang nalang yakapin ko na siya sa dikit naming dalawa.

“Pakinggan mo yung kanta ha? Nandiyan na kasi lahat ng gusto kong sabihin.”
“Eh bakit hindi nalang ikaw yung kumanta?”
“Baka maiyak kasi ako habang kinakanta ko to eh.”

Sapat na rason na yun para sakin. Pinakinggan ko nalang yung kanta habang pinagmamasdan ko yung mga mata niya. Siya din kasi nakatingin sakin.

I don’t want this moment to ever end

Kung pwede lang na dito nalang tayo gugustohin ko din. Kung pwede lang na magfreeze ang mundo dito ayos lang sakin.

Where everything’s nothing without you

Pano kaya pag nagkahiwalay na tayo? Ano na kayang mangyayari?

I’ll wait here forever just to see you smile

Eto ba talaga yung gusto mong sabihin sakin?

Cause it’s true, I am nothing without you

Inalis ko yung tingin ko mula sa mata niya papunta sa swing sa harap ko.

Through it all, I made my mistakes – I stumble and fall but I mean this words

Hinintay ko yung chorus, kasi gusto kong marinig yung mga lyrics.

I want you to know

Napabuntong hininga si Alex, ramdam ko naman eh.

With everything I won’t let this go

Sa tingin mo ba papakawalan din kita kahit ganito na yung nangyayari?

These words are my heart and soul

Napangiti ako, kasi sabi niya kanina nandito na lahat ng gusto niyang sabihin.

I’ll hold on to this moment you know

Kahit kailan hindi ko makakalimutan tong araw na to, kahit san man ako patungo ngayon.

Cause I’ll bleed my heart out to show that I won’t let go

Sinandal ko yung ulo ko sa balikat niya habang sumasayaw parin kami. Ang bango bango talaga nitong lalakeng to. Wagas kasi kung magpabango eh.

If thoughts read are spoken, forever and now

Kung sana nababasa mo yung mga sinasabi ko sa utak ko ngayon… kung sana lang.

The pieces of memories fall to the ground

Hindi ko talaga alam kung anong ibig sabihin nito kaya pinalampas ko nalang.

I know what I didn’t have so I won’t let this go

Hindi mo naman kailangan maging isang perpektong lalake para mahalin kita eh. Ayos na ang may mga imperfections mo.

Cause it’s true I am nothing without you

Sumabay siya sa kanta, natunaw naman ako.

On the streets where I walk alone, where nowhere to go, I come to an end.

Inangat ko yung ulo ko tapos tinignan ko ulit si Alex ng malapitan.

I want you to know
With everything I won’t let this go
This words are my heart and soul
I’ll hold on to this moment you know
Cause I’ll bleed my heart out to show that I won’t let go

In front of your eyes it falls from the skies when you don’t know what looking to find
In front of your eyes it falls from the skies when you just never know what you will find

I don’t want this moment to ever end
Where everything’s nothing without you

Hindi ko alam kung bakit sobrang natutunaw ako sa parteng to ng kanta, ang ganda kasi ng boses nung singer tapos sakto pa sa nararamdaman ko to. Da best!

I want you to know
With everything I won’t let this go
This words are my heart and soul
I’ll hold on to this moment you know
Cause I’ll bleed my heart out to show that I won’t let go

I want you to know
With everything I won’t let this go
This words are my heart and soul
I’ll hold on to this moment you know
Cause I’ll bleed my heart out to show that I won’t let go

Natapos na yung kanta. Niyakap ko nalang siya ulit para hindi ako maiyak. Nakakaiyak kasi yung kanta kahit medyo rock eh.

Sa lyrics din ako tumitingin minsan.

Bumitaw kami sa yakap pero yung mga kamay ko nakabalot parin sa leeg ni Alex. Ngumiti kaming dalawa sa isa’t-isa.

“Matanong ko nga, anong hiniling mo nun sa fountain?”
“Wag ka madaya.”
“Grabe ka naman.”
“Hiniling ko na sana dito parin ako hanggang matapos yung high school ko.”
“Sa tingin mo ba magkakatotoo yun?”
“Malabo na siguro.”

Nalungkot ako sa sagot ko, kasi yun yung totoo, kahit anong tanggi ko man.

“Sa tingin ko magkakatotoo yun.”
“Bakit naman?”
“Kasi yung sakin nagkatotoo na naman eh.”
“Ano ba yung hiling mo?”
“Ng maisayaw kita ng ganito bago pa magprom.”

Napangiti ako sa sinabi ni Alex sakin, sweet eh. Ahihihi.

“Malakas ka ata sa fountain na yun eh.”
“Hindi naman. Ewan ko ba. Lagi akong pinagbibigyan.”

Tapos nagtawanan kami.

Konting lakad lakad lang samin sa park pagkatapos nun.

Ang dami ding kwento ni Alex sakin. Kwinento ko na din lang yung mga nangyari samin nila Charm, Dave at Ge nung naglaro kami sa ulan dati.

Nagsunset na din kaming dalawa ni Alex. Gustong gusto ko tong mga scene na to, ang sweet kasi. Nakasandal ako sa kanya habang pinapanood naming lumubog yung araw.

Nagpatugtog si Alex habang pinapanood namin yung scene, yung kantang The Gift.

Tumaas yung balahibo ko.

Isa kasi siyang regalo sakin ng langit.

Napasabay nalang ako ng kanta sa pinapakinggan naming dalawa.

All I want is to hold you forever
All I need you more everyday
You saved my heart from being broken apart

Sana ganito nalang kami forever. Sana talaga.

Yun, hinatid ulit ako si Alex sa bahay nung medyo gumabi na.

“Sa susunod ulit.”
“Kung pwede na nga lang araw arawin ko ang pagpunta ko sa inyo para makasama kita lagi eh.”
“Pwede naman yun ah.”
“Baka pagalitan ka pa.”

Ang sincere talaga ni Alex. Iniisip niya yung kapakanan ko. Ahihi. Plus pogi points pare.

“Ikaw talaga.”

Ngumiti ako.

Nanlaki yung mata ko nung bigla siyang lumapit sakin. Well, hindi naman sa dahil lumapit siya sakin kaya lumaki yung mata ko.

Hinalikan siya kasi niya ako sa noo.

Napapikit nalang ako bigla.

“I love you…”

Tapos umalis na siya.

Hindi parin ako makapaniwala.

Hinalikan niya ako sa noo.

OMG.

My Deepest Apology, Dear Retiree

Chapter 18 – Regrets

“Kuya alam mong ayoko sa ganyang mga biro ah.”

Naiiyak na ako kasi seryoso yung mukha ni Kuya Kyle. Walang joke yung sinabi niyang paglipat sakin sa ibang lugar.

Bakit ngayon pa? Bakit ngayon pa kung kailan mahal ko na si Alex? Kung kailan siya na yung nagpapasaya sa bawat araw ko sa mundong ito?

Oo alam ko naging madaya ako dahil halos lahat na ng saya sa mundo hinakot ko na nung mga nakalipas na araw, kaso bakit ganito naman yung ganti sakin? Parang hindi naman dapat ito yung parusa ko.

“Sev…”

Tinitigan ko lang si Kuya, hinihintay kong sabihin niya yung dalawang salitang, joke lang.

Gusto kong marinig yun ngayon, parang awa mo na kuya sabihin mo na. Kahit asar na asar ako dati pag sinasabi mo yun gusto kong marinig yun ngayon.

Kaso wala, ang tanging sinabi lang niya ay.

“Sorry.”

Nabitawan ko yung baso na hawak hawak ko sa sobrang gulat ko sa mga pangyayari. Ang ganda na ng araw ko eh. Bakit ganito pa yung kailangang maging dulo nito?

“Sev…”

Iniwan ko nalang yung kalat ko sa kitchen tapos tumakbo na ako sa kwarto ko. Ayoko tong mga nangyayari.

Siguro pag natulog ako pagising ko ibang panahon na, tsaka baka pagising ko joke lang pala talaga yung sinabi ni Kuya na ililipat na daw ako sa kanila.

Hindi pwede! Hindi sila pwedeng maging madaya. Titira ako kila Ge kung papayagan ako basta dito lang muna ako. Ang usapan sa college pa ako pupunta dun. Di to pwede.

Alam ko namang para din saming lahat yung pagpunta nila dun kaso nahanap ko na yung kasiyahan ko eh, bibitawan ko pa ba? Kung tatanongin ako nun isasagot ko hindi. Kasi… Kasi… Kasi… Ewan ko.

Basta, ngayon na nga lang ako magmamahal. Pero naisip ko din na tama ba yung rason para magpaiwan ako? Dahil nagmamahal na ako?

Linock ko yung pinto tapos humiga ako sa kama ko. Hinagis ko nalang yung bag ko sa gilid tapos yung paper bag na dala ko tinabi ko sakin. Pag nakikita ko yung mga rosas na bigay ni Alex sakin, mas lalong hindi ko alam kung ano yung gagawin ko sa buhay ko.

Kumatok ng ilang ulit si Kuya Kyle pero hindi ako sumasagot. Madaya sila sakin. Sobrang madaya. Ayoko na muna silang kausapin. Gusto kong mapagisa.

Kanina ang saya saya ko lang tapos ngayon para akong binagsakan ng langit at lupa sa nalaman ko.

Alam kong maling kwestyonin ko ang Diyos pero bakit to nangyayari sakin ngayon? Wala naman akong nagawang masama sa loob ng ilang buwan. Bakit?

Hindi ko din mapigilan na hindi maawa sa sarili ko dahil sa mga pangyayari. Alam ko din sa sarili ko na wala akong magagawa kundi ang sumama sa kanila. Para naman kasing may choice ako. Pero kung maari, ayoko talagang umalis. Ayoko muna.

Bahala na.

Pinikit ko yung mata ko ng hindi ako kumakain. Pagkadilat ko, umaga na. Gusto kong isiping panaginip lang lahat ng narinig ko kagabi kaso hindi ko maisip yun kasi nasa living room si Kuya Kyle, dun na siguro siya nakatulog habang nagaaral.

Hindi na din ako nagpahatid kay Daddy, tinext ko nalang si Ge para sabay kaming dalawang pumasok. Tsaka para makapagisip din naman ako kahit papano.

Sabay kaming naglakad palabas ng subdivision. Mahabang lakaran yun, kaso walang kumikibo samin.

“O, bat parang yang itsura mo binasted mo si Alex?”
“Hindi.”

SILENCE.

“Wag kang masyadong mag-isip. Baka magpakamatay si Alex pag nakita ka niyang hindi masaya.”

Yun, dun pumasok sa isip ko. Pano kung aalis na nga ako, pano na si Alex? Ako pa naman yung nagpangako sa kanya na ako yung taong hindi mangiiwan sa kanya. Pero anong nangyayari na ngayon?

Napabuntong hininga ako.

“Eto, wag ka na mag-isip. Pati ako nababahala na din sayo e.”

Inabotan niya ako ng kitkat tapos kinain ko yun habang nasa tricycle kaming dalawa ni Ge. Pero hindi parin nawala yung pagiisip ko. Pagkababa namin ng tricycle, bago kami pumasok ng school. Hinila ako ni Ge.

“Yang simangot mo kontrolin mo.”

Di ko ba alam kung alam na ni Ge kung bakit ako nagiisip ng ganito kalalim. Siguro di pa niya alam. Kasi parang ako palang ata yung pinagsasabihan nila.

“Mamaya ka na mag-isip pag tayong dalawa na magkasama. Hindi sila sanay na nakasimangot ka.”

Boom! Tama yung sinabi ni Ge. Pati din kasi ako hindi ako sanay na nakakunot yung noo ko forever. Kaya yun, pinilit ko nalang ngumiti ulit, inisip ko nalang si Alex para may dahilan ako para ngumiti.

“Yan, ganyan ka lang buong araw ah.”

Tumungo ako, tapos pumasok na kami ng school. Nauubusan na ako ng sasabihin salita kahit hindi pa naman ako nagsasalita ng sobrang haba maliban sa pakikipagusap sa sarili ko.

Nauna si Ge na umalis kasi mas malapit yung room nila sa gate. Ako naman derederetso lang.

Pagdating ko sa room, nandun na si Alex. Napabuntong hininga ako.

“Uy!”
“Uy!”

Ngiti. Kunwaring ngiti.

Linagay ko sa upuan ko yung bag ko tapos lumabas ako. Sumunod na din lang si Alex.

Umupo ako sa may bench tapos si Alex umupo sa harap ko, dala dala niya yung gitara niya. Pero bago siya umupo, kinapa niya yung noo at leeg ko.

“Okay ka lang ba?”

Mukha ba akong may lagnat sa itsura ko?

“Oo, ayos lang ako.”

Nadudurog yung puso ko sa bawat salitang sinasabi ko na kaliwa naman talaga sa nararamdaman ko. Kinagat ko nalang yung labi ko.

“Musta naman tulog mo?”

May masabi nalang si Alex sakin eh. Pero naaappreciate ko yung effot niya na kahit papano maging madaldal at lively ulit ako.

“Okay lang naman. Ikaw?”

Hindi, hindi ayos kasi buong gabi inisip ko yung pinakamatinding mga scenario kapag nagkataon na umalis nga talaga ako at hindi ko na mapigil sila mommy.

“Buong gabi inisip lang kita.”

Ako din. Buong gabi ikaw lang yung nasa isip ko.

Hindi ako sumagot. Ngumiti nalang ako na parang kunwari kinikilig parin ako. Oo, kinilig nga ako sa sinabi ni Alex pero mas mabigat yung porsyento ng lungkot ko ngayong araw.

Yun, tumugtog nalang siya para kahit papano naman umingay sa parte namin. Hindi din kasi ako masydong makabigay ng matinong sagot sa kanya eh. Masyado akong madaming iniisip.

Gusto kong sundin yung sinabi ni Ge, na kunwari muna masaya ako tapos mamaya na ako magsama ng labas ng loob. Sinusubukan ko naman eh. Kaso hindi ko talaga alam kung bakit wala akong talent sa mga ganitong bagay.

It’s amazing how you can speak right through my heart

Lagi mong sinasabi na ako yung rason kung bakit ka nakangiti. Na ako yung taong hiniling mo dati sa fountain na yun na binigay naman ng tadhana sayo.

Without saying a word, you can light up the dark

Sana hanggang ngayon kaya ko parin yun gawin. Kasi pakiramdam ko, ako naman yung nasa dilim ngayon.

Try as I may, I can never explain what I hear when you don’t say a thing

Ngayon ba Alex, naririnig mo yung mga sinasabi ko sa’yo? Na mahal na mahal kita pero hindi ko alam kung pano ko sasabihin sayo.

The smile on your face lets me know that you need me

Ngumiti siya sakin. Isa din sa mga kinakatakutan ko kapag nawala ako. Na baka pag wala na ako sa tabi ni Alex, mawala na naman yung ngiti sa mukha niya. Hindi yun pwede.

There’s a truth in your eyes saying you’ll never leave me

Oo, hindi kita iiwan kahit anong mangyari basta maghahanap ako ng paraan para dito lang ako.

The touch of your hand says you’ll catch me whenever I’ll fall

Ikaw naman yung laging sumasalo sakin kapag nahuhulog ako eh. Ewan ko ba kung bakit naging sobrang lampa ko naman na. Sa pagkakatanda ko hindi naman ako ganito dati. Nawala na ata talaga ang sense of balance ko.

You say it best when you say nothing at all

Tinitigan ko lang siya – ang kanyang perpektong mga mata na natatakot akong hindi ko na makita kahit kailan pa.

Tinignan din niya ako tapos ngumiti siya. Natunaw ako sa ngiti niya. Hinawakan ko lang yung kamay ko tapos pinisil ko lang yung mga darili ko habang pinakinggan ko siya.

All day long I can hear people talking out loud

Minsan naisip ko na sana bingi nalang ako para hindi ko na narinig yung mga salitang ililipat na ako sa ibang eskwelahan.

But when you hold me near, you drown out the crowd

Halata nga. Ako din naman ganun sa’yo eh. Pag nandiyan ka, pakiramdam ko ikaw lang yung tao sa mundo.

Try as they may, they can never define what’s been said between your heart and mine.

Ano nga ba?

Huminga ako ng malalim tapos sumabay na din lang ako. Para kahit papano naman kiligin din siya at hindi lang ako yung kinikilig dito.

The smile on your face lets me know that you need me

Ngumiti siya. Hiniling ko na sana yung ngiti niya permanente nalang na parang tattoo.

There’s a truth in your eyes saying you’ll never leave me

Oo, nakikita ko yun sa mga mata mo, na hindi mo ako iiwan. At alam kong papanindigan mo yun.

The touch of your hand says you’ll catch me whenever I’ll fall
You say it best when you say nothing at all

Ngumiti lang din ako. Pati din siya. Naiinggit ako sa mata niya, kasi parang kumikislap yung mga mata niya. Ako ata walang kabuhay buhay yung mata ko e.

The smile on your face lets me know that you need me
There’s a truth in your eyes saying you’ll never leave me

Habang tumatagal na kasama ko si Alex, mas lumalalim yung pagkahulog ko sa kanya. Ganito ba talaga to?

The touch of your hand says you’ll catch me whenever I’ll fall
You say it best when you say nothing at all

Yun na siguro yung pinakamagandang duet na narinig ko sa buong buhay ko – yung pairing naming dalawa ng Alex. Charot.

Nung natapos yung kanta, naluluha ako. Hindi ko alam kung dapat ko na bang sabihin sa kanya kahit hindi pa naman sigurado na aalis na nga ako.

Gusto ko siyang yakapin, gusto ko siya lang yung kasama ko.

Pinagmasdan ko lang siya habang tinatapos niya yung kanta. Tumitingin din ako sa iba’t-ibang lugar para kahit papano mapigilan ko din yung pag-iyak ko.

Nung natapos siya, tumingin lang siya sakin. Mata sa mata.

“O bakit?”

Yung boses niya may halong pagwoworry – halata naman eh.

Ngayon ko lang din nalaman na sobrang laki na din pala ng pagbabago ni Alex mula nung araw na nakilala ko siya. Ganito na ba talaga ang impact ko dito sa lalakeng to? Eh pano na kapag nawala ako.

Pwede ba Sev? Tama na ang pag-iisip, napupudpod na yung utak mo.

Hindi ako makasagot, kasi pakiramdam ko talaga sobrang lungkot ng itsura ko ngayon.

“Uy! Alex! Sev! Paupo ha?”

Nakahinga ako ng maluwag nung narinig ko yung boses ni Ge. Kasi lagi siya yung savior ko kapag wala na talaga akong masabi o magawa sa buhay ko. Buti nalang talaga sabay kami pumasok. Kundi patay na naman ako.

“Sige lang.”
“Lex nga pala, binago na yung chords sa tutugtogin.”

Sobrang salamat Ge. Salamat sa pagbago ng topic. Para kahit papano naman makapagisip ako kung anong gagawin ko ngayon. Kasi gulong gulo na talaga ako.

“Anong pinalit?
“From C family ginawang G family kasi babae na daw yung kakanta.”
“Pero yun parin yung kanta?”
“Oo, bagong singer lang.”
“Sino?”
“Si Layla ata yung kakanta.”

Si Layla? OMG ang galing ng pasok mo Ge, at least kahit papano mawawala sa utak ko yung mga tambak na isyu na hindi ko alam kung san ko napulot.

“Si Layla? Sus si Dave talaga.”
“Onga eh. Nagulat din ako nung nalaman kong siya yung papalit sakin.”
“Kumakanta pala si Layla?”
“Di ko alam, ngayon ko lang din nalaman na meron pala siyang talent sa pagkanta eh.”

Kung sa mga tao, si Layla na siguro yung taong malapit sa isang kaibigan namin na hindi namin kakilala pagdating sa mga talent at kakayahan. Mahiyain din kasi si Layla tsaka sa ibang section siya kaya siguro hindi din namin siya nakakabond.

“Ay, aabangan ko yan.”
“Ako nga din gusto ko ng magpractice eh. Para marinig ko naman yung boses niya.”
“Seryoso ba talaga yun? Kailan pa?”
“Kaninang umaga tinext nila ako na may papalit na daw sakin. Tapos yun, sabi nila si Layla daw. Ewan ko kung joke lang.”
“Siguro naman hindi.”
“Siguro nga.”

Mga ilang minuto bago magring yun bell, nagpaalam na sakin si Ge at Alex kasi may practice daw sila buong maghapon kaya hindi nila ako masasamahan.

Ayos lang naman sakin, para kahit papano baka malaman ko din kung pano ba ako maguunwind. Inisip ko din na siguro si Charm matutulungan niya ako kung pano yung gagawin ko.

Kaya yun, nung pagkalis nila, pumasok na din ako tapos yinuko ko yung ulo ko, kunwari natutulog ako. Tinapik nalang ako ni Charm nung may teacher na kami.

“Huy, okay ka lang ba? May problema ba?”
“Wala. Inaantok lang ako.”

Tinignan ako ni Charm ng liar stare niya.

Alam din kasi niya na hindi naman ako nagpupuyat kaya ni minsan hindi ako inantok sa klase. At kung medyo late man yung tulog ko, late din akong papasok.

Bahala na, wala na din kasi akong maisip na pwede kong irason kay Charm sa oras na to eh.

Yun, nagklase kami pero parang hindi din naman ako pumasok kasi wala talagang pumasok sa utak ko. Sobrang lutang ako ngayong araw na to. Tinawag ako ng ilang beses tapos ni isang tanong wala akong nasagot ng tama.

Buti nalang talaga at wala si Alex sa klase kundi hindi yun titigil hangga’t hindi niya nalalaman kung ano bang nangyayari sakin.

Pero wala nga si Alex sobrang kinulit naman ako ni Charm nung uwian na.

“Hoy! Ano bang nangyayari sa’yo?”
“Wala to… Puyat lang siguro.”
“Sinungaling hindi ka nagpupuyat.”

Boom! Sabi na hindi ko yun pwedeng irason kay Charm eh, mahuhuli kasi ako kaagad.

“Medyo masama lang ata talaga pakiramdam ko.”

Kinapa din ni Charm yung leeg at noo ko gaya nung ginawa ni Alex.

Pumasok din sa isip ko na parehas na parehas si Alex at Charm ng mga galaw. Pag wala na kaya ako dito, possible kayang silang dalawa ang magkatuluyan? Maganda naman si Charm, mabait, medyo bungangera nga lang pero kakayanin ni Alex yun.

Magiging masaya kaya si Alex kapag si Charm ang pumalit sa pwesto ko sa puso niya?

Haaay. Pwede na ba akong magpakamatay? Para kahit papano mawalan na ako ng inisip tutal aalis naman na talaga ako wala din namang mawawala kapag nagpakamatay nga ako.

“Swerte mo wala si Alex, kundi sobrang interview na naman ang nangyari ngayon.”
“Oo nga eh. Buti nalang.”

Tapos yun, sabay na kaming umuwi ni Charm.

Ayaw ko talagang sabihin sa kahit kanino man. Kasi baka naman joke lang yun – na ako lang naman talaga yung nagiisip. Pero malay ko ba kung magbago yung isip ng mga magulang ko.

Gusto ko munang paniwalain yung sarili ko na hindi ako aalis, na dito muna ako, hanggang sa ilang buwan pang natitira sa school year na to. Siguro naman kaya kong magkunwari kahit papano. Madali lang naman siguro yun eh.

Haaaaay.

Puro nalang ako SANA at SIGURO, kailan ba to matatapos?

Kung matatapos man to sa oras kung san iiwan ko na sila, mas pipiliin ko nalang na lagi nalang ako tumira sa isang mundo kung saan umaasa ako sa dalawang salitang yun.

Pagkauwi ko, kinausap ako nila daddy tungkol sa paglipat ko kung gusto ko daw ba. Siyempre sinabi ko na hindi tapos sinabi ko na din yung mga walang kwentang mga rason ko – na parang may talab naman sa kanila.

Kahit mahal ako nila daddy at rinerespeto nila yung mga desisyon ko, mas iniisip parin nila yung kapakanan ko at yung mga bagay na maaring mangyari kapag tumira ako magisa dito sa lugar na to.

Naiintindihan ko naman sila na kahit safe sa lugar na to, di parin dapat makasigurado. Haaaay. Pano ba to.

Basta sabi nila, oras daw na makuha nila yung Visa nila aalis na agad sila – at kasama sa pagalis nila ay ang pagalis ko din dito sa lugar na to.

Pero kahit papano nakapositive mode thinking parin ako na sana isa sa kanila hindi mabigyan ng Visa para may kasama ako dito sa bahay. Ang sama ko lang ba.

Alam ko din naman na sobrang konti ng tsansang pinanghahawakan ko sa panahong ito pero ayaw ko paring sumuko. Ewan ko ba kung bakit ganito talaga ako. Nasa 80-20 kasi yung division ng chances sa buhay ko.

Kung buhay ko nga talaga to sigurado patay na ako.

Naisip ko tuloy yung sinabi ni Alex, na kung naniniwala ba ako sa mga nagkakatotoong hiling pag nagbato ka ng isang barya sa fountain. Eh kung subukan ko kaya yun? May magbabago kaya?

Haay ang baliw ko na.

Yun, sigurado na ako sa pagalis ko, kaso ayaw ko pa talagang sabihin sa kanila yung tungkol dito kaya sakin na muna to.

Si Ge naman, siguro alam naman na niya gawa ng close naman yung mommy niya sa mommy ko. Napagkwentuhan naman na nila siguro to bago ko pa malaman. Kaya din siguro medyo gets ni Ge kung bakit ako tulala. Pero siya kaya, hindi apektado sa pagalis ko?

Haaay. Ayoko sa ganito, ayoko na lagi akong nagiisip. Ayoko. Amp. Bahala na nga.

Nagdaan yung mga araw, sobrang sweet parin si Alex sakin pero kapag magisa nalang ako, hindi ko mapigilang hindi lumuha dahil nasa isip ko na talaga yung pag-alis ko.

Para naman kahit papano, kiligin si Alex, yinaya ko siyang lumabas. Parang bonding na din namin. Ayos lang naman sakanya.

Dun lang naman kami sa malapit sa school, pumunta kami ng McDo para kumain na din. Siya yung nag-order tapos ako yung naghanap ng upuan.

Pinili ko yung parteng nakikita ko parin si Alex na nagoorder. Habang pinagmamasdan ko siya, napapabuntong hininga nalang ako. Ang dami din kasing mga babaeng nakatingin sa kanya.

Pano kaya kung wala na ako dito, titingin din kaya si Alex sa mga babaeng nakatingin sa kanya ngayon? Haaaay. Ayoko sana tong isipin ngayon pero lagi ko tong nasa isip – di ko na matanggal tanggal.

Bumalik siya sa table namin na may dala dalang burger, fries at coke float, tig dadalawa lahat.

“Ang dami naman nito…”
“Kaya yan.”

Tapos umupo na siya.

“Uy Lex…”
“Mmn?”

Kinuha ko yung Float ko tapos uminom ako ng konti.

“Ang daming nakasunod na mata sa’yo o. Tignan mo.”
“Sus…”
“Tapos ang dami ding matang nanlilisik sakin.”

Totoo naman kasi, oo nga nakatingin nga sila kay Alex ng bongga pero pag nakikita naman nila ako grabeng talas ng mga mata nila kala mo hinasa bago pumunta dito.

Tumawa si Alex sa sinabi ko, nakakatawa naman kasi talaga.

“Hayaan mo sila, mga insecure lang yang mga yan.”
“Ang ganda nung nandun o.”
“O di maganda na. Kahit naman taglay na nila lahat ng kagandahan sa mundo ikaw parin yung titignan ko.”

Ay, kasweet naman. Panay ganito na lagi si Alex sakin ah.

Sinamaan ko nalang siya ng tingin kahit hindi naman ako naasar sa sinabi niya, kinilig nga ako eh.

“At tsaka oo nga, hayaan mo silang manlisik yang mga mata sayo.”
“Hindi kaya maganda yung pakiramdam.”
“Wag kang mag-alala kasi naiingit lang sila sa’yo.”
“Bakit naman?”

Sabay kagat sa burger ko.

“Kasi ikaw yung mahal ko.”

Sabay inom sa float ko. OMG. Tama ba akong kiligin sa sinabi niya.

“Namumula ka o!”

Tapos tumawa si Alex, ang sama lang niya.

“Joke lang.”

Kumagat din siya sa burger niya. Ang pogi parin niya kahit sa mga pinakapangit na mga panahon, gwapo parin siya. Ang charming naman.

“Oo nga, ang ganda nung babae dun o.”

Nakaramdam ako ng selos. Bakit ganun? Hmp. Mabuti na din lang siguro na mahanap na din siya na pwede niyang ipalit sakin bago ako umalis para hindi siya masyadong masaktan.

Kahit masakit sakin ayos lang, basta masaya siya.

Ano ba yan, heto na namn ako sa mga bagay na gumugulo sa isip ko gabi gabi.

Hindi ako sumagot, kumuha lang ako nung fries tapos kumagat lang ulit ako sa burger ko.

Pagtingin ko kay Alex, nakatingin siya sakin. OMG, nakakatunaw talaga yung mga tingin niya. Hindi parin ako masanay sanay.

“O, bakit?”
“Nagseselos ka eh.”
“Hindi ah! Asa ka naman.”
“Hindi daw.”
“Hindi naman talaga eh.”

Ngumiti siya, alam kong talo naman ako sa kanya kasi totoo naman na nagseselos ako. Nuksss.

“Joke ko lang yun.”
“Tse!”

Kumuha ako nung fries, kumuha din siya. Kukuha na nga lang ng fries kailangan sabay pa?

Nakaramdam ako ng parang kuryente na pumasok sa loob ko galing sa kamay niya.

Tapos tumingin kami sa isa’t-isa. Siya nakangiti lang, yung ngiting nangiinis kasi alam niyang kinikilig ako.

“Tadhana nga naman o.”
“Sira ka talaga.”

Uminom ulit ako dun sa float ko para hindi mapansin na nakangiti ako ng wagas sa kilig.

Pagkatapos naming kumain ni Alex, lumabas na kami ng McDo tapos naglakad lakad nalang kami. Para naman makapagusap kami.

“Alex?”
“O?”
“Uhm… Yung sinasabi mong fountain na hinilingan mo, san yun?

Alam kong malabo, pero gusto ko lang subukan. Malay ko ba kung pagbibigyan ako ng mundo.

“Sa may park, sa gitnang part. Bakit?”
“Samahan mo ko dun.”
“Hihiling ka?”

Tumungo ako.

“Sige. Tara, ako din kasi may gusto akong hilingin eh.”

Tapos yun, naglakad kami hanggang park. Halos sabay lang kami kahit hanggang sa mga apak at mga hinga. Ang cute nga eh. Nahihirapan tuloy akong huminga kasi alam kong sinasadya niya yun. Ang kulit lang.

Habang naglalakad kami, ganun parin, madami pading mga matang naglilisik sakin. Tumatawa nalang ako pag nakikita ko sila.

Etong si Alex naman hinahawakan yung kamay ko pag nakikita din niya, pag-asar lang daw. Yung babae naman mas lalo pang manlilisik yung mga mata niya sakin.

O kaya naman kapag hindi niya hinahawakan yung kamay ko, gumagawa siya ng kahit anong sweet na bagay na nakakapagpakilig din naman sakin kahit papano. Baliw talaga tong si Alex eh.

Yun, may nakasalubong ulit kaming babae na nanlisik ulit yung mata sakin.

Yal know the drill. Hinawakan ulit ni Alex yung kamay ko.

“Alam mo ikaw nakakailang puntos ka na sa kamay ko ah.”

Tapos tumawa siya.

“Masayang mangasar eh. Tsaka ayoko namang hinahayaan silang magselos sa’yo.”

Sus, sweet ka lang e. E di ikaw na ang mas lalong nakakapagpainlove sakin sa bawat salita mo! Hihi.

Sinamaan ko lang siya ng tingin. Nagpout lang siya.

“Bibitawan ko na nga…”

Nung bibitawan na dapat niya, hinigpitan ko yung hawak ko sa kamay niya. Ang landi ko lang.

Nakita ko yung reaksyon niya yung ginawa ko yun. Una halatang gulat siya sa ginawa ko tapos ginawa ulit niya yung kagawian niyang gawin kapag kinikilig siya. Tumawa lang ako.

Naisip ko kasi, baka pag umalis na ako hindi ko na mahawakan yung kamay niya ng ganito at baka eto na din yung huling pagkakataon para gawin ko yun.

“Ikaw ah…”

Tumawa din siya tapos pinisil niya yung kamay ko. Nagbelat lang ako tapos naglakad na ulit kami, na magkahawak yung kamay naming dalawa.

“Alam mo bang ang saya saya ko ngayon?”
“Bakit naman?”
“Kasi kasama kita.”

Ang lakas na naman ng tibok ng puso ko, nakakatuwa. Parang ngayon lang ulit tumibok to ng sobrang lakas.

“Ako din naman masaya eh.”
“Bakit naman?”
“Kasi nakilala kita.”

OMG di ko alam kung bakit ko ba yun nasabi. Ang landi ko lang ba.

Ginawa ulit ni Alex yung paglobo sa bibig niya pag kinikilig siya. Natatawa nalang ako pag nakikita kong ginagawa niya yun na akala niya hindi ko kita pero obvious na obvious naman.

Nung hawak hawak ko yung kamay ni Alex, wala na akong pakialam kung manlisik man lahat ng mata sakin, basta ang alam ko, hawak hawak ko ang kamay ng pinakamamahal kong lalake ngayon.

Hawak ko na ang mundo ko. At kahit papano nawala yung lungkot ko.

Natatandaan ko na yung huling beses na nahawakan ko yung kamay ni Alex ng ganito ay nung fieldtrip, at mga ilang buwan na din ang nakakalipas simula nung araw na yun.

Sana nandun parin ako sa panahon na yun,para kahit papano masaya parin ako. Kahit papano wala akong ibang iniisip kundi ang kasiyahan na himakot ko nung nagpasabog ang Diyos ng kasiyahan.

Haay. Yun, nung nakita ko yung fountain, manghang mangha ako kasi sobrang ganda.

Parang yung feeling kapag nakikita ko si Alex, sobrang naiinlove ako sa lugar na to. Ewan ko ba.

Yun, naglabas si Alex ng dalawang piso – isa sa kanya tapos isa sakin. Tumalikod kami tapos humiling na.

Sana dito parin ako hanggang sa matapos ang highschool.

Tapos binato ko na yung coin na bigay ni Alex. Pumasok naman, pero kahit pumasok, hindi parin ako masyadong umasa na magkakatotoo yung hiling ko. Malabo na kasi talaga.

Pagkatapos namin humiling, tinignan ko si Alex, ngumiti lang din siya.

“Tara, ihahatid na kita sa bahay niyo.”
“Tara.”

Umalis na kami dun tapos sumakay kami ng tricycle. Hinatid ako ni Alex hanggang sa bahay, lagi naman eh.

“Ingat ka ha.”
“Sure. Mahal kita.”

Ngumiti lang ako tapos pumasok na ‘ko.

Sabi kasi ni Charm kapag sinagot mo daw siya ng ‘Mahal din kita’ o kaya naman ‘I love you too’ ibig sabihin kayo na. At sa tingin ko hindi pa ito yung araw kung saan dapat ko siyang sagutin.

Dumaan yung araw. Natapos na din ang pista ng patay, at hanggang sa panahon na yun, hindi ko parin sinasagot si Alex.

Gusto ko nalang siya sumuko bigla, para wala na din lang masaktan saming dalawa ng sobra sobra. Naisip ko na mas madali yun kesa sa mga bagay na naiisip ko na pwedeng gawin.

Malapit na din ang pasko. Pero Christmas program muna ,ganun naman na yung nakagiwaan namin sa school eh.

Tumugtog ulit sila Alex, Ge, at Dave – gaya parin nung dati kaso hindi ng nagsolo si Alex. Ayaw na daw niya gawa ng ayaw niyang may mainlove pa sa kanyang bago eh meron na man na daw akong minamahal niya. Ang sweet lang niya.

Sila Charm sumayaw din, kasama na nga pala ngayon si Yani sa dance troupe. Rinecruit siya ni Charm mga ilang araw pagkatapos nung fieldtrip tapos tinanggap na din siya agad agad.

Ako, yun, nasa audience parin na nagchecheer sa kanilang lahat. Masaya naman din ako sa ginagawa ko kaya ayos lang.

Lintik ang gwapo nga pala ni Alex nung program, lagi naman eh. Pero pakiramdam ko kasi mas lalo siyang pumopogi habang tumatagal. Ewan ko ba, pakiramdam ko lang naman.

Yun, kumain kami tapos nagbigayan kami ng regalo.

Dating kagawian parin, linagay ko lahat sa paper bag tapos sa pasko ko na mismo bubuksan.

Kasama ko si Charm na naglibot libot ulit. Kung nung isang taon sobrang dami naming kinausap, ngayon mas madami na naman siyang kakilala.

Bumalik kaming dalawa sa room para dun na din kaming magbond na lima. Yun, tawanan, foodtrip, picture picture. Wagas na wagas na kasiyahan.

Natira kaming dalawa ni Alex sa may room, para kahit papano naman daw may privacy kaming dalawa.

Ewan ko ba kung bakit sobrang sungit ko nalang bigla at kung ano ano naman na yung pinagsasabi ko kay Alex na hindi naman kaaya aya.

Yun, hanggang sa nagkasigawan na kami. Nakakapanghina tong pangyayaring to. Pramis.

“Teka nga, bakit ba tayo nagsisigawan na naman?”
“Lex!!! Tama na!!!”
“Bakit ba? Ano bang problema mo?!?!”
“Wala! Basta!”

Wala kasi ayokong sabihin sa’yo. Mamatay ako pag nawala ka sakin ngayon.

Ayokong sabihin na iiwan na kita kahit yun naman yung mangyayari kahit anong gawin kong baliktad sa mundong to.

“Bakit nga?!?!”
“Wala nga!!!”
“Eh bakit ba ang init ng ulo mo?!”
“Wala ka ng pakialam dun!!!”
“Anong walang pake? Tatanungin ba kita kung wala akong pakialam?”

Yung boses naming dalawa nagpapataasan na. Ngayon ko lang din narinig yung ganitong tono ng boses ni Alex. Para kaming nakalulon pareha ng sobrang daming mega phone.

“Wag ka nalang makialam Lex!!!”
“Alam mo hindi kita maintindihan!”
“Eh kung di mo ako maintindihan…”
“Bakit mo ba ako pinapalayo?!?!”
“Kung di mo kaya, tigilan na natin to!”

Nawala yung galit sa mata ni Alex bigla. Nung nakita ko yung reaksyon niya, pati ako bumitaw na din sa galit. Hindi ko alam kung bakit ko ba nasabi yung mga salitang yun. Siguro dala na din ng galit.

Dahil sa totoo lang, ayokong itigil natin to ngayon, gusto kitang makasama sa habang buhay ko. Pero hindi ko alam kung papayagan ba tayo ng tadhana.

Tumalikod siya sakin tapos sumandal siya sa pader malapit sa kanya. Huminga siya ng malalim tapos liningon na niya ako ulit.

“Sev, pakiamin nga, may tsansa pa ba ako sa’yo?”

Huminahon na yung boses ni Alex. Dun ko nalang din nakontrol yung sarili ko. Ang hirap pala pag sobrang nagbabangayan kayo ng taong mahal mo na.

Wala akong masagot sa tanong niya. Pinikit ko lang yung mata ko, dahil ayokong pumatak yung luha na meron ako ngayon.

“Lex hindi ko alam kung tama bang sagutin ko yang tanong mo.”

Tumalikod ako sa kanya. Ayokong makita yung mukha niya ngayon, kasi kung makikita ko siya ngayon, baka hindi ko na masabi tong mga dapat kong sabihin ngayon.

“Gusto kitang mahalin. Gusto ko talaga. Gusto kong makasama ka sa bawat araw na magdadaan sa habang buhay.

Oo, gusto kong patunayan sa’yo na kaya kong magmahal at masarap akong magmahal, kahit sa unang pagkakataon palang.

“Lex nung dumating ka sa buhay ko hindi ko alam kung anong bait ba ang meron sakin kaya binigyan ako ng langit ng isang kagaya mo.”

Kung anong dahilan nila, hanggang ngayon hindi ko parin alam.

“Matagal na kitang gusto, matagal ko na kitang hinahanap magmula pa nung unang araw na yun. Sa’yo na umikot ang buong taon na iyon at alam kong sa taon na ito, sa’yo din iikot ang mundo ko.”

May halong takot yung ideya na sa’yo umikot yung mundo ko. Alam ko yun, ayoko lang talaga aminin sa sarili ko.

“Siguro alam mo naman na na mababaliw ako kapag nawala ka sa buhay ko.”

Huminga ako ng sobrang lalim. Tapos hinarap ko siya.

“Lex, gusto kita. Kaso hindi ko alam kung tama bang paasahin parin kita.”

Tinitigan ko lang siya tapos hinawakan niya yung dalawang balikat ko.

“Deretsohin mo na ako Sev.”
“Gusto kong patunayan sa’yo na kaya kita mahalin pero hindi ko alam kung magagawa ko pa ba yun.”
“Bakit?”
“Kasi…aalis na ako.”

Yun, lumabas na yung nasa utak ko na mga salita sa isang iglap.

Pero nung nakita ko yung reakyson niya, nagsisi ako na sinabi ko sa kanya to ngayon. Para kasing ang sama ko kasi binuo kong binigay sa kanya lahat ng hindi niya inaasahan.

Gusto ko siyang yakapin. Kung pwede lang baguhin ko ang ikot ng mundo gagawin ko.

Nanghina yung buong katawan ko sa nakita ko sa kanya.

Luha. Nakikita ako ng luha na pumatak galing sa mata niya.

“A…a…lis… ka …na?”

Ayokong umalis. Ayoko.